Back to top

Αρχείο για Ιστορικά

Παλιές Θύμησες….1-3-1987, το Καρναβάλι στη Βλαχέρνα!!!

Σάββατο, 17 Φεβρουάριος, 2018 στις 12:43μμ | Κατηγορία: Ιστορικά | Ν.Δ.Κ.

Επετειακό αφιέρωμα στις απόκριες.ΚΑΡΝΑΒΑΛΙ ΒΛΑΧΕΡΝΑΣ 1987

Posted by Kostas Kollintzogiannakis on Freitag, 16. Februar 2018

 

video: kostas kollintzogiannakis

Ταξιδεύοντας…..στις αναμνήσεις!!! (από τους χορούς του Συλλόγου ΒΛΑΧΕΡΝΑΙΩΝ Τρίπολης εν έτη 1988-1989).

Σάββατο, 10 Φεβρουάριος, 2018 στις 1:23μμ | Κατηγορία: Ιστορικά | Ν.Δ.Κ.

ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΒΛΑΧΕΡΝΑΙΩΝ ΤΡΙΠΟΛΗΣ.Ετήσιοι χοροί 1988 1989

Posted by Kostas Kollintzogiannakis on Donnerstag, 8. Februar 2018

 

πηγή video: kostas Kollintzogiannakis

*** Ο αγαπητός Κώστας συνεχίζει την προβολή του «ιστορικού πλούτου» του χωριού μας. Τον ευχαριστούμε. Τα ιστορικά βίντεο θα κοσμούν την ηλεκτρονική βιβλιοθήκη του vlaxerna.gr. 

Τσικνοπέμπτη: Πώς βγήκε το όνομά της και τι σημαίνει για τους χριστιανούς

Πέμπτη, 8 Φεβρουάριος, 2018 στις 6:29μμ | Κατηγορία: Ιστορικά | argy

Τσικνοπέμπτη, η ημέρα που όλα τα σπίτια ψήνουν κρέας ή λιώνουν το λίπος από τα χοιρινά και ο καπνός είναι διάχυτος παντού. Από αυτή την τσίκνα έχει πάρει το όνομα της η Πέμπτη της δεύτερης εβδομάδας του Τριωδίου, της Κρεατινής και ονομάζεται Τσικνοπέμπτη. Η πολυφαγία και το ποτό που συνοδεύει το σημερινό τραπέζι,  είναι  χαρακτηριστικά της ημέρας.  Tο έθιμο είναι πολύ παλιό και συνδέεται με τις βακχικές γιορτές των αρχαίων Ελλήνων και αργότερα των Ρωμαίων, που θεωρούσαν το φαγοπότι και το γλέντι ιεροτελεστία για την καλή ευφορία της γης την άνοιξη. Η ημέρα της Πέμπτης επιλέχθηκε ως ημέρα κρεατοφαγίας καθώς παραδοσιακά οι ημέρες νηστείας  είναι η Τετάρτη και η Παρασκευή. Θεωρείται η τελευταία ημέρα που καταναλώνεται το κρέας καθώς σύμφωνα με τη χριστιανική παράδοση προμηνύει την έναρξη της Σαρακοστής, της σαράντα-ήμερης περιόδου νηστείας πριν από το Πάσχα. Γιορτάζεται 11 ημέρες πριν από την Καθαρά Δευτέρα και σηματοδοτεί την επίσημη έναρξη της Αποκριάς.

Αντίστοιχες γιορτές υπάρχουν και σε άλλες χώρες όπως στη Γερμανία με την «Weiberfastnacht» και στη Γαλλία με την «Mardi Gras», δηλαδή τη «Λιπαρή Τρίτη». Το έθιμο αυτό  γιορτάζεται με χλιδή και καρναβαλικές εκδηλώσεις  και σε παλιές γαλλόφωνες περιοχές, όπως είναι η Νέα Ορλεάνη.

Παραδοσιακά έθιμα σε κάθε γωνιά της Ελλάδας

Κάθε περιοχή της Ελλάδας γιορτάζει με το δικό της τρόπο την Τσικνοπέμπτη. Πέρα από το παραδοσιακό ψήσιμο των κρεάτων, αναπτύχθηκαν ξεχωριστά έθιμα σε κάθε περιοχή. Ξεκινώντας από το βορά της χώρας, στην Κομοτηνή η παράδοση αναφέρει ότι τα αρραβωνιασμένα ζευγάρια ανταλλάσσουν φαγώσιμα δώρα.  Συγκεκριμένα, ο άντρας πρέπει να στείλει τον «κούρκο», δηλαδή μία κότα, και η γυναίκα μπακλαβά και μια κότα γεμιστή. Οι νοικοκυρές καίνε μια κότα για να τη φάει η οικογένεια την Κυριακή της Αποκριάς

Στις Σέρρες γιορτάζουν με μεγάλες φωτιές, στις οποίες, αφού ψήσουν το κρέας, οι πιο τολμηροί πηδούν ανάμεσα από τις φλόγες. Τα «προξενιά» ακολουθούν μετά το ψήσιμο, όπου κάποιος αναλαμβάνει να αναμείξει τα κάρβουνα με ένα ξύλο.

