Back to top

Αρχείο για Εκκλησιαστικά

ΠΡΩΤΟΧΡΟΝΙΑ ΣΤΗΝ ΒΛΑΧΕΡΝΑ: ΘΕΙΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΚΑΙ ΚΟΠΗ ΠΡΩΤΟΧΡΟΝΙΑΤΙΚΗΣ ΠΙΤΑΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ

Δευτέρα, 1 Ιανουαρίου, 2024 στις 3:46μμ | Κατηγορία: Εκκλησιαστικά, | Ν.Δ.Κ.

Ανήμερα του Αγίου Βασιλείου σήμερα πρώτη του έτους 2024, στον Ιερό Ναό του Αγίου Αθανασίου Βλαχέρνας, τελέστηκε πανηγυρική Θεία λειτουργία του Αγίου Βασιλείου προς τιμήν του, αλλά και για την ευλογία του νέου έτους. Κατόπιν ο εφημέριος έκοψε την βασιλόπιτα της εκκλησίας και ευχήθηκε σε όλους Χρόνια Πολλά, Καλή Χρονιά  με υγεία και ειρήνη.

Ο πρόεδρος της δημοτικής κοινότητας στο μήνυμά του, ευχήθηκε Καλή Χρονιά με υγεία για όλους. Κατά την έξοδο των πιστών από την εκκλησία, υπήρχαν κεράσματα (προσφορά της οικογένειας Ντίνας Β. Κουτσούγερα) και ευχές μεταξύ όλων. Επίσης για μια ακόμη χρονιά, μοιράστηκαν σε όλους τους συμπατριώτες, οι πατροπαράδοτοι «ΚΑΖΑΜΙΕΣ 2024» και ημερολόγια (προσφορά του φοροτεχνικού γραφείου Αργύρη και Νίκου Καβουρίνου).

Χρόνια Πολλά στους εορτάζοντες, Καλή Χρονιά και του χρόνου!!

foto: ΤΑΜ

ΘΕΙΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΣΤΗ ΒΛΑΧΕΡΝΑ ΑΝΗΜΕΡΑ ΤΩΝ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΩΝ!

Δευτέρα, 25 Δεκεμβρίου, 2023 στις 11:46πμ | Κατηγορία: Εκκλησιαστικά, | Ν.Δ.Κ.

H Βλαχέρνα γιόρτασε τη γέννηση του Χριστού μας στην εκκλησία του χωριού, όπου ο Ιερέας πατέρας Παναγιώτης και οι ψάλτες της ενορίας μας έψαλαν με γλυκύτητα:

«Ἡ Παρθένος σήμερον
τὸν Ὑπερούσιον τίκτει
καὶ ἡ Γῆ τὸ σπήλαιον
τῷ ἀπροσίτῳ προσάγει
Ἄγγελοι μετὰ ποιμένων δοξολογοῦσι
Μάγοι δὲ μετὰ αστέρος ὁδοιποροῦσι
Δι’ ἡμᾶς γὰρ ἐγεννήθη παιδίον νέον
ὁ πρὸ αἰώνων Θεός.»

Χρόνια Πολλά στους εορτάζοντες!

foto: ΤΑΜ

Σε λαϊκό προσκύνημα το σκήνωμα του μακαριστού Μητροπολίτου Αλέξανδρου – Η ανακοίνωση του Μητροπολιτικού Ναού.

Τρίτη, 19 Δεκεμβρίου, 2023 στις 10:46μμ | Κατηγορία: Εκκλησιαστικά, | Ν.Δ.Κ.

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΙΣ

Ὁ Μητροπολιτικός Ἱερός Ναός Ἁγίου Βασιλείου Τριπόλεως, ἐπί τῇ ἐκδημίᾳ εἰς Κυρίον τοῦ μακαριστοῦ Πνευματικοῦ Πατρός ἡμῶν Μητροπολίτου Μαντινείας καί Κυνουρίας κυροῦ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ, ἀνακοινώνει ὅτι τό σκήνωμα τοῦ μεταστάντος Ἀρχιερέως θά τεθῇ σέ λαϊκό προσκύνημα ἀπό τό πρωΐ Τετάρτης 20ης Δεκεμβρίου 2023 στόν Μητροπολιτικό Ἱερό Ναό Ἁγίου Βασιλείου Τριπόλεως, ὅπου θά τελεσθοῦν οἱ ἑξῆς ἱερές Ἀκολουθίες:

– Τήν Τετάρτη 20 Δεκεμβρίου 2023, ὥρα 7.00 π.μ., Ἀρχιερατική Θεία Λειτουργία.

– Τήν Τετάρτη 20 Δεκεμβρίου 2023, ὥρα 8.00 μ.μ., Ἀρχιερατική Ἱερά Ἀγρυπνία.

– Τήν Πέμπτη 21 Δεκεμβρίου 2023, ὥρα 7.00 π.μ., Ἀρχιερατική Θεία Λειτουργία.

– Τήν Πέμπτη 21 Δεκεμβρίου 2023, ὥρα 11.00 π.μ., ἡ Ἐξόδιος Ἀ-κολουθία τοῦ μακαριστοῦ Ἱεράρχου, προεξάρχοντος τοῦ μακαριω-τάτου Ἀρχιεπισκόπου Ἀθηνῶν καί πάσης Ἑλλάδος κ.κ. ΙΕΡΩΝΥΜΟΥ

– Τήν Πέμπτη 21 Δεκεμβρίου 2023, μετά τήν Ἐξόδιο Ἀκολουθία, ἡ ταφή τοῦ μεταστάντος στό Δημοτικό Κοιμητήριο Ἁγίας Τριάδος Τριπόλεως.

Εὐχόμεθα ἡ μνήμη αὐτοῦ νά εἶναι αἰωνία καί ἅπαντες νά ἔχομε τήν εὐχή Του.

Ἐκ τοῦ Μητροπολιτικοῦ Ἱεροῦ Ναοῦ

Ἁγίου Βασιλείου Τριπόλεως

Εκοιμήθη ο Μητροπολίτης Μαντινείας και Κυνουρίας κ. Αλέξανδρος!

Τρίτη, 19 Δεκεμβρίου, 2023 στις 12:53μμ | Κατηγορία: Εκκλησιαστικά, | Ν.Δ.Κ.
Εκοιμήθη ο Μητροπολίτης Μαντινείας και Κυνουρίας Αλέξανδρος τις πρώτες πρωινές ώρες της Τρίτης 19 Δεκεμβρίου 2023 σε ηλικία 87 ετών.

Ο μακαριστός Ιεράρχης της Εκκλησίας της Ελλάδος αντιμετώπιζε τους τελευταίους μήνες σοβαρά προβλήματα υγείας. Μάλιστα, την τρέχουσα περίοδο ήταν μέλος της Διαρκούς Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος της 167ης Συνοδικής Περιόδου. Η κατάσταση της υγείας του της τελευταίες ημέρες επιδεινώθηκε σύμφωνα με πληροφορίες με αποτέλεσμα σήμερα το πρωί να παραδώσει το πνεύμα του στον Κύριο μετά από 28 χρόνια Ποιμαντορίας της Ιεράς Μητροπόλεως Μαντινείας και Κυνουρίας και συνολικά 39 χρόνων Αρχιερωσύνης καθώς το 1984 είχε εκλεγεί Μητροπολίτης Ναυπάκτου και Αγίου Βλασίου.

