Back to top

Αρχείο για Ιστορικά

Κυνήγι: Από τον ποδαρόδρομο…..στο ΝΑVΑRΑ!!

Παρασκευή, 14 Ιούνιος, 2019 στις 8:41μμ | Κατηγορία: Ιστορικά | Ν.Δ.Κ.

…του Αθανασίου Γ. Κουτσούγερα-Δάσκαλου

Τα ‘χω μαζεμένα σε μας τους σημερινούς κυνηγούς (και στην αφεντιά μου φυσικά) για τον τρόπο που γίνεται τη σήμερον ημέρα το κυνήγι.  Τώρα που έχουμε ανάπαυλα αξίζει να τα πούμε λιγάκι!

Σήμερα λοιπόν, το κυνήγι είναι ξεκούραστο. Χαβαλές, λακριντί και καλαμπούρι. Παλιότερα ήταν – μαζί με όλα αυτά φυσικά – και σχέτη περιπέτεια. Ήταν πολύ κουραστικό και σχεδόν μέσο επιβίωσης διότι εξασφάλιζε και επίλεκτη τροφή, αλλά ικανοποιούσε και υποχρεώσεις δώθε-κείθε που είχαμε. Τα πιο πολλά κυνήγια τα πηγαίναμε πισκέσι, σε κανά βουλευτή, σε γιατρό ή τέλος πάντων σε κάποιον που νομίζαμε ότι θα τον χρειαστούμε για καμιά εκδούλευση ή για κανά ρουσφέτι. Ακόμα και τον Αγροφύλακα φιλεύαμε καμιά φορά και είναι αυτονόητο για ποιο λόγο. Από την τραγασούρα…τα έβλεπε όλα!

Και ποιος δεν θα ζήλευε, τότε, ένα πιάτο λαγό στιφάτο ή ένα μεζέ αγριόπουλου. Στο μαγείρεμά τους, μοσκοβόλαγε όλη η γειτονιά και σπάγανε μύτες. Και τώρα βέβαια τα κυνήγια είναι επίλεκτα πιάτα αλλά τώρα μπορεί να αντικατασταθούν με άλλο είδος κρέατος που το βρίσκουμε άφθονο. Τότε περιμέναμε πότε θα σφάξουμε τα γουρούνια κοντά τα Χριστούγεννα ή πότε θα έρθει το Πάσχα για να σφάξουμε το μανάρι. Τον άλλο χρόνο βολευόμαστε με καμιά στάλα σύγκριατο, αν και αυτό το φυλάγαμε για κάναν ξένο ή με καμιά τσιγαρίδα μες στον τραχανά! Τέλος πάντων.

Ρε πώς αλλάζουνε οι τσαιροί μου ’λεγε ο μπαρμπα-Κώστας μια φορά, που του θύμιζα παλιές καταστάσεις και βούρκωνε.

Σήμερα δεν ξεκινάει κανένας κυνηγός να πάει ποδαρόδρομο στην Αρπακωτή, στη Λεύκα, στο Μέγα Διάσελο, στους Ρούχους ή στην Πίκιζα στο Τετράγωνο και στο Καντηλέϊκο και να περπατάει όλη τη νύχτα. Σήμερα έχουμε τις τζιπάρες μας, τα NAVARA μας και ξεπεζεύουμε δίπλα από το κουμάσι του ζουδιού που θέλουμε να κυνηγήσουμε!

 

 

Εκλογικά ευτράπελα!!

Κυριακή, 26 Μάιος, 2019 στις 1:16πμ | Κατηγορία: Ιστορικά | J.Arkas

Γράφει ο Γιώργος Καρούντζος

Ας πούμε και κάνα ευτράπελο για να αποφορτίσουμε την κατάσταση.

Ο Μπήκας από τη Χωτούσα διαλέγει 4-5 συγχωριανούς του και κατεβαίνει στις εκλογές, για πρόεδρος του χωριού. Για να τους πείσει
τους έταζε αξιώματα και μερίδιο στα έξοδα παράστασης, που θα έπαιρνε σαν Πρόεδρος. Κάθε βράδυ τους κέρναγε και… μαγειρεύανε τα σόγια και τους ψήφους. Γίνονται οι εκλογές, τις κερδίζουν και ο Μπήκας γίνεται Πρόεδρος. Τους έβαλε σε κάποιες επιτροπές, αξιώματα όπως τα ονόμασε για να τους ευχαριστήσει. Από τότε όμως άλλαξε συμπεριφορά στην παρέα.