Γενίτσαροι και Μπούλες

Στη Νάουσα οι κάτοικοι συγκεντρώνονται  στην πλατεία Καρατάσου πρωταγωνιστές και γιορτάζουν με πρωταγωνιστές τους «Γενίτσαρους» και τις «Μπούλες». Είναι ένα χορευτικό δρώμενο όπου συμμετέχουν μόνο νέοι άνδρες. Ακόμα και τη γυναικεία μορφή, τη νύφη-μπούλα, την υποδύεται πάντα άνδρας.

Το ποδηλατικό καρναβάλι

Στη Θεσσαλονίκη τα τελευταία 9 χρόνια διοργανώνεται το Ποδηλατικό Καρναβάλι, στο οποίο παντρεύεται η παράδοση του Καρναβαλιού, με την αναβίωση της παράδοσης του ποδηλάτου στην Ελλάδα. Πρόκειται για μια ποδηλατική, περιβαλλοντική και κοινωνική δράση, στην οποία πραγματοποιείται παρέλαση μεταμφιεσμένων ποδηλατιστών, με θεματικές ομάδες και αποκριάτικα άρματα συμβολικού και σατυρικού χαρακτήρα, συνοδευόμενα από τον Βασιλιά Καρνάβαλο. Το φετινό κεντρικό θέμα του Ποδηλατικού Καρναβαλιού είναι η «Πλαστικομανία».

Στην Πάτρα υπάρχει το έθιμο της Γιαννούλας της Κουλουρούς. Σύμφωνα με την παράδοση  ο ναύαρχος Ουίλσον έρχεται να παντρευτεί την Γιαννούλα και αυτή τον περιμένει μάταια στο λιμάνι. Γι αυτό την Τσικνοπέμπτη οι Πατρινοί ντύνουν κάποιον νύφη, ή βάζουν ένα ομοίωμα νύφης στο λιμάνι και διασκεδάζουν γύρω του. Σε όλη την περιφέρεια της Πελοποννήσου, την Τσικνοπέμπτη σφάζουν χοιρινά από τα οποία φτιάχνουν διάφορα άλλα τρόφιμα, όπως πηχτή, λουκάνικα, γουρναλοιφή παστό και τσιγαρίδες. Οι τσιγαρίδες είναι το τραγανό  υπόλειμμα του χοιρινού λίπους μαζί με κρέας αφού έχει αφαιρεθεί από το καζάνι το καθαρό λίπος.

Τα κερκυραϊκό έθιμο των «Κουτσομπολιών»

Στην Κέρκυρα υπάρχει η παράδοση από τα «Κορφιάτικα Πετεγολέτσια» ή αλλιώς «Κουτσομπολιά» ή «Πέτε Γόλια».  Είναι ένα έθιμο που ανήκει στην παλιά πόλη της Κέρκυρας. Η πετεγολέτσα ή πετεγουλιό, σύμφωνα με τους ντόπιους, είναι η συνήθεια του κουτσομπολιού.  Στο κέντρο της πόλης στήνεται κάτι σαν «θεατρικό», όπου οι ντόπιοι υποδύονται τους κουτσομπόληδες με σπαρταριστικές ιστορίες.

Στη Θήβα γιορτάζουν με το «βλάχικο γάμο», που ξεκινά με το προξενιό δύο νέων, συνεχίζει με τον γάμο και ολοκληρώνεται την Καθαρά Δευτέρα με την πορεία των προικιών της νύφης και το γλέντι των συμπεθέρων.

Στα νησιά αναπτύχθηκαν ξεχωριστά έθιμα και παραδόσεις. Στην Ίο, το βράδυ της Τσικνοπέμπτης μασκαράδες ζωσμένοι με κουδούνια προβάτων διασχίζουν τη Χώρα και επισκέπτονται σπίτια και καταστήματα, ενώ στον Πόρο, η παράδοση επιβάλλει στους νέους να κλέψουν ένα μακαρόνι, το οποίο θα βάλουν κάτω από το μαξιλάρι τους για να δουν ποια θα παντρευτούν.

