ΚΟΥΛΟΥΜΑ ΣΤΗ ΒΛΑΧΕΡΝΑ! ΧΑΡΤΑΕΤΟΙ ΣΤΟΛΙΣΑΝ ΤΟΝ ΟΥΡΑΝΟ ΤΗΣ ΒΛΑΧΕΡΝΑΣ!

Η Δημοτική Κοινότητα Βλαχέρνας και στις φετινές Αποκριές, με το Μπεζενίκο Μασκαρά το Σάββατο και το καθιερωμένο πέταγμα των χαρταετών σήμερα Καθαρά Δευτέρα στο γήπεδο του χωριού μετά λαγάνας, έδωσε Αποκριάτικη αύρα σε ντόπιους και επισκέπτες και ειδικότερα στα παιδιά! Και του χρόνου!

ΤΟΥ ΡΟΥΣΑΛΙΟΥ: ΨΥΧΟΣΑΒΒΑΤΟ ΤΗΣ ΠΕΝΤΗΚΟΣΤΗΣ!

Μέσα στο έτος η εκκλησία έχει καθορίσει δύο Σάββατα που είναι αφιερωμένα στη μνήμη των νεκρών. Ονομάζονται και μεγάλα Ψυχοσάββατα. Το πρώτο είναι πριν τη Κυριακή των Αποκρέων (πρώτες απόκριες) και το δεύτερο πριν τη Κυριακή της Πεντηκοστής, το οποίο στα πρώτα χριστιανικά χρόνια ήταν και το μοναδικό. Στην πορεία, με το πέρασμα των χρόνων προστέθηκαν τα ψυχοσάββατα της Τυρινής και των Αγίων Θεοδώρων.

Γύρω από τα Ψυχοσάββατα ο ελληνικός λαός και οι τοπικές κουλτούρες έρχονται να προσθέσουν και τις λαϊκές δοξασίες που αν και δεν είναι η ουσία δίνουν ωστόσο άλλη χρειά και τόνο στις μέρες αυτές. Συγκεκριμένα το Ψυχοσάββατο της Πεντηκοστής, του Ρουσαλιού όπως το λέμε στη Βλαχέρνα η Ροσαλίων αλλού, σε μερικά μέρη της πατρίδας μας τοποθετούν στα κόλλυβα (σπερνά) τριαντάφυλλα, έθιμο που σώζεται σε ορισμένες περιοχές της Κρήτης. Από δω πήρε και την ονομασία το Σάββατο αυτό, το λατινικό ROSE, τριαντάφυλλο στα ελληνικά.

Στο χωριό μας θέλοντας να τονίσουν τη βαρύτητα των ημερών αυτών και τη μεγάλη σημασία που έδιναν, καταρχήν δεν εργάζονταν κανένα Ψυχοσάββατο και έλεγαν δύο παροιμίες που είναι οι εξής: ″ανάθεμα ποιός δούλευε αυτά τα τρία Σάββατα, το κριάτινο, το τύρινο και των Αγιοθοδώρων″ και ″όλα τα Σάββατα να παν να πάνε και να ‘ρθούνε του Ρουσαλιού το Σάββατο να πάει να μη γυρίσει″. Σύμφωνα με την παράδοση όλες οι ψυχές με την Ανάσταση του Κυρίου ως και την Πεντηκοστή μπορούσαν να βρίσκονται στον Παράδεισο. Μάλιστα έλεγαν οι γιαγιάδες μας ότι ο Χριστός το επέτρεψε χάριν της Παναγίας η οποία έμεινε γονατιστή τρεις μέρες μέχρι που μάτωσαν τα γόνατά της.

Μετά την παρέλευση των πενήντα ημερών οι αμαρτωλές ψυχές πηγαίνουν ανάλογα με τα έργα τους και κλειδώνεται η πόρτα του παραδείσου. Έτσι λοιπόν εξηγείται και η αποφυγή για τη μέρα αυτή, σύμφωνα πάντα με την λαϊκή παράδοση.

*** Σήμερα Παρασκευή και ώρα 07:00 το απόγευμα, ο εφημέριος του χωριού μας, θα βρίσκεται στο Κοιμητήριο του Αγίου Τρύφωνα. Επίσης να ενημερώσουμε ότι την Κυριακή της Πεντηκοστής θα τελεστεί Θεία λειτουργία στην εκκλησία των Αγίων Αναργύρων.

