Βλαχέρνα Αρκαδίας – Blog | ΒΛΑΧΕΡΝΑ ΑΡΚΑΔΙΑΣ | Portal και Blog για την Βλαχέρνα Αρκαδίας

Τρίτη, 1 Δεκεμβρίου, 2020 στις 8:23πμ | Κατηγορία: Κοινωνικά | Ν.Δ.Κ.

ΠΕΝΘΗ

Έφυγε από την ζωή σε ηλικία 97 ετών,

ο Μιχάλης Χρ. Πανουσόπουλος.

Θερμά συλλυπητήρια στους συγγενείς.

*** Θέλοντας να τιμήσουμε την μνήμη του μπάρμπα-Μιχάλη, αναδημοσιεύουμε την συνέντευξη που είχε δώσει το έτος 1998 στον υπεύθυνο έκδοσης της τοπικής εφημερίδας “Τα Μαντάτα του Μπεζενίκου”:

“Ο Μιχαήλ Χρ. Πανουσόπουλος γεννήθηκε την 22–12–1923 στη Βλαχέρνα. Με την σύζυγό του Ελένη απέκτησαν τέσσερα παιδιά. Την 1–3–1998 τον επισκέφτηκε στην οικία του, ο υπεύθυνος έκδοσης των Μαντάτων Νίκος Δ. Καβουρίνος και του πήρε συνέντευξη. Ο μπαρμπα-Μιχάλης συγκινημένος, επέστρεψε χρόνια πίσω και θυμήθηκε τα παλιά.

Στις 17–10–1954 έγιναν οι κοινοτικές εκλογές στο χωριό. Ο μπαρμπα-Μιχάλης ήταν υποψήφιος πρόεδρος και ο συνδυασμός του εξελέγη πρώτος. Ο συνδυασμός του αποτελούταν από τους: Κώστα Ρούνη, Τσαρουχά Δημήτρη (γέρο-Μαλάμη), Παναγιώτη Κοκκινάκο, Φίλιππο Κολλιόπουλο και Ιωάννη Καρούντζο (Γιάννος). Έμβλημα του συνδυασμού ήταν το «περιστέρι». Ο αντίπαλος συνδυασμός ήταν υπό την ηγεσία του γέρο-Στεφανή Παπαχρόνη. Στο συνδυασμό αυτόν συμμετείχε και ο Χρήστος Καρούντζος (γερο-Ζορμπάς).

Πρόεδρος εξελέγη ο Μιχάλης Πανουσόπουλος, αν και περισσότερους ψήφους είχε ο Δημήτρης Τσαρουχάς. Για τα δύο πρώτα χρόνια της τετραετίας ήταν πρόεδρος ο μπάρμπα-Μιχάλης, ενώ για τα υπόλοιπα δύο ο μπάρμπα-Μαλάμης.

Την 17–3–1955 ο Πρόεδρος χτύπησε την καμπάνα για την διαπλάτυνση του κεντρικού δρόμου από το χάνι μέχρι την δεξαμενή. Ο δρόμος άνοιξε, παρά τις αντιρρήσεις που υπήρχαν και από 1,5 μέτρο έγινε 7 μέτρα και υπάρχει μέχρι σήμερα. Επίσης ο δρόμος που άνοιξε από του γέρο-Αλέξη Καβουρίνου μέχρι τις κοτρόνες, ήταν επίτευγμα του προέδρου Μιχάλη Πανουσόπουλου.

Τον βοήθησαν σε μεγάλο βαθμό οι δωρητές Ιωάννης Κουνέλης (γερο-Χατζής) και ο γερο-Μάχος (Γεώργιος Παπαχρόνης) ο οποίος έδωσε δύο μέτρα από το οικόπεδό του στο γέρο-γύφτο (Τρύφωνα Παπαχρόνη) για να δώσει αυτός από το δικό του οικόπεδο στο κοινοτικό δρόμο. Επίσης ο Γ. Δρακόπουλος και ο Θ. Δρακόπουλος ενίσχυσαν αυτή την προσπάθεια. Στο κάμπο της Βλαχέρνας, ήταν πρωτεργάτης στην διάνοιξη του δρόμου από την κατεβασιά μέχρι το γεφύρι στο ποτάμι. Από 80 πόντους δρόμος έγινε 6 μέτρα.