– Καλά, δεν πειράζει λένε, αρκεί που θα πέφτει το μάμαλο, και περιμένανε να πάρει ο πρόεδρος το μισθό για να τον μοιραστούν. Παίρνει αυτός τον πρώτο μισθό, παίρνει το δεύτερο τίποτα. Ούτε που πλησιαζότανε.

– Άι..! Λένε, την πατήσαμε… Τώρα καταλάβανε το κόλπο του.
– Κάτι πρέπει να κάνουμε. Δεν θα τον αφήκουμε έτσι. Ο Μπουρδαράς τό ‘βαλε πείσμα. Πάει μια μέρα στην Τρίπολη που είχε κάποιο γνωστό στη Νομαρχία και τού ‘κανε παράπονα, ότι ο πρόεδρος δεν τους ακούει και κάνει του κεφαλιού του και του ζήτησε να τον διώξουν και να αναλάβει αυτός, που είχε τους περισσότερους ψήφους και ήταν αντιπρόεδρος.
– Δεν γίνεται έτσι, του λέει ο υπάλληλος. Για να τον διώξουμε πρέπει να κάνει κάποιο σοβαρό παράπτωμα, απ΄αυτά που γράφει ο νόμος. Παίρνει κι ένα βιβλίο με τους νόμους των κοινοτήτων και γυρίζει στο χωριό. Βρίσκει την παρέα.

– Σας έχω νέα. Τον έχουμε στο χέρι τους λέει. Για τηράτε εδώ το νόμο. Με το πρώτο παράπτωμα θα πάει στο σπίτι του. Θα αναλάβουμε εμείς και θα μοιραζόμαστε το μιστό. Κάθε βράδυ σμίγανε και μεταξύ τους «δικάζανε» τον πρόεδρο. Τι έκανε σήμερα; Τούτο και τούτο. Τηράγανε το νόμο, μα καθώς τά ‘λεγε «μπερδεμένα», όλο τους ξέφευγε. Ο Μπουρδαράς είχε στο μαξιλάρι του το νόμο και διάβαζε τα καθήκοντα του προέδρου για να΄ναι ενημερωμένος. Μια μέρα ακούστηκε στο χωριό ότι ο πρόεδρος υπόγραψε κάτι χαρτιά σε μια γριά για να πάρει σύνταξη και λέγανε ότι ήτανε παράνομο.

– Όπα, λέει ο Μπουρδαράς, μέχρι εδώ ήτανε, έπεσε στην παγίδα. Τώρα θα ιδείτε τι θα πάθει. Πάει γρήγορα στο σπίτι να συμβουλευτεί τη νομοθεσία. Στο μαξιλάρι, είχε αφήσει ανοιχτό το βιβλίο που διάβαζε, στη σελίδα με τα καθήκοντα του Προέδρου. Σαν το διάβολο, είχε πάει μια παλιοκατσούλα και τό ‘χε μαγαρίσει…

– Άϊ ρε πούστη Μπήκα! Συχώρα που μού ‘χεσε η κατσούλα το νόμο!!!

 

 

 

Παπούτσι από…γκουίλα!! (παιδικές ανάγκες και χαρές μιας άλλης εποχής!)

Σάββατο, 30 Μάρτιος, 2019 στις 2:50μμ | Κατηγορία: Ιστορικά | Ν.Δ.Κ.