Πηγή: mixanitouxronou.gr

Η χοροσπερίδα εν έτη 1987 του Συλλόγου Βλαχερναίων Τρίπολης.

Πέμπτη, 25 Ιανουάριος, 2018 στις 1:05μμ | Κατηγορία: , Ιστορικά | Ν.Δ.Κ.

Ένα ακόμη ιστορικό βίντεο, από το αρχείο του συμπατριώτη μας, Κώστα Κολλιντζογιαννάκη, θα κοσμεί την ηλεκτρονική μας σελίδα. Πρόκειται για ένα βίντεο του έτους 1987, που βλέπουμε την ετήσια χοροεσπερίδα του Συλλόγου Βλαχερναίων Τρίπολης. Στην εκδήλωση αυτή είχαν βραβευτεί και οι επιτυχόντες μαθητές στην Τριτοβάθμια εκπαίδευση.

Πρίν 31 χρόνια.23-1-1987.Κοπή πρωτοχρονιάτικης πίτας του Συλλόγου Βλαχερναίων Τρίπολης.

Posted by Kostas Kollintzogiannakis on Dienstag, 23. Januar 2018

 

 

Αριστ. Ρούνης: «Από το Aλβανικό έπος»

Σάββατο, 28 Οκτώβριος, 2017 στις 10:46μμ | Κατηγορία: Ιστορικά | J.Arkas

Απόσπασμα από το βιβλίο «ΑΠΟ ΤΟ ΑΛΒΑΝΙΚΟ ΕΠΟΣ»

Του Αριστείδη Δημοσθ. Ρούνη

Αναπήρου του Αλβανικού μετώπου

 

…Ο Ελληνικός στρατός προελαύνει, κάθε τόσο νίκες. Οι καμπάνες χτυπούν χαρμόσυνα…

Εμείς φεύγοντας από το Αργυρόκαστρο, συναντάμε το Γκολέμι, το Προγονάτι, τη γέφυρα της Τσεπούνας και φθάνουμε στις 13 Δεκέμβρη στο Κολώνιο απόγευμα. Ο λόχος φτιάχνει συσσίτιο, κρέας με μακαρόνια. Είχαμε αρκετές μέρες να πάρουμε συσσίτιο. Την ώρα που μπήκαμε στη γραμμή με τις καραβάνες χτύπησε συναγερμός. Χύνουν τα καζάνια με τα μακαρόνια. Το κρέας το έβαλαν σε σακιά. Φορτωνόμαστε τον οπλισμό μας και το γυλιό μας και φεύγουμε. Φτάνουμε στη χιονισμένη κορφή.

Από το απέναντι ύψωμα οι Ιταλοί μας έβλεπαν και μας έβαλαν με όλμους. Σβιν…σβιν, κάθε λίγο αλλά δεν μας έφταναν.

Περιμέναμε όλη την ημέρα απελπισμένοι αλλά και πεινασμένοι. Το απόγευμα ήρθαν στρατιώτες με κουραμάνες και το κρέας που κράτησαν στα σακιά. Μαζί τους ήταν και ο χωριανός μας Ντίνος Σταυρόπουλος, μάγειρας του λόχου. Πριν μας δοθούν τα τρόφιμα δόθηκε διαταγή να προχωρήσουμε για το Μαλι-Σπάτ και η διανομή των τροφίμων έγινε «εν βαδίσματι». Ο καθένας έπαιρνε κρέας μια ρέγκα και ανά 4 μια κουραμάνα. Εγώ σαν δεκανέας πήρα την κουραμάνα. Προσπάθησα να βάλω το κρέας και τη ρέγκα στο σακίδιο και μοίρασα την κουραμάνα. Μα δεν πρόσεξα και η ρέγκα έπεσε έξω κι έμεινα χωρίς προσφάι. Ένας στρατιώτης μου έδωσε ένα κομμάτι από τη ρέγκα του και έφαγα το μισό ψωμί μου. Το άλλο το φύλαξα.

Φτάσαμε στον προορισμό μας. Ο κάθε λόχος έπιασε τη θέση του. Ο εχθρός ταμπουρωμένος στα αμπριά του μας περιμένει  και κει στο σκοτάδι όπως είμαστε, αυτοί μας βλέπανε και μας βάλανε συνεχώς, κυρίως με όλμους, οι οποίοι πέφτοντας στο χιόνι ευτυχώς δεν έσκαζαν όλοι. Εμείς δεν είχαμε πολεμικά μέσα να τους εξουδετερώσουμε, παρά μόνο τη λάμψη των  πολυβόλων τους βλέπαμε και τους πολεμούσαμε. Η μάχη είχε ενταθεί. Ο λοχαγός του 7ου λόχου τραυματίζεται θανάσιμα. Ζητάει λοχίες. Τον βάζουν σε κουβέρτα και προσπαθούν να τον φέρουν στα μετόπισθεν. Σκάει άλλος όλμος και τους σκοτώνει σχεδόν όλους. Ο λοχίας Χρήστος Κολλίντζας από το χωριό μας τραυματίζεται σοβαρά.