Το 1954 Δήμαρχος Τριπόλεως ήταν ο Μουτζουρόπουλος. Όλοι οι πρόεδροι των κοινοτήτων μαζεύτηκαν στην Τρίπολη για το Μεθύδριο. Ο Μιχάλης Πανουσόπουλος με άλλες 12 κοινότητες ήταν υπέρ του Μεθυδρίου και κατάφεραν το σκοπό τους. Σήμερα στο Μεθύδριο συμμετέχουν περίπου 40 κοινότητες. Ακόμη είχε θέσει βέτο για το φόρο που πλήρωναν οι κοινότητες και μπροστά στο Νομάρχη Αρκαδίας τον Σαμπατακάκη, αφού εξέφρασε τις αντιρρήσεις του, κατάφερε να βάλει την Βλαχέρνα στην Τρίτη κατηγορία και να πληρώνει λιγότερο φόρο. Το 1955 υπό την προεδρία του, η κοινότητα αγόρασε το σπίτι του Ντόκου Γεωργίου, δίπλα στο σχολείο. Του αποζημίωσε και τα επτά δέντρα (προς 500 δρχ. το καθένα) με χρήματα που είχε στείλει από το Μέξικο ο Νικόλας Πανουσόπουλος. Έτσι έγινε η αύξηση του χώρου του σχολείου. Ακόμη το 1955 ο μπάρμπα-Μιχάλης ζήτησε οικονομική βοήθεια από τον Υπουργό τον Μίχα. Αυτός έστειλε 50.000 δρχ. για το καινούργιο σχολείο. Η κοινότητα προχώρησε στην κατασκευή του, βγάζοντας πέτρες από το νταμάρι του Αγίου-Τρύφωνα. Την δεύτερη διετία ήταν αντιπρόεδρος. Πρόεδρος όπως αναφέραμε ανέλαβε ο Δημήτρης Τσαρουχάς (γερο-Μαλάμης).

Αυτά ήταν τα μεγάλα έργα επί προεδρίας του Μιχάλη Πανουσόπουλου. Έργα ουσίας και υποδομής. Νέος τότε, (31 μόλις ετών) δεν υπολόγιζε αντιρρήσεις και σχόλια όταν επρόκειτο να κάνει ένα έργο. Πρέπει να αποτελεί παράδειγμα για τους τωρινούς και μελλοντικούς Προέδρους. Ήταν πάντα δραστήριος, όπως άλλωστε και σήμερα. Παρόλο την ηλικία του, το κυνήγι δεν το αποχωρίζεται, όπως επίσης και το ψαλτήρι της εκκλησίας κάθε Κυριακή και στις γιορτές.

Τα “Μαντάτα του Μπεζενίκου” θεώρησαν χρέος τους, να πάρουν αυτή την συνέντευξη από τον Μιχάλη Πανουσόπουλο. Τον ευχαριστούν και τον επαινούν για τα έργα του”.

Αιωνία του η μνήμη!!

(1) Σχόλιο

Δευτέρα, 30 Νοεμβρίου, 2020 στις 9:58μμ | Κατηγορία: Υγεία | Ν.Δ.Κ.

Rapid Test για κορονοϊό στη Βλαχέρνα: εντυπωσιακή προσέλευση των κατοίκων!!