Χαράς τον που τα φόραγε! Απέθαντα!  Σκλίνος! Κυρίως εμείς τα παιδιά. Βαριά μεν, αλλά μπορούσαμε να κλωτσάμε ένα κονσερβοκούτι από το τρίτο γιοφύρι, όταν γυρίζαμε,αφού είχαμε ξεβγάλει τα ζα, μέχρι το χάνι και να μην παθαίνουν τίποτα. Κλωτσάγαμε το τόπι και πήγαινε στα μπεηβάνια. Τώρα με ποια παπούτσια τα συγκρίναμε για να λέμε ότι ήταν καλύτερα; Μα… φυσικά με τα γουρνοτσάρουχα! Αλλά και με τις αρβίλες από βακέτα ,που από το πολύ το φόρεμα καρκουλιάζανε,μισοτριβιάζανε και απάνου ήσαν πλάντρα από τόσες φόλες, πατείς με πατώ σε, που έμοιαζαν σαν ψιχαλισμένο πεζοδρόμιο. Πολλές φορές μάλιστα ραμένες με ράσινη κλονά, με τη σαμαροβελόνα, αφού δεν είχαμε γκιούλι ή παπουτσοκλονά. Δεν ήσανε τότε και πολλοί τσαγκαράδες,που έτσι και είχαν να φτιάσουν γαμπριάτικα παπούτσια από σεβρό ή λουστρίνι, τις φόλες θα τις έραβαν του ρουσαλιώνε.

Παντελόνι ντρίλινο,το γιορτινό από τσελβόλ, σε στιλ βερμούδας, λίγο κάτω από το γόνα. Είχα δει και παντελόνι ράσινο ακόμα και σαϊσματένιο. Όσο για λουρίδα παίρναμε κανά βρακοζώνι ή φτιάχναμε λουρίδα πέτσινη  από κανά άχρηστο μπαλντούμι, ή κολάνι ή από καμιά παλιοκαπιστριάνα. Πολλές φορές οι μεγάλοι για λουρίδα βάνανε ακόμα και την ίγκλα του σαμαριού.

Πρέπει όμως να εξηγήσουμε ορισμένα πράγματα γιατί ίσως μερικοί  να νομίζουν ότι μιλάμε αλαμπουρνέζικα. Να καταλάβουν οι νεότεροι ποιες ήταν οι δικές μας μεγάλες παιδικές χαρές, όταν ακόμα δεν είχαν βγει οι διάσημες μάρκες τα παπούτσια ΝΙΚΕ, adidas, Τiberlant, κ.λ.π. που σήμερα μόλις λίγο ξεθωριάσουν ντρεπόμαστε να τα φορέσουμε!

Και αφού πρέπει να εξηγήσουμε, να πούμε ότι η γκουίλα ήταν ένα κομμάτι από ρόδα αυτοκινήτου, περιζήτητη φυσικά, αφού τα αυτοκίνητα ήσαν λίγα αλλά και κανένας δεν πέταγε ρόδα αυτοκινήτου παρά μόνο αν έπεφτε από κανά στρατιωτικό αυτοκίνητο που δεν τη μάζευαν οι στρατιώτες γιατί δεν θα ήξεραν την αξία της. Ήταν  τυχερός, παρ’  όλα αυτά, όποιος έβρισκε ένα τέτοιο κελεπούρι!

Φαντάζομαι να ξέρετε τι ήσαν τα γουρνοτσάρουχα; Όχι; Για τους νεότερους το λέω. Η λέξη η ίδια το μαρτυράει. Τσαρούχια από τομάρι γουρουνιού. Όταν τα Χριστούγεννα ή τις απόκριες σφάζανε τα γουρούνια δεν πεταγόταν τίποτα. Μαδάγανε όλο το τομάρι, και τα τσιουλιακά, που ήταν και τα μαλακά μέρη του τομαριού, τα έβραζαν, τα έκοβαν κομματάκια, τη σκόρτσα  και τα έριχναν στη λαγίνα μαζί με το σύγκριατο και τις τσιγαρίδες. Το μέρος της ράχης,που ήταν σκληρό και γερό, το κρατάγανε για να φτιάξουνε τσαρούχια.

 

 

ΖΗΤΩ Η 25η ΜΑΡΤΙΟΥ 1821!!

Δευτέρα, 25 Μάρτιος, 2019 στις 3:47μμ | Κατηγορία: Ιστορικά | Ν.Δ.Κ.

Κατάλογος σημαντικότερων οπλαρχηγών των επαρχιών της Πελοποννήσου κατά την Επανάσταση του 1821!