«Να αντικατασταθεί» λέει ο ταγματάρχης, με τον έφεδρο Α/γό Μαριώλο, μα σε λίγα λεπτά σκοτώνεται κι αυτός. «Ν’ αναλάβει ο Α/γός Αποστολόπουλος». Αυτός σκοτώθηκε μετά από καμιά δεκαριά μέρες. Υποχωρήσαμε λίγο και οχυρωθήκαμε άλλοι πίσω από πέτρες, άλλοι στο απυρόβλητο. Μέσα στα χιόνια και στο σκοτάδι. Χωρίς να βλέπουμε τίποτα και περιμέναμε.

Εγώ είχα μάθει από τη σχολή εφέδρων Αξιωματικών θεωρητικώς τον πόλεμο, αλλά στην πράξη δεν ήξερα ούτε είδα πολλά πράγματα, κι έτσι δε με βαστούσε ο τόπος. Νόμιζα πως έπρεπε να κινηθώ από τη θέση μου, να πάω σ άλλο σημείο, κάτι ν΄ ακούσω, κάτι να δω, κάτι να κάνω. Τι ήρθαμε εδώ στα βουνά της Αλβανίας να καθόμαστε μες΄τα κρύα χωρίς δράση. Ήταν η ώρα 10 το βράδυ όταν σηκώθηκα από κάποια μεγάλη πέτρα που ήμουνα με άλλους συμπολεμιστές να πάω πιο πέρα στο λοχαγό Ζήση του 6ου λόχου, να μάθω κάτι απ΄ αυτόν, να δω τι πρέπει να κάνουμε. Αυτά στριφογύριζαν στο μυαλό μου κι έτσι σηκώθηκα απ τη θέση μου. Μα πριν προλάβω να κάνω πέντε βήματα, ένας όλμος σκάει δίπλα μου σε απόσταση 2-3 μέτρων και με χτυπούν τα βλήματα σ όλο το αριστερό μέρος του σώματός μου. Για μια στιγμή πέρασε η ζωή μου σαν κινηματογραφική ταινία μπροστά από τα μάτια μου, σαν αστραπή. Θυμήθηκα το σπίτι μου… Νόμισα πως θα πεθάνω. Βάζω το χέρι στο πρόσωπό μου, που μ΄έτσουζε φοβερά και γέμισε αίματα. Στο μάτι μου είχα σκληρούς πόνους. Κάτι περίεργο έγινε όμως. Τα θραύσματα μου έκαναν τη ζημιά στο μάτι χωρίς να μου πειράξουν τα γυαλιά που φορούσα. Από ένστικτο έκανα λίγο πίσω και ζήτησα βοήθεια. Οι συμπολεμιστές μου έδεσαν λίγα από τα τραύματα με τον ατομικό μου επίδεσμο. Μου είπαν ότι αφού δεν έσπασαν τα γυαλιά, το μάτι μου δεν έχει τίποτα. Εγώ δε μπορούσα να καταλάβω αν έβλεπα γιατί ήταν σκοτάδι και ήμουν γεμάτος αίματα. Έμπηξα το όπλο μου στο χιόνι, απόθεσα το γυλιό μου κι όλα τα πράγματά μου, εκτός από μια κουβέρτα και τη ζωστήρα μου. Η παραμονή μου πλέον δεν είχε σκοπό. Γύρισα με δυο φαντάρους στο ορεινό χειρουργείο της Κολώνιας. Στο δρόμο ήταν ένας σκοτωμένος, τον κοίταξαν προσεκτικά και είπαν μεταξύ τους. Αυτός δεν είναι ο … ο χωριανός μας; Ναι του λέει ο άλλος. Άφησαν εμένα, βάζουν το νεκρό σε μια κουβέρτα και τον πήραν στα μετόπισθεν. Τότε συνάντησα τον ανθυπασπιστή Παπαντωνίου και του ζήτησα βοήθεια. Μου έδωσε δυο φαντάρους, που με στήριζαν και κατεβαίναμε σ’ ένα μονοπάτι στο χιόνι. Κάποιος τρέχοντας μας έσπρωξε να προσπεράσει. Σε δυο βήματα πιο κάτω μια ριπή τον χτύπησε στα πόδια. Ένα «ΟΧ» ακούσαμε και προσπεράσαμε. 30 νεκροί  και 40 τραυματίες σ, αυτή τη μάχη. Μεταξύ αυτών και ο Χρήστος Κολλίντζας που από τα τραύματά του έπαθε  γάγγραινα, όλη τη νύχτα μέσα στα χιόνια. Είπανε να του κόψουνε τα πόδια αλλά δεν δέχτηκε να ζει ακρωτηριασμένος, 20 χρονών παλικάρι και πέθανε στο νοσοκομείο της Άρτας, όπου και ετάφη.