Κλιμάκιο του ΕΟΔΥ βρέθηκε σήμερα στη Βλαχέρνα, κάνοντας το rapid test για κορονοϊό, στους συγχωριανούς αλλά και σε κατοίκους όμορων χωριών. Η προσέλευση των κατοίκων της Βλαχέρνας ήταν εντυπωσιακή και πάνω από διακόσια άτομα έκαναν το τεστ (ανάμεσά τους και δέκα με είκοσι περίπου κάτοικοι από άλλα χωριά). Τα αποτελέσματα ήταν σχεδόν ΟΛΑ αρνητικά και μόνο τρεις περιπτώσεις ήταν θετικοί (δύο συγχωριανοί μας και ένας από μακρινό χωριό).

Οι κάτοικοι της Βλαχέρνας, κάτω από αυστηρά μέτρα, μάσκες, αποστάσεις, αντισηπτικά, προσήλθαν για να κάνουν το τεστ. Πολλοί κάτοικοι είχαν κάνει το τεστ το Σαββατοκύριακο (χθες και προχθές), οπότε μπορούμε να μιλήσουμε για σχεδόν καθολική συμμετοχή-εξέταση των κατοίκων! Η αλήθεια είναι ότι μετά τα κρούσματα που ακούστηκαν και επιβεβαιώθηκαν την Παρασκευή (πέντε ατόμων σε δύο οικογένειες, με ήπια χαρακτηριστικά με καραντίνα στην οικία τους και χωρίς νοσηλεία σε νοσοκομείο) οι κάτοικοι της Βλαχέρνας αναστατώθηκαν και συμμετείχαν στο rapid test.

Τα σημερινά αποτελέσματα έδειξαν ότι δεν έχει ξεφύγει ο ιός, όπως φήμες και ψευδή διασπορά ειδήσεων ακούγονται σε άλλα χωριά, για δήθεν διασοληνομένους, για δήθεν δεκάδες κρούσματα, κλπ.

Σε κάθε περίπτωση θα πρέπει όλοι να προσέχουμε και να μην θεωρούμε τον κορονοϊό, κάτι μακρινό, γιατί από ότι είδαμε έφτασε στην πόρτα μας!! Πρέπει να τηρούνται τα μέτρα που προβλέπονται (μάσκες, αποστάσεις, αντισηπτικά, γάντια, κλπ), επίσης να μην προβαίνουμε σε άσκοπες μετακινήσεις και επισκέψεις και ακόμη να μην πιστεύουμε σε παραφιλολογίες! Εννοείται ότι οι κάτοικοι (επτά τον αριθμό) με τα ήπια κρούσματα θα πρέπει να ακολουθήσουν κατά γράμμα τις οδηγίες των ιατρών και της πολιτικής προστασίας. ώστε να το ξεπεράσουν ανώδυνα και να μην υπάρχει διασπορά του covid-19.

Στη Βλαχέρνα τουλάχιστον, δεν μπορεί να ισχυριστεί κανείς ότι δεν υπάρχει συνεχή ενημέρωση (ανακοινώσεις δήμου, τοπικής κοινότητας, συλλόγων, κλπ) και αυστηρά μέτρα από τα καταστήματα ειδών πρώτης ανάγκης. Εννοείται βέβαια ότι το παραμικρό λάθος, μπορεί να εξελιχθεί σε μεγάλο πρόβλημα και αυτό ισχύει για όλα τα χωριά της περιοχή μας! Τέλος να έχουμε το νου μας και τα πρόστιμα που επιβάλλονται στις περιπτώσεις μη τήρησης των μέτρων.

Χωρίς Σχόλια

Δευτέρα, 30 Νοεμβρίου, 2020 στις 9:49πμ | Κατηγορία: Ειδήσεις | CLOLONIS

“RAPID TEST” ΑΠΟ ΤΟ ΚΛΙΜΑΚΙΟ ΤΟΥ ΕΟΔΥ ΣΤΗ ΒΛΑΧΕΡΝΑ.

