Back to top

Αρχείο για Ιστορικά

Αριστ. Ρούνης: «Από το Aλβανικό έπος»

Σάββατο, 28 Οκτώβριος, 2017 στις 10:46μμ | Κατηγορία: Ιστορικά | J.Arkas

Απόσπασμα από το βιβλίο «ΑΠΟ ΤΟ ΑΛΒΑΝΙΚΟ ΕΠΟΣ»

Του Αριστείδη Δημοσθ. Ρούνη

Αναπήρου του Αλβανικού μετώπου

 

…Ο Ελληνικός στρατός προελαύνει, κάθε τόσο νίκες. Οι καμπάνες χτυπούν χαρμόσυνα…

Εμείς φεύγοντας από το Αργυρόκαστρο, συναντάμε το Γκολέμι, το Προγονάτι, τη γέφυρα της Τσεπούνας και φθάνουμε στις 13 Δεκέμβρη στο Κολώνιο απόγευμα. Ο λόχος φτιάχνει συσσίτιο, κρέας με μακαρόνια. Είχαμε αρκετές μέρες να πάρουμε συσσίτιο. Την ώρα που μπήκαμε στη γραμμή με τις καραβάνες χτύπησε συναγερμός. Χύνουν τα καζάνια με τα μακαρόνια. Το κρέας το έβαλαν σε σακιά. Φορτωνόμαστε τον οπλισμό μας και το γυλιό μας και φεύγουμε. Φτάνουμε στη χιονισμένη κορφή.

Από το απέναντι ύψωμα οι Ιταλοί μας έβλεπαν και μας έβαλαν με όλμους. Σβιν…σβιν, κάθε λίγο αλλά δεν μας έφταναν.

Περιμέναμε όλη την ημέρα απελπισμένοι αλλά και πεινασμένοι. Το απόγευμα ήρθαν στρατιώτες με κουραμάνες και το κρέας που κράτησαν στα σακιά. Μαζί τους ήταν και ο χωριανός μας Ντίνος Σταυρόπουλος, μάγειρας του λόχου. Πριν μας δοθούν τα τρόφιμα δόθηκε διαταγή να προχωρήσουμε για το Μαλι-Σπάτ και η διανομή των τροφίμων έγινε «εν βαδίσματι». Ο καθένας έπαιρνε κρέας μια ρέγκα και ανά 4 μια κουραμάνα. Εγώ σαν δεκανέας πήρα την κουραμάνα. Προσπάθησα να βάλω το κρέας και τη ρέγκα στο σακίδιο και μοίρασα την κουραμάνα. Μα δεν πρόσεξα και η ρέγκα έπεσε έξω κι έμεινα χωρίς προσφάι. Ένας στρατιώτης μου έδωσε ένα κομμάτι από τη ρέγκα του και έφαγα το μισό ψωμί μου. Το άλλο το φύλαξα.

Φτάσαμε στον προορισμό μας. Ο κάθε λόχος έπιασε τη θέση του. Ο εχθρός ταμπουρωμένος στα αμπριά του μας περιμένει  και κει στο σκοτάδι όπως είμαστε, αυτοί μας βλέπανε και μας βάλανε συνεχώς, κυρίως με όλμους, οι οποίοι πέφτοντας στο χιόνι ευτυχώς δεν έσκαζαν όλοι. Εμείς δεν είχαμε πολεμικά μέσα να τους εξουδετερώσουμε, παρά μόνο τη λάμψη των  πολυβόλων τους βλέπαμε και τους πολεμούσαμε. Η μάχη είχε ενταθεί. Ο λοχαγός του 7ου λόχου τραυματίζεται θανάσιμα. Ζητάει λοχίες. Τον βάζουν σε κουβέρτα και προσπαθούν να τον φέρουν στα μετόπισθεν. Σκάει άλλος όλμος και τους σκοτώνει σχεδόν όλους. Ο λοχίας Χρήστος Κολλίντζας από το χωριό μας τραυματίζεται σοβαρά.

«Να αντικατασταθεί» λέει ο ταγματάρχης, με τον έφεδρο Α/γό Μαριώλο, μα σε λίγα λεπτά σκοτώνεται κι αυτός. «Ν’ αναλάβει ο Α/γός Αποστολόπουλος». Αυτός σκοτώθηκε μετά από καμιά δεκαριά μέρες. Υποχωρήσαμε λίγο και οχυρωθήκαμε άλλοι πίσω από πέτρες, άλλοι στο απυρόβλητο. Μέσα στα χιόνια και στο σκοτάδι. Χωρίς να βλέπουμε τίποτα και περιμέναμε.