Βιογραφικό

Ὁ μακαριστός Μητροπολίτης Μαντινείας καί Κυνουρίας Ἀλέξανδρος Παπαδόπουλος ἐγεννήθη στό χωριό Πάπαρη Ἀρκαδίας στίς 28 Ὀκτωβρίου 1936. Ἐτελείωσε τήν Ἐκκλησιαστική Σχολή Κορίνθου καί ἀκολούθως ἐσπούδασε Θεολογία στή Θεολογική Σχολή τοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν καί ἐργάσθηκε ὡς Θεολόγος στή Μέση Ἐκπαίδευσι στήν Τρίπολη. Προσφάτως ἔλαβε Μεταπτυχιακό Δίπλωμα (Master) στήν Ὀρθόδοξο Θεολογία ἀπό τό Πανεπιστήμιο Λευκωσίας τῆς Κύπρου (2017), ὑποβάλλοντας τήν μεταπτυχιακή ἐργασία του μέ τίτλο «Ὁ Μητροπολιτικός Ἱερός Ναός Ἁγίου Βασιλείου Τριπόλεως», στόν Τομέα τῆς Βυζαντινῆς Ἀρχαιολογίας.

Μετά τή μοναχική κουρά του, ἐχειροτονήθη Διάκονος τό 1968 καί Πρεσβύτερος τό 1969 ἀπό τόν μακαριστό Μητροπολίτη Μαντινείας καί Κυνουρίας κυρό Θεόκλητο Β΄ (Φιλιππαῖο) καί ὑπηρέτησε ὡς Ἱεροκήρυξ τῆς Ἱ. Μητροπόλεως Μαντινείας καί Κυνουρίας. Ἀπό τό 1976 ἐχρημάτισε Γραμματεύς τῶν Συνοδικῶν Δικαστηρίων.

Κατά τή διάρκεια τῆς θητείας του στήν Ἐκκλησία τῆς πατρίδος του, δαπανήθηκε με αὐταπάρνησι στό κήρυγμα τοῦ θείου Λόγου σέ κάθε ἄκρη τῆς Ἐπαρχίας τῆς Μητροπόλεως καί παραλλήλως ἐφρόντιζε για τήν βοήθεια καί τήν ἐνίσχυσι τῶν πασχόντων. Θαυμαστό παράδειγμα τῆς δραστηριότητος αὐτῆς ἦτο ἡ δημιουργία τοῦ Οἴκου Τυφλῶν Γυναικῶν Τριπολεως «Ἡ Ἁγία Παρασκευή», ἵδρυμα τό ὁποῖο εἶναι ἀποκλειστικῶς ἔργο τῶν κόπων του καί τῆς συνδρομῆς τῶν πιστῶν ἀπό τήν Ἀρκαδία καί τήν Ἑλληνική Διασπορά.

Στίς 2 Μαΐου 1984 ἐξελέγη καί στίς 5 Μαΐου ἐχειροτονήθη στόν Μητροπολιτικό Ναό Ἀθηνῶν ἀπό τόν μακαριστό Ἀρχιεπίσκοπο Ἀθηνῶν καί πάσης Ἑλλάδος κυρό Σεραφείμ Μητροπολίτης Ναυπάκτου καί Ἁγίου Βλασίου. Ἐπετέλεσε, παρά τά ποικίλα προβλήματα τά ὁποῖα συνήντησε, πολυσχιδές ποιμαντικό, κοινωνικό καί φιλανθρωπικό ἔργο. Ἀνεκαίνισε Ἱ. Μονές καί Ἱ. Ναούς, ἐστελέχωσε πολλές κενές ἐνορίες μέ δραστήριους ἐφημερίους καί περιῆλθε κηρύττων τά ὀρεινά καί ἀπομακρυσμένα χωριά τῆς Ἐπαρχίας του, τά ὁποῖα δεν εἶχε ἐπισκεφθῆ ποτέ Μητροπολίτης κατά τή διάρκεια τοῦ 20οῦ αἰῶνος.

Χηρευσάσης τῆς Ἱ. Μητροπόλεως Μαντινείας καί Κυνουρίας ἡ Ἱερά Σύνοδος τῆς Ἱεραρχίας τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, στίς 25 Ἰανουαρίου 1995, διά ψήφων 58, ἐξέλεξε τόν κ. Ἀλέξανδρον Μητροπολίτην Μαντινείας καί Κυνουρίας. Ἡ ἐνθρόνισίς του ἐτελέσθη πανδήμως καί ἐνθουσιωδῶς στόν Ἱερό Μητροπολιτικό Ναό Ἁγίου Βασιλείου Τριπόλεως, στίς 26 Φεβρουαρίου 1995.

Κατασταθείς στή νέα του Μητρόπολι, συνέχισε τό ποιμαντορικό ἔργο του μέ ζῆλο, ἐνθουσιασμό καί προγραμματισμό. Ἀνεδιοργάνωσε τίς διοικητικές ὑπηρεσίες τῆς Ἱ. Μητροπόλεως, ἀνεζήτησε νέους ἐπιθυμοῦντες νά ἀκολουθήσουν τήν ἱερατική τους κλῆσι καί τούς ἐβοήθησε στίς σπουδές τους στίς Θεολογικές Σχολές. Ἐχειροτόνησε νέους Ἱερεῖς καί ἐκάλυψε τά ὑπάρχοντα κενά στίς ἐφημεριακές θέσεις τῆς Μητροπόλεως.

Ἐστήριξε καί ἐπύκνωσε τό θεῖο κήρυγμα, τόσο με τίς προσωπικές του ὁμιλίες, ὅσο καί μέ τήν ἐνίσχυσι ἱκανῶν Ἱεροκηρύκων. Ἀνεδιοργάνωσε τά Κατηχητικά Σχολεῖα. Σήμερα τό κήρυγμα ἔχει πυκνωθῆ. Ὁ λόγος τοῦ Θεοῦ ἀκούγεται κάθε Κυριακή καί ἑορτή στούς περισσότερους Ναούς τῆς Μητροπολιτικῆς Ἐπαρχίας καί οἱ πιστοί διδάσκονται εὐκαίρως ἀκαίρως τό θέλημα τοῦ Θεοῦ γιά τήν σωτηρία τους.

Ἀνεκαίνισε ριζικά τό Μητροπολιτικό Οἴκημα. Ἡ ἀνάπλασις καί ἡ ἀνακαίνισις τοῦ Ἐπισκοπείου τῆς Τριπόλεως ἦταν τό πρῶτο ἔργο, τό ὁποῖο ἐπετέλεσε ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης κ. Ἀλέξανδρος. Ἀπεφάσισε ἐπίσης τήν ἀνέγερσι νέου Ἐπισκοπείου σέ κατάλληλο γιά τό μέλλον χῶρο στήν περιοχή τοῦ Μερκοβουνίου, τό ὁποῖο ἤδη ἔχει ὁλοκληρωθῆ.

Ἀνέπλασε καί ἀνέστησε ἐκ τῶν ἐρειπίων τίς Ἱ. Μονές: Ἁγίου Νικολάου Καλτεζῶν, Κοιμήσεως Θεοτόκου Παλαιοπαναγιᾶς Ἄστρους, Τιμίου Προδρόμου Καστρίου, Ἁγίου Νικολάου Καρυᾶς Κυνουρίας, Κοιμήσεως Θεοτόκου Ἑλώνης Κυνουρίας καί Ἁγίoυ Νικολάου Σίντζας. Διεσφάλισε καί ἀξιοποίησε τά κτήματα τῶν Ἱερῶν Μονῶν Παλαιοπαναγιᾶς, Ἀρτοκωστᾶς Προδρόμου καί Σίντζας.

Διά συντόνων προσπαθειῶν καί δανείου 300.000 εὐρώ ἀπό τήν Τράπεζα Πειραιῶς ἐστερέωσε τά κλονισμένα θεμέλια τοῦ Μητροπολιτικοῦ Ναοῦ Ἁγίου Βασιλείου Τριπόλεως, ὁ ὁποῖος ἐσώθη ἀπό βεβαία καταστροφή.