Το κλιμάκιο του ΕΟΔΥ βρίσκεται στο πρώην δημοτικό σχολείο της Βλαχέρνας και πραγματοποιεί rapid test κορoνοϊού στους πολίτες, μετά τα επιβεβαιωμένα θετικά κρούσματα που εντοπίστηκαν στο χωριό μας. Οι πολίτες πρέπει να έχουν μαζί τους την ταυτότητα, το ΑΜΚΑ τους και να φοράνε μάσκα. Η προσέλευση είναι ικανοποιητική και περίπου 200 άτομα, από το χωριό και τα περίχωρα έκαναν το τεστ.

Χωρίς Σχόλια

Σάββατο, 28 Νοεμβρίου, 2020 στις 9:59πμ | Κατηγορία: Ιστορικά | Ν.Δ.Κ.

«ΤΟ ΠΑΛΙΟ ΝΟΙΚΟΚΥΡΙΟ» (από το αρχείο του αειμνήστου λαογράφου Φίλιππα Κολλιόπουλου, από Βλαχέρνα)

Το σπίτι ήταν διαιρεμένο με ξύλινες σανίδες τις λεγόμενες μισάντρες. Πρώτο δωμάτιο ήταν το χειμωνιάτικο το λεγόμενο παραγώνι. Εκεί υπήρχε η γωνιά που άναβαν τη φωτιά και το τζάκι φτιαγμένο από γύψο και κεραμίδια ήταν ωραία διακοσμημένο με τραπέζι ράφια και δύο γωνιακά ράφια μικρά. Το τζάκι τραβούσε τον καπνό και δεν κάπνιζε το σπίτι όταν το είχε πετύχει ο μάστορας. Ήσαν και μερικά τζάκια που έπιανες κουνάβια από τον καπνό έπρεπε να ανοίξεις πόρτες και παράθυρα να φύγει. Μερακλής τζακάς ήταν ο Φούρκας από τη Λυκούρια και ο Τουρκομιχάλης από του Δάρα και μετά ο Μήτσιας ο Γιωργιώνης ο χωριανός μας. Πίσω στο τέρμα της γωνίας ήταν το σταχτοφούρνι, όπου όταν ξεθρακούναγαν τη φωτιά, σπρώχναν τη στάχτη ψηλά, στο σταχτοφούρνι ήταν κρεμασμένη η σιδεροστιά και πίσω βάζαν τα χοντρά κούτσουρα, ξύλα για να βαστάνε φωτιά, στη γωνία ήταν η μάσια για το σύμπημα της φωτιάς. Στο πόδι του τζακιού ήταν μια πρόκα μπηγμένη και κρεμούσαν το λαδολύχναρο, τον τσιμπλή και το πετρολύχναρο, για να μην μυρίζει το σπίτι από το κάψιμο του πετρελαίου. Στο ράφι βάζαν τα σπίρτα, το τραπεζομάχαιρο και άλλα μικροπράγματα.

Το πετρολύχναρο και το λαδολύχναρο ήσαν τα μέσα φωτισμού την εποχή εκείνη. Τον δε τσίμπλη τον τροφοδοτούσαν με αλοιφή, γουρναααλοιφή. Λίγη ρίχναν, διότι λάδι ήταν ακριβό, πολύ ακριβό. Το λέγαν τσίμπλη γιατί μάζευε καύτρα όπως καιγόταν το φυτήλι και φώταγε αμυδρά και τον ξεφτύλιζαν είχε πάνω ένα μικρό ξεφτυληστήρι μυτερό.