Εγώ είχα μάθει από τη σχολή εφέδρων Αξιωματικών θεωρητικώς τον πόλεμο, αλλά στην πράξη δεν ήξερα ούτε είδα πολλά πράγματα, κι έτσι δε με βαστούσε ο τόπος. Νόμιζα πως έπρεπε να κινηθώ από τη θέση μου, να πάω σ άλλο σημείο, κάτι ν΄ ακούσω, κάτι να δω, κάτι να κάνω. Τι ήρθαμε εδώ στα βουνά της Αλβανίας να καθόμαστε μες΄τα κρύα χωρίς δράση. Ήταν η ώρα 10 το βράδυ όταν σηκώθηκα από κάποια μεγάλη πέτρα που ήμουνα με άλλους συμπολεμιστές να πάω πιο πέρα στο λοχαγό Ζήση του 6ου λόχου, να μάθω κάτι απ΄ αυτόν, να δω τι πρέπει να κάνουμε. Αυτά στριφογύριζαν στο μυαλό μου κι έτσι σηκώθηκα απ τη θέση μου. Μα πριν προλάβω να κάνω πέντε βήματα, ένας όλμος σκάει δίπλα μου σε απόσταση 2-3 μέτρων και με χτυπούν τα βλήματα σ όλο το αριστερό μέρος του σώματός μου. Για μια στιγμή πέρασε η ζωή μου σαν κινηματογραφική ταινία μπροστά από τα μάτια μου, σαν αστραπή. Θυμήθηκα το σπίτι μου… Νόμισα πως θα πεθάνω. Βάζω το χέρι στο πρόσωπό μου, που μ΄έτσουζε φοβερά και γέμισε αίματα. Στο μάτι μου είχα σκληρούς πόνους. Κάτι περίεργο έγινε όμως. Τα θραύσματα μου έκαναν τη ζημιά στο μάτι χωρίς να μου πειράξουν τα γυαλιά που φορούσα. Από ένστικτο έκανα λίγο πίσω και ζήτησα βοήθεια. Οι συμπολεμιστές μου έδεσαν λίγα από τα τραύματα με τον ατομικό μου επίδεσμο. Μου είπαν ότι αφού δεν έσπασαν τα γυαλιά, το μάτι μου δεν έχει τίποτα. Εγώ δε μπορούσα να καταλάβω αν έβλεπα γιατί ήταν σκοτάδι και ήμουν γεμάτος αίματα. Έμπηξα το όπλο μου στο χιόνι, απόθεσα το γυλιό μου κι όλα τα πράγματά μου, εκτός από μια κουβέρτα και τη ζωστήρα μου. Η παραμονή μου πλέον δεν είχε σκοπό. Γύρισα με δυο φαντάρους στο ορεινό χειρουργείο της Κολώνιας. Στο δρόμο ήταν ένας σκοτωμένος, τον κοίταξαν προσεκτικά και είπαν μεταξύ τους. Αυτός δεν είναι ο … ο χωριανός μας; Ναι του λέει ο άλλος. Άφησαν εμένα, βάζουν το νεκρό σε μια κουβέρτα και τον πήραν στα μετόπισθεν. Τότε συνάντησα τον ανθυπασπιστή Παπαντωνίου και του ζήτησα βοήθεια. Μου έδωσε δυο φαντάρους, που με στήριζαν και κατεβαίναμε σ’ ένα μονοπάτι στο χιόνι. Κάποιος τρέχοντας μας έσπρωξε να προσπεράσει. Σε δυο βήματα πιο κάτω μια ριπή τον χτύπησε στα πόδια. Ένα «ΟΧ» ακούσαμε και προσπεράσαμε. 30 νεκροί  και 40 τραυματίες σ, αυτή τη μάχη. Μεταξύ αυτών και ο Χρήστος Κολλίντζας που από τα τραύματά του έπαθε  γάγγραινα, όλη τη νύχτα μέσα στα χιόνια. Είπανε να του κόψουνε τα πόδια αλλά δεν δέχτηκε να ζει ακρωτηριασμένος, 20 χρονών παλικάρι και πέθανε στο νοσοκομείο της Άρτας, όπου και ετάφη.