Ἐπίσης, ἀνεβάθμισε τό Δεκάζειον Γηροκομεῖον Τριπόλεως, ἀνεκαίνισε τό παλαιόν κτίριον καί οἰκοδόμησε καί νέο, χωρητικότητος ἑκατόν κλινῶν. Διεμόρφωσε τό παλαιόν κτίριον τῆς Ἱερατικῆς Σχολῆς, τό ὁποῖο μετέτρεψε σέ Πνευματικό Κέντρο τῆς Μητροπόλεως. Ἀνέπλασε τό κατεστραμμένο κτίριο τῆς Φιλοπτώχου Ἀδελφότητος καί ἐδραστηριοποίησε τό Γενικόν Φιλόπτωχον Ταμεῖον τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Μαντινείας καί Κυνουρίας. Διεσφάλισε τό παλαιόν Μοναστήριον τῆς Ζωοδόχου Πηγῆς Κάρτσοβας Τριπόλεως καί ἐντός τοῦ δυτικοῦ χώρου αὐτοῦ ἀνήγειρε τόν Παιδικό Σταθμό τῆς Μητροπόλεως. Μέ τήν φροντίδα του ἀνεγέρθη τό ὑποδειγματικό ἀπό κάθε ἄποψη Γηροκομεῖο Λεωνιδίου.

Παραλλήλως πρός τό ποιμαντικό, φιλανθρωπικό καί πολιτιστικό ἔργο, ἀσχολούνταν ἀπό πολύ παλαιά μέ τήν ἱστορική ἔρευνα καί συγγραφή μελετῶν:

-Εἰς τιμήν καί μνήμην Γερμανοῦ Μητροπολίτου Μαντινείας καί Κυνουρίας, Τρίπολις 1966.

-Τά Ἐνθρονιστήρια τοῦ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Μαντινείας καί Κυνουρίας κ.κ. Θεοκλήτου, Τρίπολις 1968.

-Τό τέλος μιᾶς ζωῆς μεγάλης, 1967.

-Ὁ Ἱερός μας Κλῆρος. Ἐν τῇ Ἐκκλησίᾳ Μαντινείας καί Κυνουρίας, Τρίπολις 1972.

-Ἱερά Μονή Ὑπεραγίας Θεοτόκου Ἑλώνης Κυνουρίας, Τρίπολις 1975.

-Ἱστορία τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Μαντινείας καί Κυνουρίας, τ. Α΄-Β΄, ἔκδοσις Ἑταιρείας Πελοποννησιακῶν Σπουδῶν. Ἐπιστημονική Βιβλιοθήκη, Ἀθῆναι 2000.

-Μνήμη Μητροπολίτου Καρπάθου – Κάσου Νείλου Σμυρνιωτοπούλου, Τρίπολις 2001.

-Ἡ Ἐκκλησία πρωτοπόρος στόν Ἀγῶνα τοῦ 1821, Τρίπολις 2007.

-Πῶς ἐχάθησαν τά 4/5 τῆς Ἐκκλησιαστικῆς περιουσίας, Ἀνάτυπον ἐκ τοῦ π. «Ἀλιεύς», Τρίπολις 2011.

-Σύναξις τῶν Ἀγωνιστῶν στό χωριό Πάπαρι τήν 6ην Ἀπριλίου 1821, Τρίπολις 2013.

-Ἱερά Μονή Παναγίας τῆς Ἕλωνας Κυνουρίας, Τρίπολις 2013 (ἔκδοσι β΄, ἐπηυξημένη καί περιλαμβάνουσα καί τό Χρονικόν τῆς κλοπῆς καί ἐπιστροφῆς τῆς Εἰκόνος τῆς Παναγίας).

-Ὁ Ἱερός Κλῆρος τῆς Ἱ. Μητροπόλεως Μαντινείας καί Κυνουρίας, Τρίπολις 2012.

Περιοδικά: Ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Μαντινείας καί Κυνουρίας κ. Ἀλέξανδρος ὑπῆρξε ὁ πρῶτος ἐκδότης καί διευθυντής τοῦ περιοδικοῦ τῆς Ἱ. Μ. Μαντινείας καί Κυνουρίας «Ἁλιεύς», τό ὁποῖο ἤρχισε νά ἐκδίδεται τό 1968 καί μετά τήν κατάστασί του στήν Ἱ. Μ. Μαντινείας καί Κυνουρίας συνεχίζει νά ἐκδίδει.

Κατά τήν περίοδο τῆς ποιμαντορίας του στήν Ἱ. Μ. Ναυπάκτου καί Ἁγίου Βλασίου ἐξέδιδε τό τριμηνιαῖο περιοδικόν «Ἐκκλησιαστική Ναῦς».

Ἐπίσης, μέ τήν φροντίδα του ἐκδίδεται κατ’ ἔτος καλαίσθητο Ἐγκόλπιον Ἡμερολόγιον» τῆς Ἱ. Μητροπόλεως, τό ὁποῖο ἀφιεροῦται ἑκάστοτε καί σέ διαφορετικό γεγονός, Ἅγιον, ἱστορικό πρόσωπο ἤ ἐκκλησιαστικό μνημεῖο.

Ἔχει λάβει μέρος σέ πολλά συνέδρια στήν Ἑλλάδα καί στό ἐξωτερικό.

Κατά τήν 145ην Συνοδική Περίοδο 2001-2002, ὡς Μέλος τῆς Ἱερᾶς Συνόδου, συνώδευσε τόν Ἀρχιεπίσκοπον Ἀθηνῶν μακαριστόν κυρόν Χριστόδουλον κατά τήν εἰρηνικήν ἐπίσκεψί του στήν Ἐκκλησία τῆς Σερβίας στό Βελιγράδι, καί στό παλαίφατον Πατριαρχεῖον τῶν Ἱεροσολύμων. Κατά τήν 152αν Συνοδικήν Περίοδον 2008-2009 συμμετεῖχε ὑπό τόν Μακαριώτατον Ἀρχιεπίσκοπον Ἀθηνῶν κ. Ἱερώνυμον στήν Ἐπιτροπήν τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἐλλάδος κατά τήν Σύναξιν τῶν Προκαθημένων τῆς Ὀρθοδοξίας στήν Κωνσταντινούπολι. Συνώδευσε τόν Μακαριώτατον Ἀρχιεπίσκοπον κ. Ἱερώνυμον, ὡς Σύνδεσμος τῆς Ἱερᾶς Συνόδου ἐπί τῶν Ἐξωτερικῶν Ὑποθέσεων τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, κατά τήν κηδεία τοῦ μακαριστοῦ Πατριάρχου Μόσχας κυροῦ Ἀλεξίου Β΄ στήν Μόσχαν τόν Δεκέμβριο τοῦ 2008 καί ἐξεπροσώπησε τήν Ἐκκλησίαν τῆς Ἑλλάδος κατά τήν ἐκλογή καί ἐνθρόνησι τοῦ νέου Πατριάρχου Μόσχας κ. Κυρίλλου τήν 1η Μαρτίου 2009 στή Μόσχα.

www.orthodoxianewsagency.gr

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΜΑΝΤΙΝΕΙΑΣ ΚΑΙ ΚΥΝΟΥΡΙΑΣ: “Το Καλάθι του Πτωχού αδελφού”.