Μετά κατέλαβαν τη θέση τους, οι λάμπες με τη φακορώνα και τις κρέμαγαν στη μισάντρα για να φωτίζετε το δωμάτιο ή στο τραπέζι του τζακιού. Θυμάμαι όταν στη φωτιά καιγόσαν ξυλά από πρίνα ή δέντρα και τα συμπάγαμε με τη μάσια πέταγαν καύτρες και λέγαμε: μάζω σκύλα τα κουτάβια σου. Άλλο φωτιστικό μέσον ήταν και το κλεφτοφάναρο, αλλά πολυδάπανο έκαιγε λάδι. Ήταν όμως απαραίτητο και ακίνδυνο, με αυτό πήγαιναν πάχνιζαν τα ζώα, στο υπόγειο για κρασί, κλπ. Στο τραπέζι του τζακιού ήταν η αλατιέρα, κομψοτέχνισμα του γέρο-Φαρμάκη, πολλές φορές βάζαν και τα κρασοπότηρα και άλλα διάφορα είδη. Ήσαν όμως και τα ντουλάπια.

Στη μισάντρα σε πρόκες κρέμαγαν τα ρούχα της δουλειάς τα σακάκια, τα παντελόνια, η γρια το γιουρντί της ο γέρος το μπενοβράκι. Στα παραγώνια ήσαν τα βραδινά στρωσίδια που κάτω βάζαν ψάθες από βούτυμο. Τις ψάθες τις έστρωναν και στο πάτωμα του παραγωνιού. Πολλές φορές στο παραγώνι έστεναν κι οι γυναίκες το λάκκο και ύφαιναν το χειμώνα. Αλατζιά και γιάμπολες. Στο παραγώνι μόνιμα έπιπλα ήσαν ένα μεγάλο ξύλινο τραπέζι ψηλό και ένα χαμηλό που το λέγαν σοφρά, όπου σε σοφρά οι γυναίκες με τον πλάστη έφτιαχναν τα φύλα για τις χυλοπίτες. Σε μια γωνία ήταν η πιατοθήκη ξύλινη γεμάτη λίγδα όπου φιλοξενούσε τις μουρχούτες και τα σαγώνια στα ράφια της κάτω από την πιατοθήκη κρέμαγαν το τηγάνι και χάμω ήσαν οι τετζερέδες γυρισμένες ανάποδα επίσης στην πιατοθήκη κρεμόταν κι η ξύλινη κουτάλα και ο τρίφτης κι η κουταλοθήκη κοντά.

Καθίσματα ήσαν δύο ειδών τα λεγόμενα σκαμνιά τα ψηλά για τους μεγάλους που τρώγαν στο ψηλό τραπέζι και τα κοντά για τους μικρούς που τρώγαν στο σοφρά. Τα καθίσματα τα συμπλήρωναν εν έλλειψη και τα ράσινα προσκέφαλα γεμάτα ή κοζιά ή άχυρα ή πούσια όπου τα είχαν και για ύπνο δεν υπήρχαν μαξιλάρια τότε. Και όμως τα προσκέφαλα τα κεντούσαν ωραία με διάφορα σχέδια.

Στο παραγώνι σε μια γωνιά ψηλά ήταν και το εικονοστάσιο με το καντηλάκι και τις καπνισμένες εικόνες και οι Άγιοι ήσαν σαν Καλατζήδες! Στο ταβάνι αυτοί που είχαν πρόβατα και γίδια κρεμούσαν τις πυτιές των αρνιών και των κατσικιών να ξεραθούν να πήζουν το τυρί. Θυμάμαι σε πολλά παραγώνια βάζαν και την κλώσα με τα αυγά ώσπου να βγάλει τα πουλιά εάν έκανε κρύο.

Στο λάκο ύφαιναν διάφορα ρούχα, τις γιάμπολες τα προσκέφαλα, τα ταγάρια τα κεντητά, τα κιλήμια που στόλιζαν τα σαμάρια των ζώων που πήγαιναν στο παζάρι ή σε γάμους στα εξωχώρια και τις ταύλες που στρώναν το σοφρά και το τραπέζι όταν είχαν ξένους. Λέει κι ένα τραγούδι: «Στην ταύλα που καθόμαστε». Πάνω στο τραπέζι το ψηλό, είχαν μόνιμα την πύλινη κανάτα που πήγαιναν για κρασί ή μικρό χαλκωματιένιο τσουκάλι και το κέντρινο κανάτι με το νερό και λίγα ποτήρια κρασιού.