Εμάς τους τραυματίες μας έδωσαν τις πρώτες βοήθειες και μας έστειλαν στα νοσοκομεία. Στο Αργυρόκαστρο και μετά στα Γιάννενα. Την άλλη μέρα με βάζουν σ ένα κρεβάτι και μου έκαναν εξόρυξη του οφθαλμού, χωρίς να το ξέρω. Μια μέρα, κάπου βρήκα ένα κομμάτι καθρέφτη, και αφού σήκωσα τον επίδεσμο και με μεγάλη μου λίπη είδα ότι δεν είχα πλέον το μάτι μου. Από τότε έπεσα σε μελαγχολία, έγινα διαφορετικός και δεν μπορούσα να συγκρατήσω τα νεύρα μου.

Από τα Γιάννινα, μας πήγαν στη Πρέβεζα και με το καράβι Τόγιας στον Πειραιά. Ο  λαός ταλαιπωρημένος από τον πόλεμο, καρτερεί με αγωνία στο λιμάνι το καράβι με τους πρώτους τραυματίες από το μέτωπο. Καλωσορίζουν και ζητωκραυγάζουν τα τραυματισμένα παλικάρια. Ανοίγουν δρόμους να περάσουμε, μας αγκαλιάζουν, μας σφίγγουν τα χέρια και μας φωνάζουν «κουράγιο ήρωες». Τέτοια υποδοχή, τέτοιον ενθουσιασμό, δεν έχω δει πάλι στη ζωή μου. Σήμερα με την πάροδο του χρόνου, που τα πάντα δαμάζει, έχει μείνει λίγος σεβασμός στους ανάπηρους πολέμου.

Το κείμενο επιμελήθηκε ο Γιώργος Καρούντζος.

Βλαχέρνα Αρκαδίας, Φωτοδιαδρομή 1939-1990: εικόνες που χάνονται!!!

Πέμπτη, 31 Αύγουστος, 2017 στις 8:37μμ | Κατηγορία: Ιστορικά | Ν.Δ.Κ.

Ο συμπατριώτης μας Κώστας Γ. Κολλιντζογιαννάκης, μας εκπλήσσει ευχάριστα κάθε φορά και μας δίνει την δυνατότητα να απολαύσουμε και να θυμηθούμε συγγενείς, συμπατριώτες, έθιμα, εκδηλώσεις, δραστηριότητες και βέβαια το χωριό μας στο πέρασμα των χρόνων…!!!

ΒΛΑΧΕΡΝΑ . φωτοδιαδρομή 1939 -1990. Εικόνες που χάνονται.

Posted by Kostas Kollintzogiannakis on Donnerstag, 31. August 2017

 

Εύγε φίλε Κώστα!!

ΔΙΑΣΩΣΗ ΤΗΣ ΠΑΡΑΔΟΣΗΣ ΤΗΣ ΒΛΑΧΕΡΝΑΣ

Κυριακή, 6 Αύγουστος, 2017 στις 9:19πμ | Κατηγορία: Ιστορικά | Ν.Δ.Κ.

Μια ακόμη προσπάθεια που ξεκίνησε πριν λίγους μήνες, με σκοπό την διάσωση της παράδοσης του χωριού μας, έλαβε σάρκα και οστά. Η ιδέα ήταν να γίνει μια συγκέντρωση από παλιές κασέτες ή άλλο ηχητικό υλικό με τους παλιούς οργανοπαίχτες, ώστε να διασωθούν οι ήχοι από παλιά αυθεντικά πανηγύρια και γενικότερα από εκδηλώσεις, κλπ.

Ο μαέστρος αυτής της προσπάθειας, ποιος άλλος, από τον Βασίλη Π. Μεγρέμη, που κινητοποίησε την ομάδα των Βλαχερναίων επαγγελματιών (G21), ώστε να στηρίξουν οικονομικά την προσπάθεια αυτή. Η ομάδα «G21» ανταποκρίθηκε άμεσα και το αποτέλεσμα ήταν εντυπωσιακό, αφού τα CD είναι έτοιμα και θα μοιραστούν ΔΩΡΕΑΝ σε όλους τους συμπατριώτες Βλαχερναίους, όπου γης!!

Ιδιαίτερη αναφορά στους συμπατριώτες μας χορηγούς, από το εξωτερικό, οι οποίοι δεν ξεχνούν την γενέτειρά τους, αλλά και στους Βλαχερναίους συμπατριώτες και φίλους που στήριξαν την προσπάθεια αυτή. Ο Βασίλης απευθύνθηκε σε συγγενείς των οργανοπαιχτών και σε συμπατριώτες που είχαν το σχετικό υλικό, οι οποίοι ανταποκρίθηκαν και αυτοί με την σειρά τους. Κατόπιν άρχισε το μοντάρισμα. Μην ξεχνάμε πως «κρύβεται» πλούτος παράδοσης σε πολλά συρτάρια συμπατριωτών μας και αρκεί μια προσπάθεια, ώστε να διασωθεί για τις επόμενες γενιές. 