Κυριακή, 24 Μάρτιος, 2019 στις 9:50πμ | Κατηγορία: Ιστορικά | TSARHL

Ακολουθεί ο κατάλογος με τα ονοματεπώνυμα των σημαντικότερων οπλαρχηγών (καπετανέων) των επαρχιών της Πελοποννήσου κατά την Επανάσταση του 1821. Χρησιμοποιείται η διοικητική διαίρεση των επαρχιών (καζάδων) κατά την περίοδο της Οθωμανοκρατίας. 

Συμπεριλαμβάνεται χάρτης με τα όρια και τις έδρες των καζάδων, τα ονόματα των τμημάτων τους (κόλια ή σέμτια) ή ονόματα σημαντικών χωριών ή συστάδων χωριών. Επίσης γίνεται και πληθυσμιακή εκτίμηση των επαρχιών αυτών με βάση υπάρχοντα στοιχεία, για την περίοδο πρακτικά μετά την άλωση της Τριπολιτσάς – έδρας του πασαλικίου του Μοριά.
Οι οπλαρχηγοί που περιλαμβάνονται είναι οι σημαντικότεροι, με βάση τη φήμη τους (μέσα απο τα απομνημονεύματα των αγωνιστών), την στρατιωτική τους δύναμη ή το μέγεθος των χωριών τους, με βάση κυρίως τα στοιχεία του Φωτάκου. Προφανώς η πληθυσμιακή αναλογία ορεινών με πεδινά-αστικά μέρη την εποχή εκείνη ήταν αντιστρόφως ανάλογη των περιόδων ειρήνης και πολιτισμένης διοίκησης.
Κατά τον Πουκεβίλ (1805) η Πελοπόννησος κατοικούταν από 400.000 χριστιανούς, 4.000 εβραίους και 15.000 μωαμεθανούς. Ο πληθυσμός των μωαμεθανών φαίνεται ότι είναι υποτιμημένος. Προσθέτοντας και τα στρατεύματα που στάθμευαν στον Μοριά προεπαναστατικά οι μωαμεθανοί στην χερσόνησο ήταν μάλλον πάνω από 40.000. Όσον αφορά τη διαίρεση των επαρχιών τα στοιχεία του Γάλλου περιηγητή είναι ακριβέστερα.

 

 

Το 1918 καταργήθηκε το χασίσι στην ορεινή Αρκαδία!

Σάββατο, 9 Φεβρουάριος, 2019 στις 9:17πμ | Κατηγορία: Ιστορικά | Ν.Δ.Κ.

Δεν έχουν περάσει 85 έως 90 χρόνια αφότου καταργήθηκε το χασίσι, στην Πελοπόννησο ιδιαιτέρως. Δεν έχουμε γραπτά στοιχεία για την καλλιέργεια, την επεξεργασία και την κατανάλωση αυτού του είδους που επί χρόνια καλλιεργείτο στην χώρα μας. Μόνο η παράδοση μας προσφέρει μερικά στοιχεία γι’ αυτό το είδος και μερικά δημοσιεύματα της εποχής εκείνης. Το χασίσι καλλιεργήθηκε στην χώρα μας τον 18ο αιώνα έως τις αρχές του 19ου αιώνα. Το 1918 καταργήθηκε, ιδιαιτέρως στην ορεινή Αρκαδία που καλλιεργείτο στα λεκανοπέδια Παλλαντίου, Τεγέας, Μαντινείας, Ορχομενού, Καφυάς (Νασόν Δαρέικου Κάμπου) και στην περιοχή της Ασέας, καθώς και της Μεγαλόπολης, όπου βρίσκουμε στοιχεία από την παράδοση.  Απέραντες εκτάσεις αυτά τα λεκανοπέδια και σε χιλιάδες στρέμματα καλλιεργείτο το χασίς ή η ινδική κάνναβη. Η καλλιέργεια του χασίς επέφερε κέρδη στους καλλιεργητές, στους εργάτες, στους εμπόρους. Τα χρόνια αυτά ήταν τα πρώτα που άνθισε η οικονομία του Κράτους. Όλη αυτή η παραγωγή πέρναγε από στάδια επεξεργασίας και τυποποίησης και εξαγόταν στις αραβικές και αφρικανικές χώρες. Μεγαλέμποροι της εποχής εκείνης έπαιρναν από τους καλλιεργητές αγρότες δεμάτια όπως θερίζονταν. Τα μετέφεραν στις αποθήκες και αμέσως άρχιζε η επεξεργασία και ο διαχωρισμός σε ποιότητες. Πολλά τα εργατικά χέρια, άντρες και γυναίκες ασχολούνταν στις αποθήκες για την διαλογή του προϊόντος.