Εμάς τους τραυματίες μας έδωσαν τις πρώτες βοήθειες και μας έστειλαν στα νοσοκομεία. Στο Αργυρόκαστρο και μετά στα Γιάννενα. Την άλλη μέρα με βάζουν σ ένα κρεβάτι και μου έκαναν εξόρυξη του οφθαλμού, χωρίς να το ξέρω. Μια μέρα, κάπου βρήκα ένα κομμάτι καθρέφτη, και αφού σήκωσα τον επίδεσμο και με μεγάλη μου λίπη είδα ότι δεν είχα πλέον το μάτι μου. Από τότε έπεσα σε μελαγχολία, έγινα διαφορετικός και δεν μπορούσα να συγκρατήσω τα νεύρα μου.

Από τα Γιάννινα, μας πήγαν στη Πρέβεζα και με το καράβι Τόγιας στον Πειραιά. Ο  λαός ταλαιπωρημένος από τον πόλεμο, καρτερεί με αγωνία στο λιμάνι το καράβι με τους πρώτους τραυματίες από το μέτωπο. Καλωσορίζουν και ζητωκραυγάζουν τα τραυματισμένα παλικάρια. Ανοίγουν δρόμους να περάσουμε, μας αγκαλιάζουν, μας σφίγγουν τα χέρια και μας φωνάζουν «κουράγιο ήρωες». Τέτοια υποδοχή, τέτοιον ενθουσιασμό, δεν έχω δει πάλι στη ζωή μου. Σήμερα με την πάροδο του χρόνου, που τα πάντα δαμάζει, έχει μείνει λίγος σεβασμός στους ανάπηρους πολέμου.

Το κείμενο επιμελήθηκε ο Γιώργος Καρούντζος.

Βλαχέρνα Αρκαδίας, Φωτοδιαδρομή 1939-1990: εικόνες που χάνονται!!!

Πέμπτη, 31 Αύγουστος, 2017 στις 8:37μμ | Κατηγορία: Ιστορικά | Ν.Δ.Κ.

Ο συμπατριώτης μας Κώστας Γ. Κολλιντζογιαννάκης, μας εκπλήσσει ευχάριστα κάθε φορά και μας δίνει την δυνατότητα να απολαύσουμε και να θυμηθούμε συγγενείς, συμπατριώτες, έθιμα, εκδηλώσεις, δραστηριότητες και βέβαια το χωριό μας στο πέρασμα των χρόνων…!!!

ΒΛΑΧΕΡΝΑ . φωτοδιαδρομή 1939 -1990. Εικόνες που χάνονται.

Posted by Kostas Kollintzogiannakis on Donnerstag, 31. August 2017

 

Εύγε φίλε Κώστα!!

ΔΙΑΣΩΣΗ ΤΗΣ ΠΑΡΑΔΟΣΗΣ ΤΗΣ ΒΛΑΧΕΡΝΑΣ

Κυριακή, 6 Αύγουστος, 2017 στις 9:19πμ | Κατηγορία: Ιστορικά | Ν.Δ.Κ.

Μια ακόμη προσπάθεια που ξεκίνησε πριν λίγους μήνες, με σκοπό την διάσωση της παράδοσης του χωριού μας, έλαβε σάρκα και οστά. Η ιδέα ήταν να γίνει μια συγκέντρωση από παλιές κασέτες ή άλλο ηχητικό υλικό με τους παλιούς οργανοπαίχτες, ώστε να διασωθούν οι ήχοι από παλιά αυθεντικά πανηγύρια και γενικότερα από εκδηλώσεις, κλπ.

Ο μαέστρος αυτής της προσπάθειας, ποιος άλλος, από τον Βασίλη Π. Μεγρέμη, που κινητοποίησε την ομάδα των Βλαχερναίων επαγγελματιών (G21), ώστε να στηρίξουν οικονομικά την προσπάθεια αυτή. Η ομάδα «G21» ανταποκρίθηκε άμεσα και το αποτέλεσμα ήταν εντυπωσιακό, αφού τα CD είναι έτοιμα και θα μοιραστούν ΔΩΡΕΑΝ σε όλους τους συμπατριώτες Βλαχερναίους, όπου γης!!