Τετάρτη, 6 Δεκεμβρίου, 2023 στις 9:23μμ | Κατηγορία: Εκκλησιαστικά | argy
ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΜΑΝΤΙΝΕΙΑΣ ΚΑΙ ΚΥΝΟΥΡΙΑΣ
Α Ν Α Κ Ο Ι Ν Ω Σ Ι Σ
 
Ἐν ἀναμονῇ τῆς μεγάλης ἑορτῆς τῆς Γεννήσεως τοῦ Σωτῆρoς μας Ἰησοῦ Χριστοῦ, ἡ Ἱερά Μητρόπολή μας ἀναγνωρίζοντας τήν τεράστια ἀνάγκη ὑποστήριξης συνανθρώπων μας πού πλήττονται σκληρά ἀπό τήν ἀνεργία καί τήν φτώχεια ἀλλά καί στά πλαίσια τοῦ Φιλανθρωπικοῦ Προγράμματος «ΤΟ ΚΑΛΑΘΙ ΤΟΥ ΠΤΩΧΟΥ ΑΔΕΛΦΟΥ», προσκαλεῖ τήν ἀγάπη σας νά στηρίξει τούς ἐν ἀνάγκαις καί δοκιμασίαις εὑρισκομένους ἀδελφούς μας, προσφέροντας γι’ αὐτούς τρόφιμα μακρᾶς διαρκείας, ὄσπρια, ζυμαρικά, κατεψυγμένα κρέατα, κονσέρβες, λάδι, ἀλεύρι, ψαρικά, εἴδη προσωπικῆς ὑγιεινῆς, ἀπορρυπαντικά, χαρτικά κ.ἄ.
Ἡ συγκέντρωση τῶν προσφορῶν αὐτῶν θά πραγματοποιηθεῖ γιά μία ἀκόμη χρονιά τήν Κυριακή 10 Δεκεμβρίου 2023, στον χώρο που στεγάζεται το Φιλανθρωπικό Πρόγραμμα «ΤΟ ΚΑΛΑΘΙ ΤΟΥ ΠΤΩΧΟΥ ΑΔΕΛΦΟΥ» (πλατεία Εθνάρχου Μακαρίου πρώην Ανεξαρτησίας) ἀπό τίς 10 τό πρωί μέχρι τίς 2.00 τό μεσημέρι.
Ἡ πρόσκληση τῆς Ἐκκλησίας μας γιά παροχή βοήθειας ἀπευθύνεται πρός ὅλους τούς Ἐνορίτες τῶν Ενοριῶν μας, τούς φιλανθρώπους Χριστιανούς τῆς ἐπαρχίας μας ἐλπίζοντας ὅτι ὁ καθένας μας μπορεῖ νά συμβάλει στό μέτρο τῶν δυνατοτήτων του. Μήν τούς ξεχνᾶμε τοῦς ἀδελφούς μας, ἀλλά ἄς προσφέρουμε ἀκόμη καί ἀπό τό ὑστέρημά μας, πρός ἀνακούφισή τους. Οἱ ἀναξιοπαθοῦντες ἀδελφοί μας, πού εἶναι ἀποδέκτες τοῦ Φιλανθρωπικοῦ Προγράμματος τῆς Μητροπόλεως «ΤΟ ΚΑΛΑΘΙ ΤΟΥ ΠΤΩΧΟΥ ΑΔΕΛΦΟΥ», περιμένουν τήν ἐκδήλωση τῆς ἀγάπης μας.
 
 
Ἐκ τοῦ Φιλανθρωπικοῦ Προγράμματος «ΤΟ ΚΑΛΑΘΙ ΤΟΥ ΠΤΩΧΟΥ ΑΔΕΛΦΟΥ»

Αγιοκατάταξη του Γερβασίου Παρασκευόπουλου

Παρασκευή, 17 Νοεμβρίου, 2023 στις 9:24πμ | Κατηγορία: Εκκλησιαστικά | Ν.Δ.Κ.

Στις 26 Αυγούστου 2019, η Ιερά Σύνοδος της Εκκλησίας της Ελλάδος κατόπιν εισηγήσεως του Μητροπολίτη Πατρών Χρυσοστόμου υπέβαλε αίτημα αγιοκατάταξής του, προς το Οικουμενικό Πατριαρχείο, στην αρμοδιότητα της Ιεράς Συνόδου του οποίου περιλαμβάνεται η ανακήρυξη των Αγίων της Ορθόδοξης Εκκλησίας.

Ο Παναγιώτατος Οικουμενικός Πατριάρχης κ.κ. Βαρθολομαίος, εισηγήθηκε στις 16 Νοεμβρίου 2023, στην Αγία και Ιερά Σύνοδο του Πατριαρχείου και αποφασίσθηκε η επίσημη κατάταξη στις δέλτους των Αγίων της κατά Ανατολάς Ορθοδόξου Εκκλησίας, του Αγίου Γερβασίου των Πατρών.

Την ίδια ημέρα, ο Μητροπολίτης Πατρών κ. Χρυσόστομος εξέδωσε σχετική εγκύκλιο:Σήμερον ημέρα εόρτιος και ευφροσύνης ανάπλεως διά την πόλιν των Πατρών”, ενὠ το απόγευμα της ίδιας ημέρας πραγματοποίησε στο χώρο της κατασκήνωσης στα Συχαινά, τον πρώτο πανηγυρικό εσπερινό εις τιμήν και μνήμην του Αγίου Γερβασίου Πατρών , με την παρουσία Μητροπολιτών, Ιερέων, Μοναχών, Μοναζουσών και πλήθους λαού.

Ο Άγιος Γερβάσιος Παρασκευόπουλος (1877-1964) ήταν Έλληνας θεολόγος και κληρικός. Θεωρείται μια από τις σημαντικότερες προσωπικότητες της νεότερης ιστορίας της Πάτρας. Διετέλεσε Ηγούμενος της Μονής Γηροκομείου Πατρών, καθώς και Πρωτοσύγκελλος της Αρχιεπισκοπής Αθηνών (1939-1941). Κατέστη ιδιαίτερα αγαπητός λόγω της προσφοράς στους Μικρασιάτες πρόσφυγες που κατέφυγαν στην Πάτρα, αλλά και για τη βοήθεια που προσέφερε στους πένητες και περιθωριακούς πολίτες της εποχής. Έλαμψε με την ζωή, την διδασκαλία και το πλούσιο ποιμαντικό και πνευματικό του έργο, στην Ιερά Μητρόπολη των Πατρών και εκτός των ορίων της.

Ο Γέροντας Γερβάσιος γεννήθηκε ως Γεώργιος Παρασκευόπουλος το 1877, στο χωριό Νυμφασία (τότε Γρανίτσα) Γορτυνίας. Γονείς του ήταν ο Χαράλαμπος και η Βασιλική Παρασκευοπούλου, την οποία και έχασε στην ηλικία των 3 ετών. Ο πατέρας του ήταν γεωργός και κτηνοτρόφος της περιοχής και λόγω αδυναμίας του να εργάζεται και να παρέχει τα απαραίτητα στην οικογένειά του, παντρεύτηκε ξανά. Η μητριά όμως του Γεωργίου, του φερόταν βάναυσα πολλές φορές. Ο μικρός Γεώργιος ήταν πολύ εργατικός, ενώ ταυτόχρονα έδειχνε ιδιαίτερη έφεση στα γράμματα, με αποτέλεσμα να πρωτεύσει στο Δημοτικό σχολείο της περιοχής. Περνώντας την ηλικία των δώδεκα ετών, λόγω των έντονων οικονομικών προβλημάτων της οικογένειάς του, υποχρεώνεται να εργάζεται βοηθός σε διάφορες δουλειές για να αποκομίσει τα προς το ζην. Ο ίδιος όμως επιθυμεί να φοιτήσει στο σχολείο, τη στιγμή που ήδη είχε αρχίσει να δείχνει κλίση προς την εκκλησιαστική ζωή που θα ακολουθούσε, θέλοντας να γίνει μοναχός.