Όλοι οι συμπατριώτες να μην διστάσουν να επικοινωνήσουν με κάθε τρόπο, ώστε να εμπλουτίσουν την βιβλιοθήκη τους, με τα CD των παραδοσιακών  οργανοπαιχτών του χωριού μας. 

Η προσπάθεια αυτή δεν σταματάει εδώ. Άλλωστε κάθε χρόνο (από το έτος 2009), έχουμε την καταγραφή των κυριότερων εκδηλώσεων σε DVD που διανέμονται δωρεάν σε όλους τους συμπατριώτες. Μαζί με τα πέντε CD κυκλοφόρησε και το «DVD 2016».

***  Η κυκλοφορία των πέντε CD με τα παραδοσιακά τραγούδια από οργανοπαίχτες του χωριού μας και του «DVD 2016», είχαν προγραμματιστεί για αρχές Αυγούστου. Ο Βασίλης έφυγε νωρίτερα για διακοπές στη Θεσσαλονίκη και μόλις έφτασε τέλος Ιουλίου, την αποχαιρέτισε γράφοντας τους παρακάτω στίχους, αφού η αγωνία του για την διανομή των CD/DVD, δεν τον κράταγαν στην συμπρωτεύουσα!!!

ΤΟ ΛΕΥΚΟ ΤΟ ΠΥΡΓΟ
ΠΗΓΑ ΝΑ ΧΑΙΡΕΤΗΣΩ,
ΣΤΟ ΠΑΤΡΙΚΟ ΜΟΥ ΤΟ ΧΩΡΙΟ
ΑΥΡΙΟ ΘΑ ΓΥΡΙΣΩ!!
**
ΚΑΛΟ ΤΑΞΙΔΙ ΜΟΥ ΕΙΠΕ
ΠΑΡΑΠΟΝΕΜΕΝΑ,
ΔΩΣΕ ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΑΤΑ
ΣΕ ΟΛΗ ΤΗ ΒΛΑΧΕΡΝΑ!!
**
ΕΝΑΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΙΟΣ
ΠΑΡΑΞΕΝΑ ΚΟΙΤΑΕΙ,
ΚΑΙ ΜΕ ΑΠΟΡΙΑ
ΕΡΧΕΤΑΙ ΚΑΙ ΜΕ ΡΩΤΑΕΙ!!
**
ΣΤΗ ΤΟΥΜΠΑ ΕΠΑΙΖΕΣ ΜΠΑΛΑ
ΜΟΥ ΛΕΕΙ ΔΕ ΜΕ ΛΕΣ,
ΟΧΙ ΤΟΥ ΛΕ ΡΕ ΦΙΛΕ
ΣΤΙΣ ΜΑΚΡΕΜΑΛΙΕΣ!!
**
ΕΚΕΙ ΘΑ ΠΑΩ ΑΥΡΙΟ
ΣΤΟΥ ΕΛΑΤΟΥ ΤΙΣ ΚΛΑΡΕΣ,
ΚΑΙ ΤΟ ΠΑΠΟΥΤΣΙΝΟ ΜΟΥ
ΘΑ ΠΙΝΩ ΣΤΙΣ ΚΑΜΑΡΕΣ!!
**
ΣΤΟΥΣ ΣΥΓΓΕΝΕΙΣ ΣΤΟΥΣ ΓΕΙΤΟΝΕΣ
ΣΤΟΝ ΑΝΗΨΙΟ ΤΟ ΝΤΑΚΟ,
ΣΤΟ ΨΗΛΟ ΤΟ ΠΕΤΡΟ
ΚΑΙ ΤΟ ΣΩΤΗΡΑΚΟ!!
**
ΣΤΟ ΦΙΛΟ ΠΡΩΗΝ ΔΗΜΑΡΧΟ
ΠΟΥ ΜΕ ΕΧΕΙ ΑΝΑΖΗΤΗΣΕΙ,
ΣΤΟ ΡΗ, ΤΟ ΜΠΑΧΑΜΠΙΛΑ
ΣΤΗ ΦΙΛΗ ΜΟΥ ΤΗ ΣΙΣΥ!!
**
Ο Ο Ο ΡΕ ΠΕΤΡΟ ΘΑ ΑΚΟΥΣΤΕΙ
ΤΑ ΛΟΓΙΑ ΑΥΤΑ ΠΡΟΣΜΕΝΩ,
ΤΗΝ ΕΚΟΨΑ ΤΟΥ ΕΛΕΓΕ
ΡΕ ΚΟΝΤΑΡΕΜΕΝΟ!!
**
ΝΑ ΔΩ ΠΑΤΡΙΩΤΕΣ ΠΟΥ ‘ΡΘΑΝΕ
ΑΠΟ ΤΑ ΜΑΥΡΑ ΞΕΝΑ,
ΚΑΙ ΝΑ ΜΟΙΡΑΣΩ ΤΑ CD
ΣΤΑ ΣΠΙΤΙΑ ΣΤΗ ΒΛΑΧΕΡΝΑ!!
**
ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ΠΟΥ ΓΡΑΦΤΗΚΑΝΕ
ΣΕ ΔΙΑΦΟΡΑ ΜΥΣΤΗΡΙΑ,
ΤΟ ΚΑΝΤΑΛΕΠΑ ΠΟΥ ΠΑΙΖΕ
ΠΑΛΙΑ ΣΤΑ ΠΑΝΗΓΥΡΙΑ!!
**
ΤΡΑΓΟΥΔΙ Ο ΓΙΑΝΝΟΥΛΗΣ
ΑΕΙΜΝΗΣΤΗ ΦΩΝΑΡΑ,
ΤΡΙΨΙΑΝΑΣ ΜΕ ΜΙΧΑΛΗ
ΤΟ ΓΕΙΤΟΝΑ ΜΗΤΣΙΑΡΑ!!
**
ΓΕΙΑ ΣΟΥ ΣΥΜΠΡΩΤΕΥΟΥΣΑ
ΓΕΙΑ ΣΟΥ ΠΑΡΑΛΙΑ,
Σ΄   ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΠΕΡΑΙΑ
ΓΙΑ ΤΗ ΦΙΛΟΞΕΝΙΑ!!