Ιδιαίτερη αναφορά στους συμπατριώτες μας χορηγούς, από το εξωτερικό, οι οποίοι δεν ξεχνούν την γενέτειρά τους, αλλά και στους Βλαχερναίους συμπατριώτες και φίλους που στήριξαν την προσπάθεια αυτή. Ο Βασίλης απευθύνθηκε σε συγγενείς των οργανοπαιχτών και σε συμπατριώτες που είχαν το σχετικό υλικό, οι οποίοι ανταποκρίθηκαν και αυτοί με την σειρά τους. Κατόπιν άρχισε το μοντάρισμα. Μην ξεχνάμε πως «κρύβεται» πλούτος παράδοσης σε πολλά συρτάρια συμπατριωτών μας και αρκεί μια προσπάθεια, ώστε να διασωθεί για τις επόμενες γενιές. 

Όλοι οι συμπατριώτες να μην διστάσουν να επικοινωνήσουν με κάθε τρόπο, ώστε να εμπλουτίσουν την βιβλιοθήκη τους, με τα CD των παραδοσιακών  οργανοπαιχτών του χωριού μας. 

Η προσπάθεια αυτή δεν σταματάει εδώ. Άλλωστε κάθε χρόνο (από το έτος 2009), έχουμε την καταγραφή των κυριότερων εκδηλώσεων σε DVD που διανέμονται δωρεάν σε όλους τους συμπατριώτες. Μαζί με τα πέντε CD κυκλοφόρησε και το «DVD 2016».

***  Η κυκλοφορία των πέντε CD με τα παραδοσιακά τραγούδια από οργανοπαίχτες του χωριού μας και του «DVD 2016», είχαν προγραμματιστεί για αρχές Αυγούστου. Ο Βασίλης έφυγε νωρίτερα για διακοπές στη Θεσσαλονίκη και μόλις έφτασε τέλος Ιουλίου, την αποχαιρέτισε γράφοντας τους παρακάτω στίχους, αφού η αγωνία του για την διανομή των CD/DVD, δεν τον κράταγαν στην συμπρωτεύουσα!!!