Έτσι θέλοντας να συνδυάσει και τις δύο ιδιότητες εισέρχεται το 1891 στην Ιερά Μονή Κοιμήσεως της Θεοτόκου Κερνίτσης ως υποτακτικός, ενώ την ίδια στιγμή επιδίδεται στη μελέτη των γραμμάτων, τόσο των εκκλησιαστικών, όσο και της θύραθεν παιδείας.Τρία έτη παρέμεινε εκεί και κατόπιν εισέρχεται στην Ιερά Μονή του Μεγάλου Σπηλαίου, όπου υπήρχε και Σχολαρχείο, ώστε να μπορέσει να συνεχίσει τη γραμματική και πνευματική του πρόοδο, ενώ πλέον γίνεται δόκιμος μοναχός. Η άφιξή του έγινε με περιπετειώδη τρόπο καθώς αναγκάστηκε να ταξιδέψει από το Μοναστήρι της Κερνίτσας ως το Μέγα Σπήλαιο στα Καλάβρυτα, περπατώντας μέσα στο κρύο .Εν τέλει παραμένει για να αναρρώσει στη Μονή του Αγίου Αθανασίου Κλειτορίας, έχοντας ασθενήσει σοβαρά πριν φτάσει όπου τον περιέθαλψε ο Μοναχός Βησσαρίων. Όταν συνήλθε από την ασθένεια, προσήλθε στη Μονή Μεγάλου Σπηλαίου. Ήταν η Διακαινήσιμος εβδομάδα του 1894. Στο Μοναστήρι όμως αδιαφόρησαν για την πνευματική του καλλιέργεια και έτσι αναγκάστηκε να φύγει από εκεί, καθώς αυτό που ζητούσε του ήταν να συνεχίσει τη μελέτη των γραμμάτων κάτι που δε συνέβη στη Μονή. Έτσι με νέα οδοιπορία πηγαίνει στη Μονή Ταξιαρχών Αιγιαλείας, που επίσης είχε σχολαρχείο. Εκεί τον υποδέχθηκαν και τον περιέβαλαν με ιδιαίτερη αγάπη (Σε όλες τις παραπάνω Μονές του είχαν ανατεθεί αρκετά και δύσκολα διακονήματα – εργασίες).Στο σχολαρχείο της Μονής ο δόκιμος μοναχός Γεώργιος αρίστευσε, αλλά λόγω των επιδόσεών του και της διαγωγής του, στράφηκαν εναντίον του πολλοί μοναχοί μέσα στη Μονή, με αποτέλεσμα, να συκοφαντηθεί. Όμως δεν πέρασε πολύς καιρός μέχρι να αποκαλυφθούν οι ραδιουργίες σε βάρος του και να φανερωθεί η αθωότητά του

Αποφασίζει να φύγει και από τη Μονή Ταξιαρχών και το 1897 φτάνει στην Ιερά Μονή Κοιμήσεως Θεοτόκου της Γηροκομήτισσας, λίγο έξω από την Πάτρα, στην οποία εγκαταβιώνει εγγραφόμενος στο μοναχολόγιο της Μονής.Τότε στην Πάτρα δέσποζε η μορφή του Μητροπολίτου Ιεροθέου Μητρόπουλου.

Το 1899 στρατεύτηκε. Στις 30 Αυγούστου του 1903 κείρεται μοναχός στην Ιερά Μονή Θεοτοκίου Άρτης, μετονομαζόμενος σε Γερβάσιος, ενώ στις 2 Σεπτεμβρίου του ιδίου έτους χειροτονείται ιεροδιάκονος. Το 1905 αποφοιτά από το Σχολαρχείο και εισάγεται στο ανώτερο Φροντιστήριο της Ριζαρείου Σχολής επί διευθύνσεως του Αγίου Νεκταρίου, ο οποίος τον εκτιμούσε και αγαπούσε ιδιαίτερα διαβλέποντας σε αυτόν -όπως είχε πει “τον αυριανό πνευματικό ηγέτη της εκκλησίας”.

Το 1906 μετά από διαγωνισμό, του χορηγείται επταετής υποτροφία του κληροδοτήματος της εν Γορτυνία Αικατερίνης Μαντζούνη, δηλαδή μέχρι το πέρας της φοιτήσεως στη Θεολογική Σχολή Αθηνών στην οποία εισήχθη το 1909 αποφοιτώντας από τη Ριζάρειο. Το 1910 σε ηλικία 33 ετών χειροτονείται ιερέας και 4 έτη αργότερα το 1914 λαμβάνει το πτυχίο του διδάκτορος της θεολογικής σχολής.Κατά την παραμονή του στην Αθήνα ο Μητροπολίτης Θεόκλητος Μηνόπουλος εκτίμησε πολύ την προσωπικότητα και τη μόρφωση του Γερβασίου και γι’ αυτό τον τοποθέτησε στη θέση του Πρωτοσυγκέλλου της Μητροπόλεως των Αθηνών. Το 1918 διορίζεται καθηγητής στο Α΄ Ελληνικό Σχολείο Ερμουπόλεως Σύρου, όπου και παραμένει για ένα χρόνο. Το 1919 επιστρέφει στη Μονή Γηροκομείου και εκλέγεται ηγούμενος της Μονής. Πρώτη του ενέργεια είναι να αρχίσει την ανακαίνιση της Μονής. Η προσπάθειά του δεν τελεσφορεί, με αποτέλεσμα να αποχωρήσει το 1943 με την άδεια του Μητροπολίτη Αντώνιου από τη Μονή και να ξεκινήσει το έργο του στην πόλη της Πάτρας όπου διέμεινε στο εξής, παραμένοντας πάντοτε εγγεγραμμένος στο Μοναχολόγιο της Μονής Γηροκομείου.

Λίγα έτη νωρίτερα το 1912, ο π. Γερβάσιος είχε διακόψει τις σπουδές του. Ο λόγος ήταν η κατάταξή του στον στρατό ως στρατιωτικός ιερέας, στο «Ανεξάρτητο Ευρυζωνικό Απόσπασμα Κωνσταντινόπουλου», κατά τους Βαλκανικούς Πολέμους εμψυχώνοντας και μεταδίδοντας το θείο λόγο και την ελπίδα στο ελληνικό στράτευμα, για την απελευθέρωση των ελληνικών εδαφών. Ο Μητροπολίτης Εδέσσης και Πέλλης, Διονύσιος Παπανικολόπουλος, στρατιωτικός ιερέας τότε, έγραψε για το γέροντα: «…Τον ενθυμούμαι με φορτωμένον τον σάκκον με τας αποσκευάς του, διάβροχον και μέχρι λαιμού λασπωμένον να βαδίζει δρόμον μέσα στις λάσπες του πεδίου της μάχης των Γιαννιτσών δίπλα εις τους αερόποδας ευζώνους μας. Και εγώ δεν ήμουν εις καλυτέραν κατάστασην. Αντηλλάξαμεν θερμόν αδελφικόν ασπασμόν και έκαστος ακολουθήσαμεν τον δρόμον του. Δια δευτέραν φοράν πάλιν συνηντήθημεν την 15η Ιουλίου 1913 στα υψώματα του τζαμί Τεπέ, εντός βουλγαρικού εδάφους. Ήτο τότε κατάκοπος και νήστις. Ως μου είπε, είχε τρεις ημέρες να βάλει κάτι εις το στόμα του. Είχα κάποιο ξεροκόμματον εγώ εις το σακκίδιόν μου. Του το προσέφερα. Το εδέχθη. Με ησπάσθη και έφυγε ακολουθών τους ευζώνους του προς Μέτσοβον». Την ίδια εποχή οδηγήθηκε αδίκως σε δίκη στο Στρατοδικείο, υπερασπίστηκε ο ίδιος τον εαυτό του και αθωώθηκε.

Το 1922 μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή θα βρουν καταφύγιο στην Πάτρα οικογένειες Μικρασιατών, που αριθμούσαν περισσότερα από 7000 άτομα. Πολλοί πατρινοί και ιδίως οι πιο ευκατάστατοι δεν αποδέχονται εύκολα την είσοδο στην πόλη των προσφύγων. Ο ίδιος την ίδια εποχή θα γράψει:«…απομονώνονται εις ένα γκέτο από την υπόλοιπη Πατραϊκή κοινωνία και για κάθε αναταραχή, πολιτική ή κοινωνική, τους θεωρούν ύποπτους και υπεύθυνους, με συνέπεια συλλήψεις, εφορίες, φυλακίσεις». Μέσα σε αυτή τη δύσκολη κατάσταση ο Γέροντας Γερβάσιος θα σταθεί δίπλα στους Μικρασιάτες. Θα τους περιθάλψει με αγάπη, θα διαδώσει το μήνυμα της ελπίδας και του θάρρους. Περιέρχεται τους καταυλισμούς, ενδιαφέρεται ένθερμα γι´αυτούς, τους ενισχύει ηθικά και υλικά, με όσες δυνάμεις έχει και όσους λιγοστούς πολίτες συντάσσονται στο πλευρό του.