Βιβλίο: «Μη με ξεχάσεις». Αφηγήσεις για τις μάχες στη Βλαχέρνα και την Αντίσταση κατά των Γερμανών

Σάββατο, 22 Ιούλιος, 2017 στις 2:11μμ | Κατηγορία: Ιστορικά | J.Arkas
Κυκλοφόρησε πρόσφατα από τις εκδόσεις Αλφειός το βιβλίο «Μη με ξεχάσεις» του 93χρονου σήμερα Γιώργη Κάβουρα. Είναι μια μαρτυρία από έναν αγωνιστή της Εθνικής Αντίστασης καταγόμενο από την Μεγαλόπολη.
 
Ο Γιώργης Κάβουρας είναι ο τελευταίος επιζών που έλαβε μέρος και στις δύο μάχες στη Βλαχέρνα τον Ιούλιο του 1944. Κάθε χρόνο έρχεται στην επέτειο και αφού ψάλλει καταθέτει στεφάνι στη μνήμη όλων όσων αγωνίστηκαν. Επίσης, πολλές φορές έχει απευθύνει χαιρετισμό και ομιλία.
 
Στο βιβλίο του αναφέρεται με λεπτομέρειες και στις μάχες στη Βλαχέρνα. Δεν παραλείπει να εκθειάσει την παρουσία των Βλαχερναίων στους αγώνες για ελευθερία της πατρίδας. Επίσης, αναφέρεται στο ήθος τους στην αντιμετώπιση των σωρών των νεκρών Γερμανών μετά τη μάχη στο χωριό μας. Ιδιαίτερα όμως μιλά και για τις γυναίκες της Βλαχέρνας που ενώ είχαν καεί τα σπίτια τους και όλη η περιουσία τους δεν παρέλειπαν να προσφέρουν στον αγώνα για απελευθέρωση της πατρίδας πλένοντας τα ρούχα των νεκρών Γερμανών για να τα φορέσουν οι αντάρτες.
 
Ο Γιώργης Κάβουρας θα τιμήσει και φέτος με την παρουσία του την τελετή μνήμης του Ολοκαυτώματος της Βλαχέρνας, αύριο το πρωί στο μνημείο της Αντίστασης.
 

Εξώφυλλο

Οπισθόφυλλο

ΤΑ ΜΕΛΗ ΤΩΝ Δ.Σ. ΤΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΤΩΝ ΑΠΑΝΤΑΧΟΥ ΒΛΑΧΕΡΝΑΙΩΝ, ΑΠΟ ΙΔΡΥΣΕΩΣ (1953) ΕΩΣ ΣΗΜΕΡΑ.

Κυριακή, 4 Ιούνιος, 2017 στις 10:50πμ | Κατηγορία: , Ιστορικά | Ν.Δ.Κ.

