Ένας εποικοδομητικός διάλογος
Πριν κάποια χρόνια, ένα ζευγάρι μεγάλων ανθρώπων (Τι ευγενική που είμαι …..δεν λέω ηλικιωμένων!), κάθονταν στο μπαλκόνι του σπιτιού τους, πίνανε το καφεδάκι τους και ψιλοκουβέντιαζαν.
Εκείνος, αγαπούσε πολύ το χωριό του και το έλεγε ‘’κούκλα του Μαινάλου’’.
Κάποια στιγμή γυρίζει και λέει: ‘’τι όμορφα θα ήταν, αν οι κορμοί των δένδρων ήσαν βαμμένοι με ασβέστη …… έτσι, όπως παλιά, που ήσαν βαμμένες μέχρι και οι μάντρες.
-Πράγματι, του απαντάει εκείνη, θα ομόρφαινε η είσοδος του χωριού και η γειτονιά μας συγχρόνως.
-Βρε, δεν κάνουμε την ‘’κουτουριά’’ , να τα βάψουμε εμείς? λέει εκείνος.
-Εμείς? Ποιοι εμείς? Εσύ μόνος σου λες, πως δεν είσαι ικανός να τραβήξεις μια ευθεία γραμμή, τώρα θες να το παίξεις καλλιτέχνης? Να ΄σαι καλά, με ΄κανες και γέλασα!, του απαντάει εκείνη.
– Όχι βρε! Εσύ θα τα βάφεις κι εγώ θα καμαρώνω τα αποτελέσματα! Θα σου φέρνω καφέ και θα σου κάνω ηθική συμπαράσταση. Βοήθεια είναι κι αυτό!
– Τώρα το πας καλά! Κάτσε φρόνιμα και μη μου βάζεις ιδέες! ….. λες? ….λες?
-Λέω! απαντάει εκείνος με σοβαρό ύφος.
– Για βάλε βρε Βαρουφάκη τα οικονομικά μας κάτω και δες, μας φτάνουν για μπογιές, βούρτσες, κτλ?
– Τα΄ βαλα! Μας φτάνουν για μπογιά να βάψεις άσπρα τα δένδρα, μας φτάνουν και για μπογιά να βάψεις κόκκινα τα μαλλιά σου!
_Χα,χα, χα! Γελάσαμε πάλι! Του απάντησε εκείνη.
Με τούτα και με τ΄ άλλα, εκείνη, αφού συνεννοήθηκε με τον Πρόεδρο της Κοινότητας, κίνησε την διαδικασία έγκρισης του βαψίματος των δένδρων, από τις αρμόδιες Υπηρεσίες.
Πέρασε ο καιρός……….
Εκείνος, νικημένος από τον καρκίνο, έφυγε χαμογελαστός, με το γνωστό του χιούμορ, με το κεφάλι ψηλά και χωρίς να φοβηθεί. Κι όπως λένε τα εγγονάκια του δείχνοντας τα βράδια προς τον ουρανό: ‘’ο παππού μας έγινε αστεράκι και μας κοιτάζει από ψηλά’’!
Οι Εγκρίσεις για την βαφή των δένδρων δόθηκαν.
Εκείνη, σεβόμενη την ιδέα του και την επιθυμία του, ξεκίνησε και βάφει τα δένδρα, έχοντας μέσα της την εικόνα του για ηθική συμπαράσταση και ελπίζοντας εκείνος από ψηλά, να καμαρώνει τα αποτελέσματα.
Εκείνος ήταν ο ‘’Μπάμπης ο τσοπάνης’’ ( Μπάμπης Παν. Τσαρουχάς).
Εκείνη, είναι η υπογράφουσα τον διάλογο.
Ο Πρόεδρος, είναι ο Τζίμης Κολλίντζας, ο οποίος μου παρείχε σημαντική βοήθεια και τον ευχαριστώ πολύ, με την σύζυγό του την Καίτη, η οποία ήταν η φωτογράφος για το vlaxerna.gr
Η ‘’κούκλα του Μαινάλου’’, ε-νο-εί-ται πως είναι η Βλαχέρνα!!

Εις μνήμην του ‘’Μπάμπη του τσοπάνη’’! Φυλλιώ Τσαρουχά