Στο Μαντινειακό κάμπο, αρχείο ΧΡΗΣΤΟΣ Η. ΜΗΤΣΙΑΣ

 

 

«Βλαχερνιώτικες γειτονιές» του ΣΙΚΑΓΟΥ (USA)!

Παρασκευή, 21 Δεκέμβριος, 2018 στις 10:21μμ | Κατηγορία: Ιστορικά | vasilaras

Ρεπορτάζ: ΒΑΣΙΛΗΣ  ΜΕΓΡΕΜΗΣ (για το vlaxerna.gr)!

Ομορφιές και Ιστορίες Βλαχερνιώτικες από το Πανέμορφο Μαίναλο!!

Πέμπτη, 1 Νοέμβριος, 2018 στις 10:39πμ | Κατηγορία: Ιστορικά | vasilaras

ΚΥΚΛΟΦΟΡΗΣΑΝ ΤΑ CD ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΩΝ ΕΚΔΗΛΩΣΕΩΝ ΚΑΙ ΤΟ DVD 2017!

Σάββατο, 18 Αύγουστος, 2018 στις 2:54μμ | Κατηγορία: Ιστορικά | vasilaras

Η προσπάθεια για την διάσωση της παράδοσης του χωριού μας, συνεχίζεται. Η ιδέα να γίνει μια συγκέντρωση από παλιές κασέτες ή άλλο ηχητικό υλικό με τους παλιούς οργανοπαίχτες, ώστε να διασωθούν οι ήχοι από παλιά αυθεντικά πανηγύρια και γενικότερα από εκδηλώσεις, ολοκληρώθηκε με την κυκλοφορία δύο ακόμη CD. 

Ο μαέστρος αυτής της προσπάθειας, Βασίλης Π. Μεγρέμης, κινητοποίησε ομάδα Βλαχερναίων επαγγελματιών (G21) και μη, εσωτερικού και εξωτερικού, αλλά και φίλους επαγγελματίες πέραν του χωριού, ώστε να στηρίξουν οικονομικά την προσπάθεια αυτή. Οι άνθρωποι αυτοί ανταποκρίθηκαν και τα CD μοιράστηκαν ήδη ΔΩΡΕΑΝ σε όλους τους συμπατριώτες Βλαχερναίους, όπου γης!! Μαζί με τα δύο CD κυκλοφόρησε και το  ετήσιο «DVD 2017” (να αναφέρουμε ότι στο DVD περιλαμβάνονται οι κυριότερες εκδηλώσεις του έτους και αυτή η καταγραφή γίνεται κάθε έτος από το 2009). 

Ιδιαίτερη αναφορά στους συμπατριώτες μας χορηγούς, από το εξωτερικό, οι οποίοι δεν ξεχνούν την γενέτειρά τους, αλλά και στους Βλαχερναίους συμπατριώτες και φίλους που στήριξαν την προσπάθεια αυτή.  

Όποιοι συμπατριώτες δεν έχουν πάρει, να μην διστάσουν να επικοινωνήσουν με κάθε τρόπο, ώστε να εμπλουτίσουν την βιβλιοθήκη τους, με τα CD και το DVD. 