Το δεύτερο δωμάτιο ήταν το κιλέρι εκεί ήταν το αλευροκάσονο με το αλεύρι, το σκαφίδι, το πλαστήρι και η πινακωτή. Εκεί κρεμόταν και το καβουρντηστήρι του καφέ, ρίχναν 50 δράμια καφέ και μια οκά ρεβύθι ή σιτάρι στο κιλέρι κρεμόσαν και οι κλεισάρες, η χοντρή για το ψωμί και η ψιλή για τις προσφορές. Εκεί ήταν και πουγάνα, που έβγαζε ωραίες μπουγάτσες και μπομπότες και πυριανια και άλλα ψητά της εποχής.

Το ψωμί του φούρνου το λέγαν ανεβατό διότι είχε προζύμι, την μπουγάτσα τη λέγαν λειψό δεν είχε προζύμι, τις ρίχναν σόδα να γίνεται φουσκωτή και αφράτη. Με την πουγάνα φτιάχναν και τις λαχανόπιτες. Στο αλεύρι χώναν και τα αυγά για να μην φυρνάνε, στο κιλέρι κρεμόταν και η υδιάστρα με τις βέργες της και τα καλάμια που σούρναν το πανί και το βιλάρι σούρναν το στιμόνι. Εκεί ήταν και το ανεμύδι και η ανέμη, τα λανάρια τα γύφτικα και τα ρουμελιώτικα για τα μαλλιά.

Με άλλους λόγους στο κιλέρι ήταν όλη η παλιατζούρα του σπιτιού, πάνω στο αλευροκάσονο ήσαν τα αλευρομαγερέματα, χυλοπίτες και τραχανάδες ή λαγίνα με το σύγκριατο και την αλοιφή. Εάν υπήρχε δεύτερο κιλέρι, εκεί κοιμόσαν τα νιόπαντρα αποθήκευαν κι εκεί διάφορα πράγματα. Στου διαδρόμου τη μισάντρα κρεμούσαν τα χοντρικά ρούχα, τις καπότες και τα ρούχα της δουλειάς, τα ταγάρια κτλ. Σε μια γωνιά του διαδρόμου ήσαν τα γουρνοτσάρουχα, οι πίγκες, παντόφλες και γόβες αρβύλες και τσαρούχια από λάστιχο οι γουίλες. Στον τοίχο του διαδρόμου ήταν ο θολωτός νεροχύτης που ήταν το βαρέλι με το νερό και τη βαρέλα.

Η σάλα ήταν αίθουσα υποδοχής στη μισάντρα της κρεμόσαν τα γιορτινά ρούχα πουκαμίσες φουστανέλες μπενοβράκια φουστάνια αλατζαδένια κτλ.

Γύρω ήσαν οι κασέλες με τα ψιλικά ρούχα. Εκεί κλείδωναν διάφορα ξελιγούρια οι γυναίκες, σύκα, σταφίδες, κουφέτα, ζαχαρωτά και πολλές φορές φύλαγαν λίγη ζάχαρη μην έρθει ξένος να τον τρατάρουν καφέ ή πότζι, ήσαν και χρηματοφυλάκιο. Τη σάλα τη στόλιζε ένα μεγαλοπρεπές ξύλινο τραπέζι έργον του Τάση του Μέγα, ήσαν και τα ψηλά ξύλινα σκαμνιά.

Σε μια κασέλα αρμάθιαζαν τον γιούκο με τα χοντρικά ρούχα, βελεντζές, γιάμπολες, ανδρομίδες κτλ. Όπου τον σκέπαζαν με ένα σεντόνι ή κιλίμι, στο γιούκο ήσαν τα καινούρια κεντητά προσκέφαλα και τα ταγάρια. Οι προσκεφαλάδες ήσαν πάνινες και κοιμόσαν οι ξένοι πολλές φορές τις γέμιζαν αλευρομαγερέματα. Στους γιούκους οι γυναίκες βάζαν πρόχειρα λεφτά για το δίσκο στις τύπες των ρούχων και άλλα είδη.