Ο πατέρας Γερβάσιος Παρασκευόπουλος πίστευε στη λυτρωτική σημασία της Θείας Λειτουργίας, γι αυτό λειτουργούσε 4 με 5 φορές την εβδομάδα σε πρωινές και νυκτερινές Θείες Λειτουργίες. Ο ναός της Αγίας Αικατερίνης στη λεγόμενη περιοχή των προσφυγικών ήταν πάντοτε πλήρης. Η προσφορά του στους πρόσφυγες, αλλά και η φωτισμένη μορφή του είχε αρχίσει να διαφαίνεται μέσα στα δύσκολα χρόνια της φτώχειας και πλήθος πιστών συνέτρεχε σε αυτόν με αποτέλεσμα η φήμη του να εξαπλώνεται διαρκώς πέρα από τα στενά όρια της Πάτρας. Ο π. Γερβάσιος είχε ένα ιδιαίτερο χάρισμα: την επαφή με τους νέους ανθρώπους και τη μεγάλη του αγάπη και φροντίδα για τα παιδιά και τις μητέρες ενώ η αγάπη του απλωνόταν σε καθένα που είχε ανάγκη υλική ή πνευματική. Η κοινωνική και εκκλησιαστική προσφορά του είναι ανεκτίμητη. Το 1923 ίδρυσε και οργάνωσε τα κατηχητικά της πόλεως της Πάτρας που ήταν τα πρώτα στην Ελλάδα κάνοντας κατηχητικό κέντρο τον Ναό του Αγίου Δημητρίου. Το 1931 ίδρυσε τη σχολή βιοτεχνίας και χειροτεχνίας, το 1932 ίδρυσε νηπιαγωγείο, το 1934 ίδρυσε τη Νυκτερινή σχολή αναλφαβήτων.

Το 1934 ίδρυσε κοντά στη Μονή Προφήτου Ηλία, εκκλησιαστική κατασκήνωση, στο χώρο της οποίας βρέθηκε τον Αύγουστο του 1960 σε διαδικασία κοπής δέντρων, αχειροποίητος σταυρός εγγεγραμμένος σε κορμό πεύκου που φύτεψε ο ίδιος στις 17/2/1929 στο πλαίσιο δεντροφύτευσης πεύκων από τους μικρούς κατασκηνωτές οι οποίοι φύτεψαν ένα πεύκο καθένας. Ο π. Γερβάσιος σχολιάζοντας ταπεινά το θαυμαστό γεγονός είπε απλά ότι ” αυτό έγινε χάριν των αγαθών και αναμαρτήτων παιδιών”. (Κομμάτια με τον εγγεγραμμένο αχειροποίητο σταυρό Σταυρό από τον κορμό του πεύκου εκείνου. υπάρχουν σήμερα στην Ι. Μητρόπολη Πατρών, στην Ι.Μονή Γηροκομείου, στην Ι. Μονή Προφήτου Ηλιού και στην Αγία Παρασκευή Συχαινών).Το 1938 ίδρυσε το θρησκευτικό σωματείο «Κατηχητικός Όμιλος Ορθοδόξων Πατρών».

Τον Απρίλιο του 1941 ως Πρωτοσύγκελλος της Αρχιεπισκοπής Αθηνών είναι παρών στις στιγμές αντίστασης του Αρχιεπισκόπου Χρυσάνθου απέναντι στους Γερμανούς κατακτητές. Οργανώνει συσσίτια, διασώζει τραυματίες, ασθενείς και αστέγους, οργανώνει τις ενορίες της Αρχιεπισκοπής επιβλέποντας και βοηθώντας στην σωστή λειτουργία τους. Το 1944 η φήμη του για τις ικανότητές του, αλλά και για την προσωπικότητά του η οποία ξεπερνούσε τα αυστηρά θρησκευτικά και πολιτειακά σύνορα, τον φέρνουν επικεφαλής επιτροπής η οποία προσπάθησε να συμφιλιώσει τους ηγέτες Ε.Α.Μ. – Ε.Δ.Ε.Σ. Επιτυχία του θεωρήθηκε η αποτροπή σφαγών και διωγμών στην ευρύτερη περιοχή των Πατρών.

Το 1948 ίδρυσε σχολή χειροτεχνίας ενώ το 1954 ιδρύει νέα εκκλησιαστική κατασκήνωση στα Συχαινά Αχαΐας εντός της οποίας ανεγείρει Ναό της Αγίας Παρασκευής. Παράλληλα δεν πρέπει να λησμονείται η μεγάλη του φιλανθρωπική προσπάθεια με εράνους προς ενίσχυση των φτωχών Πατρινών.

  • Στη διάρκεια της ιερατικής του διακονίας δημοσιεύει τακτικά θεολογικά επίκαιρα άρθρα του, σε τοπικές εφημερίδες των Πατρών και συγγράφει πλήθος κατηχητικών μαθημάτων.
  • Το 1951 εκδίδει το βιβλίο «Ευσεβείς Μελέται» στο οποίο περιέχονται κηρύγματα σε ευαγγελικά αναγνώσματα Κυριακών που είχαν δημοσιευθεί σε τοπικές εφημερίδες..
  • Το 1954 εκδίδει το βιβλίο «Επίκαιρα προβλήματα» στο οποίο πραγματεύεται καθημερινά ζητήματα υπό το φως των ιερών κανόνων.
  • Το 1958 εκδίδει το βιβλίο «Ερμηνευτική επιστασία επί της θείας Λειτουργίας» στο οποίο αναλύει και ερμηνεύει σε βάθος τα τελούμενα στη Θεία Λειτουργία (επανέκδοση 2005).

Το τέλος της ζωής του Πατρός Γερβασίου επήλθε στις 30 Ιουνίου 1964 σε ηλικία 87 ετών. Η κοίμησή του προκάλεσε μεγάλη συγκίνηση στο λαό των Πατρών, που έζησε το ευρύ ποιμαντικό, θεολογικό, κοινωνικό του έργο, αλλά και την πολύπλευρη προσωπικότητά του, που εμφορούνταν εκτός των άλλων από ταπείνωση, αγάπη και πίστη προς τον Θεό, αγάπη και φροντίδα για τον Λαό γηγενή και προσφυγικό, βίωση της Εκκλησίας ως Σώματος του Χριστού, και έμπρακτο σεβασμό προς τη διοικούσα και ποιμένουσα Εκκλησία.

Στην εξόδιο ακολουθία που τελέστηκε στον ασφυκτικά γεμάτο Ι. Ναό Αγίου Δημητρίου Πατρών επικρατούσε η αίσθηση ότι κηδεύεται ένας άγιος. Ετάφη στην εκκλησιαστική κατασκήνωση Συχαινών. πίσω από την κόγχη του ιερού της Αγίας Παρασκευής. Ο Ανδρέας Παπανδρέου θα δηλώσει για το θάνατο του Πατρός Γερβασίου: “Ο θάνατος του πατρός Γερβασίου μέγιστον και δυσαναπλήρωτον κενόν κατέλιπε. Η μνήμη του ας είναι, και θα είναι, αιώνια». Παρόμοιες δηλώσεις έγιναν από άλλα σημαίνοντα πολιτικά και εκκλησιαστικά πρόσωπα εκείνης της περιόδου.Αργότερα έγινε και πρόταση τοποθέτησης προτομής του σε σημείο της πόλης.