 

***

***

Τα cd και το dvd 2017 (διάσωση της Παράδοσης της Βλαχέρνας) με την ευγενική χορηγία των:

ΑΜΕΡΙΚΗ:

ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΧΡ. ΚΟΛΛΙΝΤΖΑΣ

ΦΩΤΗΣ ΔΗΜ. ΚΟΥΝΕΛΗΣ

ΦΩΤΗΣ ΧΡ. ΚΟΥΝΕΛΗΣ

ΚΩΣΤΑΣ ΧΡ. ΚΟΥΝΕΛΗΣ

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΠΑΝΟΥΣΗΣ του ΤΕΛΗ

ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΒΑΣ. ΜΕΓΡΕΜΗΣ

ΦΙΛΙΠΠΟΣ ΑΠΟΣΤ. ΚΟΛΛΙΝΤΖΑΣ

ΣΩΤΗΡΙΟΣ ΔΗΜ. ΚΟΛΛΙΝΤΖΑΣ

ΜΑΤΙΝΑ ΚΑΙ ΣΤΑΥΡΟΣ ΚΟΛΛΙΟΠΟΥΛΟΣ

***

ΑΥΣΤΡΑΛΙΑ:

ΤΕΚΝΑ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΚΑΡΟΥΝΤΖΟΥ (Αφαλαρίδα)

***

ΓΕΡΜΑΝΙΑ:

ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ ΠΑΠΑΧΡΟΝΗΣ

***

ΕΛΛΑΔΑ:

ΑΦΟΙ ΧΑΡ.  ΚΑΡΑΧΑΛΙΟΥ – ΒΙΟΚΑΡ

ΝΙΚΟΣ ΚΑΙ ΑΡΓΥΡΗΣ ΚΑΒΟΥΡΙΝΟΣ – ΛΟΓΙΣΤΙΚΟ ΓΡΑΦΕΙΟ

ΔΗΜΗΤΡΑ ΤΣΑΡΟΥΧΑ και ΣΙΑ ΟΕ – ΦΩΤΙΣΤΙΚΑ 

 

ΝΙΚΟΣ Κ. ΤΣΑΡΟΥΧΑΣ ΚΑΙ ΥΙΟΙ – ΕΜΠΟΡΙΟ ΤΑΞΙ

ΠΑΝΟΣ ΓΡ. ΜΕΓΡΕΜΗΣ – ΟΙΚΟΣ ΤΕΛΕΤΩΝ 

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΣΠ. ΠΑΠΑΧΡΟΝΗΣ (ΠΟΛΥΑΓΟΡΑ Πιτ-Παν)

 

 ΝΙΚΟΣ ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟΣ-ΦΟΥΡΝΟΣ ΑΡΚΑΔΙΑ

ΤΑΚΗΣ ΞΥΔΗΣ-SUPER MARKET

ΤΖΙΜΗΣ ΤΖΑΝΙ ΤΖΕΖΙΜ – ΤΕΧΝΙΤΗΣ ΠΕΤΡΑΣ

ΓΕΩΡΓΙΟΣ Β. ΚΟΥΤΣΟΥΓΕΡΑΣ –ΜΕΤΑΦΟΡΕΣ

ΛΑΜΠΡΟΣ Κ. ΤΣΑΡΟΥΧΑΣ – ΚΑΜΑΡΕΣ

ΧΡΗΣΤΟΣ ΑΠΟΣΤ. ΠΑΝΟΥΣΗΣ – ΥΔΡΑΥΛΙΚΑ

ΒΑΣΙΛΗΣ Π. ΜΕΓΡΕΜΗΣ – ΤΑΞΙ 

ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ Ι. ΚΑΒΟΥΡΙΝΟΣ-ΔΙΚΗΓΟΡΟΣ

ΓΕΩΡΓΙΟΣ Δ. ΚΟΥΤΣΟΥΓΕΡΑΣ / ΜΑΡΙΑ ΚΑΤΣΟΥΓΚΡΗ

***

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΑΝΔΡ. ΞΟΥΡΑΦΗΣ

ΧΡΗΣΤΟΣ ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ

***

Θερμά ευχαριστήρια σε όλους τους χορηγούς (από την αρχή της προσπάθειας, μέχρι τώρα) πάντα να έχουν καλές δουλειές, με υγεία και προκοπή!

Τοποθέτηση αναμνηστικού κάδρου εις ανάμνηση του αειμνήστου σαμαρτζή Αθανασίου Καρούντζου (Αφαλαρίδα) στο Πνευματικό Κέντρο της Βλαχέρνας.