Πάνω από το τραπέζι της σάλας κρεμόταν ο καθρέφτης και γύρω στους τοίχους διάφορες φωτογραφίες ατόμων του σπιτιού. Κόλαγαν όσοι ψήφιζαν Παπαναστάση τη φωτογραφία του, όπου ήταν και μεγάλη και του Βενιζέλου. Οι βασιλόφρονες είχαν τη φωτογραφία του βασιλιά του Τουρκοβασίλη και του Παναγή του Τσαλδάρη.

Ξέχασα να γράψω πως στο χειμωνιάτικο είχε δύο μεγάλα ντουλάπια, όπου βάζαν τα καφεκούτια οι γέροι τα φλιτζάνια, τη ζάχαρη και τον καφέ και κανένα ξελιγούρι να καλοπιάνουν τα παιδιά για να κάνουν θελήματα.

Κάτω από το χειμωνιάτικο, ήταν το κατώι. με τα παχνιά των ζώων για να ακούνε οι γέροι αν τρώνε τα ζα άχυρα, διότι με το μάσιμα χτύπαγαν τα κουδούνια και κοιμόσαν με μουσική, διότι τα κουδούνια χτυπούσαν ρυθμικά. Κατέβαιναν οι γυναίκες από τον καταρράχτη που ήταν ή στη γωνία του διαδρόμου ή στο κιλέρι και τα πάχνιζαν Στον καταρράχτη υπήρχε ξύλινη σκάλα. Ποια γυναίκα παχνίζει ζώα τώρα; Στο κατώι ήταν κι η κούρνια με τις κότες, ο δε κόκορας σήμανε τα μεσάνυχτα και το πρωινό εγερτήριον. Αν λάλαγε αποβραδίς σήμαινε αλλαγή καιρού. Με το πρωινό λάλημα του κόκορα σηκωνόσαν για καμάτι ή για θέρο ή για ζύμωμα ή όπου ήθελαν να πάνε πρωί. Στο κατώι ήταν τα αλέτρια τα τραβηχτά ή οι ζυγοί των βοδιών και η σβάρνα, τα ξυνιάρια περασμένα στον ποταμό του κατωγιού οι κασμάδες και βουκέντρα κτλ. Σε μια άκρη ήταν δεμένο το γουρούνι και δίπλα του ο ξύλινος κορίτος του. Και σε μια άλλη γωνία υπήρχε άλλος κορίτος, που πίναν οι κότες νερό.

Κάτω από τη σάλα ήταν ο πλέχτης με τα άχυρα και τις φεγνές των ζωντανών διαιρεμένος με μικρά ξύλινα δοκάρια από έλατα νεαρά, για έναν πλέχτη κοβόσαν 100-120 νεαρά έλατα, μεγάλη καταστροφή στο δάσος. Κάτω από τον πλέχτη ήταν το υπόγειο με τα βαγένια το κρασί και τα ρακοβούτσια, οι λαγίνες με τον σύγκριατο και την αλοιφή στο υπόγειο το καλοκαίρι έβαζαν και το βαρέλι με το νερό να το βαστάζει κρύο. Αυτοί που δεν είχαν καλύβια, κάτω από τη σάλα είχαν αποθήκη, τα κασόνια με το γέννημα και άλλους καρπούς το δριμώνι, τα κόσκινα και άλλα αναχρικά. Τώρα στην αυλή την πρώτη θέση είχε ο φούρνος, το κακαβολίθι και η πέτρινη πλύστρα. Και οι μεγάλες τρακάδες με τα ξύλα και τα πουρνάρια. Σε μια άκρη ο ξύλινος κορίτος, γεμάτος νερό για τις κότες. Την αυλή την εξουσίαζε ο σκύλος, ήταν η καθημερινή του διαμονή. Κάθε σπίτι είχε και αλώνι. Εκεί ήταν το γήπεδο των παιδιών και αλώνιζαν και τα γεννήματα. Στο αλώνι παίζαμε, τον κλίτσικα, τη γουρουνίτσα, την αμπέριζα και την τυφλοπάνα, τη λουριδίτσα, τον πρωτολιά, το μπιζ, το κλωτσοσκούφι και άλλα παιχνίδια της εποχής. Στην αυλή σφάζαν και το γουρούνι και δέναν και τις μαρτίνες αν ο καιρός ήταν καλός, Της είχαν πλακοστρώσει με πέτρες πλακουδές να μη λασπώνουν τα λεγόμενα καλντερίμια. Υπήρχαν θολωτές αυλόπορτες, όπου μια σώζεται, στου Παπασταμάτη το σπίτι, παλιό αριστούργημα.