H Iεραρχία της Εκκλησίας της Ελλάδος, σε έγγραφό της, το οποίο συντάχθηκε στη συνεδρία της 2 Νοεμβρίου 1965 και απευθύνεται στον τότε Μητροπολίτη Πατρών Κωνσταντίνο αναφέρειː “Η προβολή της μεγάλης μορφής του πρεσβυτέρου Γερβασίου Παρασκευοπούλου και της αγίας αυτού ζωής, θα αποβεί ωραίος υπογραμμός δια τους επιγιγνομένους…”.

Κατά την ημέρα ανάμνησης της κοιμήσεως του π. Γερβασίου (30 Ιουνίου) πραγματοποιούνται εκδηλώσεις από την Ιερά Μητρόπολη Πατρών εις μνήμην του.

Με τη συμπλήρωση 50 ετών από την κοίμηση του π. Γερβασίου Παρασκευόπουλου έγινε στις 29 Ιουνίου 2014 στο χώρο της κατασκήνωσης στα Συχαινά, σε κλίμα συγκίνησης η ανακομιδή των λειψάνων του από τον Μητροπολίτη Πατρών Χρυσόστομο με την παρουσία και άλλων μητροπολιτών, πολλών κληρικών και πλήθους λαού.

πηγή:el.wikipedia.org

Τι γιορτάζουμε των Αγίων Αναργύρων!

Τετάρτη, 1 Νοεμβρίου, 2023 στις 6:43μμ | Κατηγορία: Εκκλησιαστικά | argy

Η λέξη “ανάργυρος” είναι σύνθετη. Μπροστά έχει το στερητικό άλφα και ακολουθεί η λέξη αργυρός. Δηλαδή σημαίνει ότι κάποιος προσφέρει κάτι χωρίς αντάλλαγμα (χωρίς αργύρια). Δηλαδή προσφέρει έργο χωρίς να πληρώνεται.

Ο χριστιανισμός θέλησε να τιμήσει κάποιους Αγίους, οι οποίοι αφιέρωσαν τη ζωή τους προσφέροντας τις υπηρεσίες τους στον συνάνθρωπό τους. Ο καθένας από από αυτούς προσέφερε με διαφορετικό τρόπο. Άλλοι ήταν γιατροί και προσέφεραν δωρεάν υπηρεσίες, άλλοι ήταν θεραπευτές της εποχής εκείνης, κτλ. Όλοι τους πρόσφεραν εθελοντικά και χωρίς να πληρώνονται με αργύρια (νόμισμα της εποχής) της υπηρεσίες τους σε ανθρώπους που το είχαν ανάγκη.  Οι άγιοι Ανάργυροι είναι επίθετο χριστιανών αγίων που δεν δέχονταν πληρωμή για τις αγαθές πράξεις τους. Αυτοί ήταν συνήθως χριστιανοί ιατροί που προσέφεραν χωρίς αμοιβή τις υπηρεσίες τους.
Στους Άγιους της Εκκλησίας μας συγκαταλέγονται και αρκετοί Άγιοι Ιατροί, που αποτελούν το καύχημα και το παράδειγμα των ιατρών όλου του κόσμου. Οι περισσότεροι από αυτούς, ενώ βοήθησαν με αγάπη τους συνανθρώπους τους, πολεμήθηκαν από άθεους και ειδωλολάτρες και είχαν μαρτυρικό τέλος.
Αρκετοί νομίζουν ότι οι Άγιοι Ανάργυροι είναι δύο, ο Κοσμάς και Δαμιανός, χωρίς να ξεχωρίζουν τα ζεύγη που τιμάμε τις δύο πρωτομηνιές (Ιουλίου και Νοεμβρίου). Αν ανατρέξουμε στα συναξάρια της εκκλησίας μας θα δούμε ότι η χορεία των Αναργύρων Αγίων ανέρχεται σε είκοσι μέλη. Τους ονομάζουμε Αναργύρους γιατί όλοι είχαν την ιατρική επιστήμη ως μέσον θεραπείας και θαυμάτων. Για αντάλλαγμα δεν έπαιρναν χρήματα, αλλά το μόνο πού μεταλαμπάδευαν ήταν η πίστη στον Χριστό.

Τα τρία ζεύγη Αγίων Αναργύρων Κοσμά και Δαμιανού:

1. Είναι οι αυτάδελφοι Κοσμάς και Δαμιανός από τα μέρη της Ασίας, υιοί της ευσεβούς Θεοδότης, οι οποίοι γιάτρευαν τους ασθενείς που έπασχαν από κάθε είδους ασθένεια, χωρίς να παίρνουν χρήματα ή δώρα. Ζούσαν ενάρετα με μεγάλη φιλανθρωπία και ακτημοσύνη κάνοντας πολλά θαύματα και εκοιμήθησαν στην πόλη Φερεμάν της Ασίας. Η μνήμη τους εορτάζεται την 1η Νοεμβρίου.

2. Με το ίδιο όνομα είναι και οι εκ της Ρώμης Άγιοι Ανάργυροι Κοσμάς και Δαμιανός που ήταν ιατροί και θεράπευαν χωρίς να πληρώνονται τους ασθενείς, θαυματουργώντας και διδάσκοντας την πίστη στον Χριστό, οι οποίοι μαρτύρησαν δια λιθοβολισμού εν έτη 284 και η μνήμη τους εορτάζεται την 1η Ιουλίου.

3. Οι άλλοι δύο Άγιοι Ανάργυροι Κοσμάς και Δαμιανός ήταν από την Αραβία και άθλησαν επί του διώκτου Διοκλητιανού. Ήταν ιατροί και αυτοί που θεράπευαν σε διάφορες πόλεις και χωριά τους ασθενείς και δίδασκαν τον Χριστιανισμό. Αφού συνελήφθησαν και υποβλήθηκαν σε διάφορα μαρτύρια, καρφώθηκαν σε Σταυρό και κατόπιν αποκεφαλίσθηκαν. Η μνήμη τους εορτάζεται την 17η Οκτωβρίου.

Οι Άγιοι Κοσμάς και Δαμιανός που εορτάζουν σήμερα 1 Νοεμβρίου κατάγονταν από την Ασία. Οι γονείς τους ήταν πρότυπο χριστιανών συζύγων. Όταν η μητέρα τους Θεοδότη (2 Ιανουαρίου) έμεινε χήρα, αφιέρωσε κάθε προσπάθεια της στη χριστιανική ανατροφή των δυο παιδιών της, Κοσμά και Δαμιανού. Τους δύο αδελφούς διέκρινε μεγάλη ευφυΐα και επιμέλεια, γι’ αυτό και σπούδασαν πολλές επιστήμες. Ιδιαίτερα όμως, επιδόθηκαν στην ιατρική επιστήμη, την οποία εξασκούσαν σαν διακονία φιλανθρωπίας προς τον πλησίον. Θεράπευαν τις ασθένειες των ανθρώπων, και ιδιαίτερα των φτωχών, χωρίς να παίρνουν χρήματα, γι’ αυτό και ονομάστηκαν Ανάργυροι. Πολλοί ασθενείς που θεραπεύθηκαν ήθελαν να τους ευχαριστήσουν. Αλλά αυτοί, δε δέχονταν τις ευχαριστίες και απαντούσαν με τον ορθό λόγο της Αγίας Γραφής: «Ἡ εὐλογία καὶ ἡ δόξα καὶ ἡ σοφία καὶ ἡ εὐχαριστία καὶ ἡ τιμὴ καὶ ἡ δύναμις καὶ ἡ ἰσχὺς τῷ Θεῷ ἡμῶν εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων» (Αποκάλυψη Ιωάννου, ζ’ 12). Δηλαδή, όλος ο ύμνος και η δόξα και η σοφία και η ευχαριστία και η τιμή και η δύναμη και η ισχύς, ανήκει στο Θεό μας, στους αιώνες των αιώνων. Έτσι ταπεινά αφού διακόνησαν σε όλη τους τη ζωή τον πλησίον, πέθαναν ειρηνικά και ετάφησαν στην τοποθεσία Φερεμά.