Μια ακόμη προσθήκη στην ηλεκτρονική βιβλιοθήκη του vlaxerna.gr ολοκληρώθηκε και αφορά τον Σύλλογο των Απανταχού Βλαχερναίων. Αναρτήθηκαν όλα τα μέλη των Δ.Σ. του Συλλόγου, από το έτος ιδρύσεως του (1953) έως σήμερα. Μπορείτε να τα βλέπετε και στην υποσελίδα του Συλλόγου των Απανταχού Βλαχερναίων, στην κατηγορία «Σύλλογος των Απανταχού Βλαχερναίων».

Κάντε κλικ ΕΔΩ και δείτε όλα τα μέλη των Δ.Σ. 

«Το φτωχικό γεύμα της οικογένειας το 1945»: Το vlaxerna.gr αποκαλύπτει τα πρόσωπα της φωτογραφίας!!!

Τετάρτη, 1 Μάρτιος, 2017 στις 12:44μμ | Κατηγορία: Ιστορικά | Ν.Δ.Κ.

Στα πρόσωπα της φωτογραφίας του 1945 (Αρχείο United Nations) αναγνωρίστηκε με υψηλό βαθμό βεβαιότητας, η οικογένεια του Δημητρίου Δρακόπουλου, του γνωστού μας Κυρ-Δημήτρη. Είναι αυτός που κάθεται στην καρέκλα (2ος από αριστερά). Γεννήθηκε το 1886, ήταν μορφωμένος (εξ ού και το πρόθεμα κυρ-) και γλωσσομαθείς και διευκόλυνε πολλούς χωριανούς ως διερμηνέας κυρίως στην κατοχή.

Δίπλα του (1η από αριστερά) η γυναίκα του Παναγιώτα το γένος Αριστ. Ρούνη. Φοράει μαύρα γιατί είχε χάσει το πρώτο παιδί της, τον Κώστα, που σκοτώθηκε στις 31-12-1940 στον Ελληνο-Ιταλικό πόλεμο. Ακολουθούν τα παιδιά τους: 3ος ο  Ανδρέας (γεν.1926), 4η η Ιωάννα (1928) πήγε στις ΗΠΑ, 5ος ο Γιάννης (1931) Δάσκαλος, 6ος ο Παναγιώτης (1920) σύζυγος της κυρα-Σωτηρίας, που αναγνώρισε τα πρόσωπα της φωτογραφίας και μας έδωσε και τις σχετικές πληροφορίες. Τελευταία (δεξιά) η Αναστασία (1937) πήγε στις ΗΠΑ.

Από τη φωτογραφία λείπει η μεγαλύτερη θυγατέρα, η Ελένη, που «την είχαν δώσει υπηρέτρια» μάλλον στην Τρίπολη. Από τους ανωτέρω δεν ζει πλέον κανένας. Το σπίτι τους (όπου έχει παρθεί η φωτογραφία) υπάρχει συντηρημένο μέχρι σήμερα χωρίς ουσιαστικές μεταβολές, βρίσκεται στη Βλαχέρνα στη θέση Χάνι επί του εθνικού δρόμου. Κάηκε στις 19-7-1944 στο ολοκαύτωμα του χωριού και επισκευάστηκε σχετικά νωρίς. Οι τοίχοι ασβεστώθηκαν για να καλύψουν τις μουτζούρες του εμπρησμού. Εκτιμάται ότι η φωτογραφία έχει ληφθεί από άτομο της αποστολής του ΟΗΕ, και διερευνάται η ύπαρξη και άλλων της ίδιας εποχής.

***Την έρευνα εκ μέρους του vlaxerna.gr έκανε ο συνεργάτης μας, Γιώργος Ι. Καρούντζος (γραμματέας).

«Tο φτωχικό γεύμα της οικογένειας το 1945»

Κυριακή, 19 Φεβρουάριος, 2017 στις 11:12πμ | Κατηγορία: Ιστορικά | Ν.Δ.Κ.

Το τελευταίο δεκαήμερο κυκλοφόρησε στο διαδίκτυο η παρακάτω φωτογραφία. Το vlaxerna.gr ερευνά για την ταυτότητα των εμφανιζόμενων. 

Στην Βλαχέρνα Αρκαδίας, το φτωχικό γεύμα της οικογένειας το 1945.
Αρχείο United Nations.

Σαν σήμερα το 1843 πέθανε ο «Γέρος του Μωριά», Θεόδωρος Κολοκοτρώνης.