Λαχειοφόρος αγορά από την Αθλητική Ένωση Βλαχέρνας (Α.Ε.Β)

Στα πλαίσια της οικονομικής ενίσχυσης του συλλόγου η Αθλητική Ένωση Βλαχέρνας ανακοινώνει λαχειοφόρο αγορά.

Ο πρώτος λαχνός είναι ένα ηλεκτρικό πατίνι.

Ο δεύτερος λαχνός κερδίζει την δεύτερη εμφάνιση του Αστέρα Τρίπολης, προσφορά της ίδιας της ΠΑΕ ΑΣΤΕΡΑΣ ΤΡΙΠΟΛΗΣ.

Οι λαχνοί κυκλοφορούν ήδη και μπορείτε να τους προμηθευτείτε από τα μέλη της Α.Ε.Β. Η κλήρωση θα πραγματοποιηθεί την Δευτέρα του Πάσχα, σε εορταστικό κλίμα με την ταυτόχρονη διεξαγωγή αγώνα Παλαίμαχων – Νέων, τα εγκαίνια του νέου γηπέδου 5×5 καθώς και την ονοματοδοσία του..!!!

Η Αθλητική Ένωση εδώ και πολλά χρόνια διοργανώνει εκδηλώσεις και όχι μόνο αθλητικές, οπότε τα έσοδα από τη λαχειοφόρο θα συνεισφέρουν ουσιαστικά στην πραγματοποίηση περισσότερων εκδηλώσεων και δράσεων στο χωριό μας.

Στηρίζουμε τις προσπάθειες των συλλόγων του χωριού μας.

Καλή τύχη και καλές Αποκριές. 

Αποκριάτικο Πάρτυ «ΜΠΕΖΕΝΙΚΟ ΜΑΣΚΑΡΑ»

Οι Απόκριες είναι μία μαγική εποχή του χρόνου που επιτρέπει σε μικρούς και μεγάλους να μεταμφιεστούν, να γελάσουν και να ξεφύγουν λίγο από τη ρουτίνα της καθημερινότητας ή του σχολείου.

ΑΠΟΚΡΙΑΤΙΚΟ ΠΑΡΤΥ «Μπεζενίκο Μασκαρά»

την Κυριακή της Αποκριάς 26 Φλεβάρη

και ώρα 07:00 το απόγευμα (λίγο πριν νυχτώσει!)

στο Πνευματικό Κέντρο του χωριού!

Εθελοντές θα είναι ΟΛΟΙ 

και αυτοί που θα έρθουν από την αρχή!

και αυτοί που θα έρθουν αργότερα!

και αυτοί που θα έρθουν στο τέλος!

«η Συνταγή των ΕΘΕΛΟΝΤΩΝ από όλες τις απόψεις»:

Περνούν πρώτα από το ….«κυτίον καυσίμων…»

και μετά:

Τραγούδι, χορός, κέφι, χαρτοπόλεμος, σερπαντίνες…με συνοδεία τσίπουρου, κρασιού, μεζέδων… και Όλοι Μασκαρεμένοι!

ΤΟΥ ΡΟΥΣΑΛΙΟΥ: ΨΥΧΟΣΑΒΒΑΤΟ ΤΗΣ ΠΕΝΤΗΚΟΣΤΗΣ.

Μέσα στο έτος η εκκλησία έχει καθορίσει δύο Σάββατα που είναι αφιερωμένα στη μνήμη των νεκρών. Ονομάζονται και μεγάλα Ψυχοσάββατα. Το πρώτο είναι πριν τη Κυριακή των Αποκρέων (πρώτες απόκριες) και το δεύτερο πριν τη Κυριακή της Πεντηκοστής, το οποίο στα πρώτα χριστιανικά χρόνια ήταν και το μοναδικό. Στην πορεία, με το πέρασμα των χρόνων προστέθηκαν τα ψυχοσάββατα της Τυρινής και των Αγίων Θεοδώρων.