ΤΟ ΛΕΥΚΟ ΤΟ ΠΥΡΓΟ
ΠΗΓΑ ΝΑ ΧΑΙΡΕΤΗΣΩ,
ΣΤΟ ΠΑΤΡΙΚΟ ΜΟΥ ΤΟ ΧΩΡΙΟ
ΑΥΡΙΟ ΘΑ ΓΥΡΙΣΩ!!
**
ΚΑΛΟ ΤΑΞΙΔΙ ΜΟΥ ΕΙΠΕ
ΠΑΡΑΠΟΝΕΜΕΝΑ,
ΔΩΣΕ ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΑΤΑ
ΣΕ ΟΛΗ ΤΗ ΒΛΑΧΕΡΝΑ!!
**
ΕΝΑΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΙΟΣ
ΠΑΡΑΞΕΝΑ ΚΟΙΤΑΕΙ,
ΚΑΙ ΜΕ ΑΠΟΡΙΑ
ΕΡΧΕΤΑΙ ΚΑΙ ΜΕ ΡΩΤΑΕΙ!!
**
ΣΤΗ ΤΟΥΜΠΑ ΕΠΑΙΖΕΣ ΜΠΑΛΑ
ΜΟΥ ΛΕΕΙ ΔΕ ΜΕ ΛΕΣ,
ΟΧΙ ΤΟΥ ΛΕ ΡΕ ΦΙΛΕ
ΣΤΙΣ ΜΑΚΡΕΜΑΛΙΕΣ!!
**
ΕΚΕΙ ΘΑ ΠΑΩ ΑΥΡΙΟ
ΣΤΟΥ ΕΛΑΤΟΥ ΤΙΣ ΚΛΑΡΕΣ,
ΚΑΙ ΤΟ ΠΑΠΟΥΤΣΙΝΟ ΜΟΥ
ΘΑ ΠΙΝΩ ΣΤΙΣ ΚΑΜΑΡΕΣ!!
**
ΣΤΟΥΣ ΣΥΓΓΕΝΕΙΣ ΣΤΟΥΣ ΓΕΙΤΟΝΕΣ
ΣΤΟΝ ΑΝΗΨΙΟ ΤΟ ΝΤΑΚΟ,
ΣΤΟ ΨΗΛΟ ΤΟ ΠΕΤΡΟ
ΚΑΙ ΤΟ ΣΩΤΗΡΑΚΟ!!
**
ΣΤΟ ΦΙΛΟ ΠΡΩΗΝ ΔΗΜΑΡΧΟ
ΠΟΥ ΜΕ ΕΧΕΙ ΑΝΑΖΗΤΗΣΕΙ,
ΣΤΟ ΡΗ, ΤΟ ΜΠΑΧΑΜΠΙΛΑ
ΣΤΗ ΦΙΛΗ ΜΟΥ ΤΗ ΣΙΣΥ!!
**
Ο Ο Ο ΡΕ ΠΕΤΡΟ ΘΑ ΑΚΟΥΣΤΕΙ
ΤΑ ΛΟΓΙΑ ΑΥΤΑ ΠΡΟΣΜΕΝΩ,
ΤΗΝ ΕΚΟΨΑ ΤΟΥ ΕΛΕΓΕ
ΡΕ ΚΟΝΤΑΡΕΜΕΝΟ!!
**
ΝΑ ΔΩ ΠΑΤΡΙΩΤΕΣ ΠΟΥ ‘ΡΘΑΝΕ
ΑΠΟ ΤΑ ΜΑΥΡΑ ΞΕΝΑ,
ΚΑΙ ΝΑ ΜΟΙΡΑΣΩ ΤΑ CD
ΣΤΑ ΣΠΙΤΙΑ ΣΤΗ ΒΛΑΧΕΡΝΑ!!
**
ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ΠΟΥ ΓΡΑΦΤΗΚΑΝΕ
ΣΕ ΔΙΑΦΟΡΑ ΜΥΣΤΗΡΙΑ,
ΤΟ ΚΑΝΤΑΛΕΠΑ ΠΟΥ ΠΑΙΖΕ
ΠΑΛΙΑ ΣΤΑ ΠΑΝΗΓΥΡΙΑ!!
**
ΤΡΑΓΟΥΔΙ Ο ΓΙΑΝΝΟΥΛΗΣ
ΑΕΙΜΝΗΣΤΗ ΦΩΝΑΡΑ,
ΤΡΙΨΙΑΝΑΣ ΜΕ ΜΙΧΑΛΗ
ΤΟ ΓΕΙΤΟΝΑ ΜΗΤΣΙΑΡΑ!!
**
ΓΕΙΑ ΣΟΥ ΣΥΜΠΡΩΤΕΥΟΥΣΑ
ΓΕΙΑ ΣΟΥ ΠΑΡΑΛΙΑ,
Σ΄   ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΠΕΡΑΙΑ
ΓΙΑ ΤΗ ΦΙΛΟΞΕΝΙΑ!!

Βιβλίο: «Μη με ξεχάσεις». Αφηγήσεις για τις μάχες στη Βλαχέρνα και την Αντίσταση κατά των Γερμανών

Σάββατο, 22 Ιούλιος, 2017 στις 2:11μμ | Κατηγορία: Ιστορικά | J.Arkas
Κυκλοφόρησε πρόσφατα από τις εκδόσεις Αλφειός το βιβλίο «Μη με ξεχάσεις» του 93χρονου σήμερα Γιώργη Κάβουρα. Είναι μια μαρτυρία από έναν αγωνιστή της Εθνικής Αντίστασης καταγόμενο από την Μεγαλόπολη.
 
Ο Γιώργης Κάβουρας είναι ο τελευταίος επιζών που έλαβε μέρος και στις δύο μάχες στη Βλαχέρνα τον Ιούλιο του 1944. Κάθε χρόνο έρχεται στην επέτειο και αφού ψάλλει καταθέτει στεφάνι στη μνήμη όλων όσων αγωνίστηκαν. Επίσης, πολλές φορές έχει απευθύνει χαιρετισμό και ομιλία.
 
Στο βιβλίο του αναφέρεται με λεπτομέρειες και στις μάχες στη Βλαχέρνα. Δεν παραλείπει να εκθειάσει την παρουσία των Βλαχερναίων στους αγώνες για ελευθερία της πατρίδας. Επίσης, αναφέρεται στο ήθος τους στην αντιμετώπιση των σωρών των νεκρών Γερμανών μετά τη μάχη στο χωριό μας. Ιδιαίτερα όμως μιλά και για τις γυναίκες της Βλαχέρνας που ενώ είχαν καεί τα σπίτια τους και όλη η περιουσία τους δεν παρέλειπαν να προσφέρουν στον αγώνα για απελευθέρωση της πατρίδας πλένοντας τα ρούχα των νεκρών Γερμανών για να τα φορέσουν οι αντάρτες.
 