Σάββατο, 4 Φεβρουάριος, 2017 στις 7:33μμ | Κατηγορία: Ιστορικά | argy

Ηγετική μορφή της Ελληνικής Επανάστασης, που έδρασε στην Πελοπόννησο και εξ αυτού του λόγου είναι γνωστός και ως «Γέρος του Μωριά».

Ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης γεννήθηκε «εις τα 1770, Απριλίου 3, την Δευτέρα της Λαμπρής… εις ένα βουνό, εις ένα δέντρο αποκάτω, εις την παλαιάν Μεσσηνίαν, ονομαζόμενον Ραμαβούνι», όπως αναφέρει στα Απομνημονεύματά του. Ήταν γιος του κλεφτοκαπετάνιου Κωνσταντή Κολοκοτρώνη (1747-1780) από το Λιμποβίσι Αρκαδίας και της Γεωργίτσας Κωτσάκη, κόρης προεστού από την Αλωνίσταινα Αρκαδίας.
 

Η οικογένεια των Κολοκοτρωναίων από το 16ο αιώνα, που εμφανίζεται στο προσκήνιο της ιστορίας, βρίσκεται σε αδιάκοπο πόλεμο με τους Τούρκους. Μονάχα από το 1762 έως το 1806, 70 Κολοκοτρωναίοι εξοντώθηκαν από τους κατακτητές.

Το 1780, ήταν 10 ετών, όταν ο πατέρας του σκοτώθηκε από τους Τούρκους, ένα γεγονός που σημάδεψε τη ζωή του. Στα 17 του έγινε οπλαρχηγός του Λεονταρίου και στα 20 του νυμφεύτηκε την κόρη του τοπικού προεστού Αικατερίνη Καρούσου. Το 1806, κατά τη διάρκεια του μεγάλου διωγμού των κλεφτών από τους κατακτητές, κατόρθωσε να διασωθεί και να καταφύγει στη Ζάκυνθο, όπου κατατάχθηκε στον αγγλικό στρατό κι έφθασε μέχρι το βαθμό του ταγματάρχη. Το 1818 μυήθηκε στη Φιλική Εταιρεία και στις αρχές του 1821 αποβιβάστηκε στη Μάνη για να λάβει μέρος στον επικείμενο Αγώνα.

Στις 23 Μαρτίου του 1821 συμμετείχε στο υπό τον Πετρόμπεη Μαυρομιχάλη στρατιωτικό σώμα που κατέλαβε την Καλαμάτα, σηματοδοτώντας την έναρξη της Ελληνικής Επανάστασης. Αμέσως μετά έβαλε σκοπό να καταλάβει την Τριπολιτσά, το διοικητικό κέντρο των Οθωμανών στον Μωριά, γιατί αλλιώτικα δεν θα μπορούσε να επικρατήσει η επανάσταση, όπως πίστευε. Η νίκη των Ελλήνων στο Βαλτέτσι (13 Μαΐου 1821) και η άλωση της Τριπολιτσάς (23 Σεπτεμβρίου 1821), που οφείλονται αποκλειστικά και μόνο στον Κολοκοτρώνη, τον επέβαλαν ως αρχηγό του επαναστατικού στρατού της Πελοποννήσου.

Στη μάχη των Δερβενακίων (26 – 28 Ιουλίου 1822), όπου καταστράφηκε ο στρατός του Δράμαλη, αναδείχθηκε η στρατηγική του ιδιοφυΐα και η κυβέρνηση Κουντουριώτη τον διόρισε αρχιστράτηγο των επαναστατικών δυνάμεων. Η ίδια, όμως, κυβέρνηση θα τον φυλακίσει στην Ύδρα, κατά τη διάρκεια των εμφύλιων συρράξεων των ετών 1823 και 1824, όπου είχε πρωταγωνιστικό ρόλο. Θα τον απελευθερώσει τον Μάιο του 1825, όταν ο Ιμπραήμ απειλούσε να καταστείλει την επανάσταση και θα του αναθέσει εκ νέου την αρχιστρατηγία του Αγώνα. Μετρ του κλεφτοπολέμου και της «καμμένης γης», θα κατορθώνει να κρατήσει ζωντανή την επανάσταση μέχρι τη Ναυμαχία του Ναβαρίνου (7 Οκτωβρίου 1827).

Μετά την απελευθέρωση συντάχθηκε με τον Ιωάννη Καποδίστρια κι έγινε ένα από τα επιφανή στελέχη του Ρωσικού Κόμματος. Κατά τη διάρκεια της Αντιβασιλείας διώχθηκε ως αντιβασιλικός και καταδικάσθηκε σε θάνατο τον Μάιο του 1834. Μετά την ενηλικίωσή του, ο Όθωνας του χάρισε την ποινή, τον διόρισε σύμβουλο της Επικρατείας και τον ονόμασε αντιστράτηγο.