*** Το ανωτέρω κείμενο δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα “ΑΡΚΑΔΙΚΟΙ ΟΡΙΖΟΝΤΕΣ” (αριθμ. φύλλου 131, Οκτώβριος 2020, σελίς 18, 19) και είναι από το αρχείο του αειμνήστου λαογράφου Φίλιππα Κολλιόπουλου (οι φωτογραφίες είναι από το ιδιωτικό λαογραφικό μουσείο του καθηγητή-νομικού Τάκη Γ. Καραχάλιου).

(1) Σχόλιο

Παρασκευή, 27 Νοεμβρίου, 2020 στις 6:42μμ | Κατηγορία: Υγεία | Ν.Δ.Κ.

ΚΛΙΜΑΚΙΟ ΤΟΥ ΕΟΔΥ ΣΤΗ ΒΛΑΧΕΡΝΑ ΤΗΝ ΔΕΥΤΕΡΑ 30 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ, για rapid test κορονοϊού!

Κλιμάκιο του ΕΟΔΥ (Εθνικός Οργανισμός Δημόσιας Υγείας) θα βρίσκεται το πρωί της Δευτέρας 30/11/2020, στη Βλαχέρνα (από ώρα 09:30πμ), για να κάνει rapid test κορονοϊού σε πολίτες. Παρακαλούνται οι συμπατριώτες να συμμετέχουν ΟΛΟΙ στην διαδικασία αυτή, τηρώντας τις αποστάσεις και τα μέτρα (μάσκες, κλπ) του ΕΟΔΥ. Τα τεστ θα γίνουν στο ΙΑΤΡΕΙΟ του χωριού.

Ο πρόεδρος της τοπικής κοινότητας Βλαχέρνας, καλεί όλους τους συγχωριανούς να προσέλθουν στο ΙΑΤΡΕΙΟ για να κάνουν rapid test κορονοϊού.

Χωρίς Σχόλια

Τετάρτη, 25 Νοεμβρίου, 2020 στις 11:06πμ | Κατηγορία: Ειδήσεις | CLOLONIS

ΑΝΟΙΞΕ ΦΑΡΜΑΚΕΙΟ ΣΤΗ ΒΛΑΧΕΡΝΑ

Εδώ και λίγες μέρες ξεκίνησε τη λειτουργία του το φαρμακείο του Πάνου Δεληγιάννη στη Βλαχέρνα, μία επιχείρηση που έλειπε τόσα χρόνια από το χωριό μας. Το ωράριο λειτουργίας είναι το εξής (όπως έχει καθοριστεί, για τις μέρες του lockdown):

Δευτέρα – Παρασκευή: 08:30 – 14:30 και 17:30 – 20:00

Σάββατο: 09:00 – 19:00

Κυριακή: Κλειστά

Τηλέφωνο: 27960 51300

Κινητό τηλ: 6976 324307 – 6973 401848 – 6985 035980

Ευχόμαστε καλές δουλειές

Χωρίς Σχόλια