Άγιοι Ανάργυροι Κοσμάς και Δαμιανός από τη Ρώμη που εορτάζουν την 1η Ιουλίου. Οι Άγιοι αυτοί Ιατροί έζησαν οι περισσότεροι στα πρώτα χρόνια μετά τη Γέννηση του Ιησού, με εξαίρεση τον Άγιο Λουκά τον Ιατρό, που είναι σύγχρονος Άγιος και είχαν το κοινό χαρακτηριστικό ότι προσέφεραν τις ιατρικές τους υπηρεσίες, χωρίς να παίρνουν αμοιβή, ενώ ταυτόχρονα διέδιδαν και έκαναν πράξη την αγάπη του Χριστού και τα μηνύματα του Ευαγγελίου.
Έζησαν στα τέλη του τρίτου αιώνα μ.Χ. στη Ρώμη και ασκούσαν την ιατρική και την κτηνιατρική ζητώντας όχι χρήματα, αλλά πίστη στο Θεό. Κάποιοι τους κατήγγειλαν στο Ρωμαίο Αυτοκράτορα Καρίνο και μόλις το έμαθαν πήγαν οι ίδιοι και παραδόθηκαν. Ενώ ο Καρίνος τους απειλούσε γύρισε το πρόσωπό του προς την πλάτη του και οι Άγιοι τον θεράπευσαν θαυματουργικά. Τότε πίστεψαν ο αυτοκράτορας, οι αυλικοί του και όλοι οι παρευρισκόμενοι. Τα δύο αδέρφια μαζί κατάφεραν να εκχριστιανίσουν τον αυτοκράτορα της Ρώμης Καρίνο, όμως λιθοβολήθηκαν για την πράξη αυτή, αφού μετέπειτα ο ίδιος ο ιατρός που είχε εκπαιδεύσει τους Αγίους Αναργύρους τους ζήλευε τόσο που τους σκότωσε με πέτρες. Η μνήμη των Αγίων Αναργύρων εκ Ρώμης τιμάται την 1 Ιουλίου.

Επίσης οι Άγιοι που τιμούμε ως Αγίους Ανάργυρους είναι:

Κοσμάς, Δαμιανός, Άνθιμος, Ευπρέπιος και Λεόντιος (αδέρφια από την Αραβία): Τα πέντε αδέρφια βασανίστηκαν και μαρτύρησαν από τον Λυσία (έπαρχο των Αιγών). Εορτάζουν 17η Οκτωβρίου.

Ιωάννης και Κύρος (ήταν μαζί στο ίδιο μοναστήρι): Οι Άγιοι αυτοί μαρτύρησαν και αποκεφαλίστηκαν. Προσέφεραν βοήθεια αφιλοκερδώς. Ασκήτεψαν σε μοναστήρι που βρίσκονταν στον Περσικό Κόλπο. Κύρος και Ιωάννης, οι «θαυματουργοί άγιοι», η μνήμη τους τιμάται στις 31 Ιανουαρίου.

Άγιος Διομήδης: Από την Ταρσό της Κιλικίας έζησε και έδρασε στην Νίκαια της Βιθυνίας, στην οποία άφησε και την τελευταία του πνοή, τον 3ο αι. μ.Χ.. Είχε ιατρικές γνώσεις και παρείχε της υπηρεσίες του σε άπορους και αδύνατους. Είχε μαρτυρικό τέλος. Τον εορτάζουμε 16η Αυγούστου.

Παντελεήμων (από την Νικομήδεια): Προσέφερε ιατρικές υπηρεσίες χωρίς αμοιβή. Είναι γνωστός και ως Παντελεήμων ο ιαματικός. Είχε μαρτυρικό θάνατο. Καταγόταν από την Νικομήδεια, αποκεφαλίστηκε το 305 μ.Χ. (εορτάζει 26 Ιουλίου).

Άγιος Τρύφων: Ήταν βοσκός χηνών στην αρχή, στην Λάμψακο της Φρυγίας, βασανίσθηκε και αποκεφαλίσθηκε το 250 επί Δεκίου αυτοκράτορα (εορτάζει 1 Φεβρουαρίου).

Άγιος Ερμόλαος: Καταγωγή και αυτού από την Νικομήδεια, ιερέας και γιατρός, αποκεφαλισθείς το 306 μ.Χ.. (εορτάζει 26 Ιουλίου).

Άγιος Ανίκητος: Μαρτύρησε στην Νικομήδεια το 288 μ. Χ. (εορτάζει 12 Αυγούστου).

Σαμψών από τη Ρώμη: Ήταν γιατρός και προσέφερε το έργο του αφιλοκερδώς. Επίσης είχε μεγάλη περιουσία την οποία διέθεσε σε όσους είχαν ανάγκη. Άγιος Σαμψών: Καταγωγή του η Ρώμη, χειροτονηθείς ιερέας στην Κωνσταντινούπολη. Θεράπευσε τον αυτοκράτορα Ιουστινιανό και εκείνος του έχτισε ξενώνα για φιλοξενία αναξιοπαθούντων. Κοιμήθηκε ειρηνικά (εορτάζει 27 Ιουνίου).

Άγιος Ιουλιανός: Από την Έμεσα της Συρίας. Μαρτύρησε το 284 (εορτάζει 6 Φεβρουαρίου).

Άγιος Μώκιος: Από την Ρώμη και αυτός ιερέας και γιατρός, αποκεφαλισθείς επί Διοκλητιανού τον 3ο αι. μ.Χ.. (εορτάζει 11 Μαίου).

Άγιος Θαλλέλαιος: Καταγωγή από τον Λίβανο της Φοινίκης, τον συνέλαβαν και μετά από βασανιστήρια πολλά αποκεφαλίσθηκε το 284 (εορτάζει 20 Μαΐου).

ΚΑΛΟ ΜΗΝΑ!

ΕΟΡΤΑΣΜΟΣ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ ΣΤΗ ΒΛΑΧΕΡΝΑ – 2023

Πέμπτη, 26 Οκτωβρίου, 2023 στις 11:20πμ | Κατηγορία: Εκκλησιαστικά | CLOLONIS

Χρόνια πολλά στους εορτάζοντες

Εόρτασε το εκκλησάκι της Παναγίας της Γοργοεπηκόου στη Βλαχέρνα

Τετάρτη, 16 Αυγούστου, 2023 στις 11:02μμ | Κατηγορία: Εκκλησιαστικά, | Ν.Δ.Κ.

Με κατάνυξη τελέστηκε και εφέτος ο Όρθρος και η Θεία Λειτουργία στο πανέμορφο εκκλησάκι της Παναγίας της Γοργοεπηκόου στη Βλαχέρνα. Μετά το τέλος της Θείας Λειτουργίας, ο κτήτορας της εκκλησίας κ. Αθανάσιος Κουτσούγερας και η οικογένειά του, προσέφεραν στους παρευρισκόμενους άρτους, εδέσματα, αναψυκτικά και ενθύμια. Ευχόμαστε και του χρόνου με υγεία!

foto: ΤΑΜ

15 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ 2023 – ΜΟΝΑΣΤΗΡΙ ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΕΛΕΟΥΣΑΣ ΒΛΑΧΕΡΝΑΣ

Τρίτη, 15 Αυγούστου, 2023 στις 8:58μμ | Κατηγορία: Εκκλησιαστικά, | Ν.Δ.Κ.

Η Παναγία βοήθειά μας!

Χρόνια Πολλά στους εορτάζοντες!

foto: TAM