Τα τελευταία χρόνια της ζωής του, ο Κολοκοτρώνης τα πέρασε στην Αθήνα με την ερωμένη του Μαργαρίτα Βελισσάρη (η σύζυγός του είχε πεθάνει το 1820), στο ιδιόκτητο σπίτι του, στη γωνία των σημερινών οδών Κολοκοτρώνη και Λέκκα. Την ίδια περίοδο υπαγόρευσε στον Γεώργιο Τερτσέτη τα απομνημονεύματά του, που κυκλοφόρησαν το 1851 με τον τίτλο «Διήγησις συμβάντων της ελληνικής φυλής από τα 1770 έως τα 1836» και τα οποία αποτελούν πολύτιμη πηγή για την Ελληνική Επανάσταση.

Ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης πέθανε από εγκεφαλικό επεισόδιο στις 4 Φεβρουαρίου του 1843, λίγο μετά την επιστροφή στο σπίτι του από δεξίωση στα Ανάκτορα. Από τον γάμο του με την Αικατερίνη Καρούσου απέκτησε τέσσερα παιδιά: τον Πάνο (1798-1824), τον Γενναίο (1806- 1868), τον Κολλίνο (1810-1848) και την Ελένη, ενώ από τη σχέση του με τη Μαργαρίτα Βελισσάρη τον Παναγιωτάκη (1836-1893), τον οποίο αναγνώρισε με τη διαθήκη του.

Πηγή: sansimera.gr

Παλιές Θύμισες…του χωριού μας!!!

Δευτέρα, 16 Ιανουάριος, 2017 στις 10:00πμ | Κατηγορία: Ιστορικά | Ν.Δ.Κ.

Συνέχεια με ένα ακόμη ιστορικό και σπάνιο βίντεο, που εμφανίζει την Βλαχέρνα και πολλούς συμπατριώτες μας, πριν από εξήντα περίπου έτη (1955-1965). Στο ιστορικό βίντεο, παρουσιάζονται ήθη και έθιμα του χωριού μας, δραστηριότητες, άποψη του χωριού μας και βέβαια βλέπουμε τον πλήθος των κατοίκων της Βλαχέρνας. O αγαπητός συμπατριώτης μας, Κώστας Γ. Κολλιντζογιαννάκης, συνεχίζει την επεξεργασία για την διάσωση αυτού του ιστορικού υλικού.

 

«Παλιές Θύμισες» του χωριού μας !!!

Κυριακή, 1 Ιανουάριος, 2017 στις 2:10μμ | Κατηγορία: Ιστορικά | Ν.Δ.Κ.

Ποδαρικό ειδήσεων για το νέο έτος σήμερα στο vlaxerna.gr ευχόμαστε σε όλους, όπου γης, αναγνώστες μας, φίλους και συμπατριώτες μας, ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ και ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ, με υγεία και ευτυχία. 

Πρώτη μέρα του νέου έτους, θα ξεκινήσουμε με ένα ιστορικό και σπάνιο βίντεο, που εμφανίζει την Βλαχέρνα και πολλούς συμπατριώτες μας, πριν από εξήντα περίπου έτη (1955-1965). Στο ιστορικό βίντεο, παρουσιάζονται ήθη και έθιμα του χωριού μας, δραστηριότητες, άποψη του χωριού μας και βέβαια βλέπουμε τον πλήθος των κατοίκων της Βλαχέρνας.     

Το vlaxerna.gr συγχαίρει τον κάτοχο του αρχείου Βασίλη Δ. Τσαρουχά (ψάλτη), την Μαρία Κολλίντζα (Αμερική-Κρούσια) και βέβαια τον Κώστα Γ. Κολλιντζογιαννάκη, που ως ειδικός αυτών των θεμάτων έκανε την τελική επεξεργασία. Ο αγαπητός και φίλος Κώστας, τόνισε στο vlaxerna.gr πως θα ακολουθήσουν και άλλα τέτοια βίντεο στους επόμενους μήνες.

Τα βίντεο, αλλά και το φωτογραφικό υλικό που υπάρχει σε πολλούς συμπατριώτες (Βλαχερναίους εσωτερικού και εξωτερικού), θα πρέπει να βγει από τα σεντούκια μας και με μεθοδευμένη επεξεργασία, να αποτελέσει πηγή ιστορίας του χωριού μας.  

Ας το απολαύσουμε…