Ο Γιώργης Κάβουρας θα τιμήσει και φέτος με την παρουσία του την τελετή μνήμης του Ολοκαυτώματος της Βλαχέρνας, αύριο το πρωί στο μνημείο της Αντίστασης.
 

Εξώφυλλο

Οπισθόφυλλο

ΤΑ ΜΕΛΗ ΤΩΝ Δ.Σ. ΤΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΤΩΝ ΑΠΑΝΤΑΧΟΥ ΒΛΑΧΕΡΝΑΙΩΝ, ΑΠΟ ΙΔΡΥΣΕΩΣ (1953) ΕΩΣ ΣΗΜΕΡΑ.

Κυριακή, 4 Ιούνιος, 2017 στις 10:50πμ | Κατηγορία: , Ιστορικά | Ν.Δ.Κ.

Μια ακόμη προσθήκη στην ηλεκτρονική βιβλιοθήκη του vlaxerna.gr ολοκληρώθηκε και αφορά τον Σύλλογο των Απανταχού Βλαχερναίων. Αναρτήθηκαν όλα τα μέλη των Δ.Σ. του Συλλόγου, από το έτος ιδρύσεως του (1953) έως σήμερα. Μπορείτε να τα βλέπετε και στην υποσελίδα του Συλλόγου των Απανταχού Βλαχερναίων, στην κατηγορία «Σύλλογος των Απανταχού Βλαχερναίων».

Κάντε κλικ ΕΔΩ και δείτε όλα τα μέλη των Δ.Σ. 

«Το φτωχικό γεύμα της οικογένειας το 1945»: Το vlaxerna.gr αποκαλύπτει τα πρόσωπα της φωτογραφίας!!!

Τετάρτη, 1 Μάρτιος, 2017 στις 12:44μμ | Κατηγορία: Ιστορικά | Ν.Δ.Κ.

Στα πρόσωπα της φωτογραφίας του 1945 (Αρχείο United Nations) αναγνωρίστηκε με υψηλό βαθμό βεβαιότητας, η οικογένεια του Δημητρίου Δρακόπουλου, του γνωστού μας Κυρ-Δημήτρη. Είναι αυτός που κάθεται στην καρέκλα (2ος από αριστερά). Γεννήθηκε το 1886, ήταν μορφωμένος (εξ ού και το πρόθεμα κυρ-) και γλωσσομαθείς και διευκόλυνε πολλούς χωριανούς ως διερμηνέας κυρίως στην κατοχή.

Δίπλα του (1η από αριστερά) η γυναίκα του Παναγιώτα το γένος Αριστ. Ρούνη. Φοράει μαύρα γιατί είχε χάσει το πρώτο παιδί της, τον Κώστα, που σκοτώθηκε στις 31-12-1940 στον Ελληνο-Ιταλικό πόλεμο. Ακολουθούν τα παιδιά τους: 3ος ο  Ανδρέας (γεν.1926), 4η η Ιωάννα (1928) πήγε στις ΗΠΑ, 5ος ο Γιάννης (1931) Δάσκαλος, 6ος ο Παναγιώτης (1920) σύζυγος της κυρα-Σωτηρίας, που αναγνώρισε τα πρόσωπα της φωτογραφίας και μας έδωσε και τις σχετικές πληροφορίες. Τελευταία (δεξιά) η Αναστασία (1937) πήγε στις ΗΠΑ.

Από τη φωτογραφία λείπει η μεγαλύτερη θυγατέρα, η Ελένη, που «την είχαν δώσει υπηρέτρια» μάλλον στην Τρίπολη. Από τους ανωτέρω δεν ζει πλέον κανένας. Το σπίτι τους (όπου έχει παρθεί η φωτογραφία) υπάρχει συντηρημένο μέχρι σήμερα χωρίς ουσιαστικές μεταβολές, βρίσκεται στη Βλαχέρνα στη θέση Χάνι επί του εθνικού δρόμου. Κάηκε στις 19-7-1944 στο ολοκαύτωμα του χωριού και επισκευάστηκε σχετικά νωρίς. Οι τοίχοι ασβεστώθηκαν για να καλύψουν τις μουτζούρες του εμπρησμού. Εκτιμάται ότι η φωτογραφία έχει ληφθεί από άτομο της αποστολής του ΟΗΕ, και διερευνάται η ύπαρξη και άλλων της ίδιας εποχής.

***Την έρευνα εκ μέρους του vlaxerna.gr έκανε ο συνεργάτης μας, Γιώργος Ι. Καρούντζος (γραμματέας).