Δευτέρα, 13 Αύγουστος, 2018 στις 10:52πμ | Κατηγορία: Ιστορικά | Ν.Δ.Κ.

Το Σάββατο 11 Αυγούστου 2018, πραγματοποιήθηκε η τοποθέτηση στο Πνευματικό Κέντρο της Βλαχέρνας, του κάδρου του αειμνήστου Αθανασίου  Γ. Καρούντζου (Αφαλαρίδα), του σαμαρτζή του χωριού μας, αλλά και της ευρύτερης περιοχής. 

Το παρόν έδωσαν ο υιός του, εξ Αυστραλίας, Κωνσταντίνος Καρούντζος μετά της συζύγου του, ο Πρόεδρος της Τ.Κ. Βλαχέρνας, οι εμπνευστές-δημιουργοί αυτής της προσπάθειας και αρκετοί συμπατριώτες μας.

Ο Κωνσταντίνος Αθ. Καρούντζος και η σύζυγός του, κατενθουσιασμένοι και συγκινημένοι, ευχαρίστησαν τους δημιουργούς αυτού του αναμνηστικού κάδρου. 

Σημειώνουμε πως δόθηκε στον Κωνσταντίνο Καρούντζο, μικρότερο κάδρο (αντίγραφο του μεγάλου που τοποθετήθηκε στο Πνευματικό Κέντρο), ώστε να υπάρχει και στην μακρινή Αυστραλία, εκεί όπου ζουν τα παιδιά και τα εγγόνια του αειμνήστου Αθανασίου Καρούντζου. 

Λίγα λόγια για τον αείμνηστο μπάρμπα-Αφαλαρίδα:

Ο αείμνηστος Αθανάσιος Γ. Καρούντζος (Αφαλαρίδας) γεννήθηκε το έτος 1914. Γόνος πολυμελούς οικογένειας, τότε που έλεγαν το ψωμί ψωμάκι και ο πατέρας του με τα λίγα πρόβατα και τα λίγα χωράφια δύσκολα τα κατάφερνε να συντηρήσει  την οικογένειά του. Ο μικρός Θανάσης τελειώνοντας το Δημοτικό Σχολείο σε ηλικία 11 ετών έφυγε για την Τρίπολη και έμαθε την τέχνη του σαμαρτζή, την οποία και άσκησε έως το έτος 1981!  Στα 56 έτη  (1925-1981) που άσκησε το επάγγελμα του σαμαρτζή, έφτιαξε και επισκεύασε πολλά σαμάρια, που μερικά υπάρχουν και σήμερα στις αποθήκες των συμπατριωτών μας (αφού πλέον δεν υπάρχουν ζώα). Παντρεύτηκε την Αθανασία Παν. Καρπούζου (από Καμενίτσα) και απέκτησε τέσσερα παιδιά, τον Παναγιώτη (Τάκη), τον Κώστα, τον Γιώργο και την Βασιλική. Όταν άνοιξαν οι πόρτες της μετανάστευσης, όλα τα παιδιά του, έφυγαν για την Αυστραλία. Εκεί προόδευσαν, μάλιστα ο μπάρμπα-Θανάσης μαζί με την γυναίκα του, τα είχε επισκεφθεί. Γνώρισε εκεί τα εγγόνια του και γύρισε χαρούμενος. Έφυγε από την ζωή το έτος 1999, σε ηλικία 85 ετών. Μετά το θάνατό του, η σύζυγός του Αθανασία, πήγε κοντά στα παιδιά της στην Αυστραλία, όπου έζησε για πολλά χρόνια και έφυγε σε ηλικία 107 ετών!!! το έτος 2015.

Οι εμπνευστές – δημιουργοί, αυτής της προσπάθειας, θα συνεχίσουν και κάθε χρόνο θα φτιάχνεται ένα ανάλογο κάδρο για κάποιον από τους παλαιούς, καταρχήν επαγγελματίες, του χωριού μας. Η αρχή είχε γίνει με τον αείμνηστο τηλεφωνητή Παναγιώτη Φιλ. Ξουράφη και συνεχίστηκε τώρα με τον αείμνηστο σαμαρτζή Αθανάσιο Γ. Καρούντζο.