Το μεν πρώτο μεγάλο τελείται τη συγκεκριμένη μέρα διότι η Κυριακή των Αποκρέων είναι αφιερωμένη στη Δευτέρα Παρουσία του Χριστού, από τον οποίο ζητάμε να συγχωρέσει όλους τους κεκοιμημένους και αυτό της Πεντηκοστής διότι εορτάζεται η επί γης γενέθλια ημέρα της Εκκλησίας. Έτσι λοιπόν θριαμβεύουσα (νεκροί) και στρατευομένη (ζώντες) Εκκλησία συνεορτάζουν.

Αξίζει να σημειωθεί ότι στα μνημόσυνα αυτά γίνεται ιδιαίτερη μνεία στους πρόωρα θανόντες, σε αυτούς που πέθαναν σε πόλεμο, σε μεγάλους λοιμούς, σε σεισμούς και άλλες θεομηνίες ή χάθηκαν ή κάηκαν ή δεν τους διαβάστηκε καμία ευχή για την ανάπαυσή τους και σε όλους τους «απ ελπίδι αναστάσεως» από τον πρωτόπλαστο Αδάμ μέχρι και τον τελευταίο νεκρό. Άλλωστε δεν θα είχε κανένα νόημα να λέγεται η εκκλησία, ″εκκλησία της αγάπης″ εάν δεν προσευχόταν για όλους, είτε ζωντανούς είτε νεκρούς.

Γύρω από τα Ψυχοσάββατα ο ελληνικός λαός και οι τοπικές κουλτούρες έρχονται να προσθέσουν και τις λαϊκές δοξασίες που αν και δεν είναι η ουσία δίνουν ωστόσο άλλη χρειά και τόνο στις μέρες αυτές. Συγκεκριμένα το Ψυχοσάββατο της Πεντηκοστής, του Ρουσαλιού όπως το λέμε στη Βλαχέρνα η Ροσαλίων αλλού, σε μερικά μέρη της πατρίδας μας τοποθετούν στα κόλλυβα (σπερνά) τριαντάφυλλα, έθιμο που σώζεται σε ορισμένες περιοχές της Κρήτης. Από δω πήρε και την ονομασία το Σάββατο αυτό, το λατινικό ROSE, τριαντάφυλλο στα ελληνικά.

Στο χωριό μας θέλοντας να τονίσουν τη βαρύτητα των ημερών αυτών και τη μεγάλη σημασία που έδιναν, καταρχήν δεν εργάζονταν κανένα Ψυχοσάββατο και έλεγαν δύο παροιμίες που είναι οι εξής: ″ανάθεμα ποιός δούλευε αυτά τα τρία Σάββατα, το κριάτινο, το τύρινο και των Αγιοθοδώρων″ και ″όλα τα Σάββατα να παν να πάνε και να ‘ρθούνε του Ρουσαλιού το Σάββατο να πάει να μη γυρίσει″. Σύμφωνα με την παράδοση όλες οι ψυχές με την Ανάσταση του Κυρίου ως και την Πεντηκοστή μπορούσαν να βρίσκονται στον Παράδεισο. Μάλιστα έλεγαν οι γιαγιάδες μας ότι ο Χριστός το επέτρεψε χάριν της Παναγίας η οποία έμεινε γονατιστή τρεις μέρες μέχρι που μάτωσαν τα γόνατά της.

Μετά την παρέλευση των πενήντα ημερών οι αμαρτωλές ψυχές πηγαίνουν ανάλογα με τα έργα τους και κλειδώνεται η πόρτα του παραδείσου. Έτσι λοιπόν εξηγείται και η αποφυγή για τη μέρα αυτή, σύμφωνα πάντα με την λαϊκή παράδοση.

Την δεύτερη μέρα των Χριστουγέννων θα αναβιώσει το έθιμο της γουρνοσφαγής στην “ΦΑΡΜΑ Ο ΜΠΙΛΙΑΣ” στη Βλαχέρνα Αρκαδίας!!

Την δεύτερη μέρα των Χριστουγέννων θα αναβιώσει το έθιμο της γουρνοσφαγής στην “ΦΑΡΜΑ Ο ΜΠΙΛΙΑΣ” στη Βλαχέρνα Αρκαδίας!

Τι γινόταν τα παλαιότερα χρόνια στο χωριό μας:

Σε παλιότερες εποχές το κρέας ήταν κάτι σαν είδος πολυτελείας. Τότε, έτρωγαν κρέας μόνο τις Απόκριες, το Πάσχα και τα Χριστούγεννα. Το γουρούνι το είχαν σε κάθε σπίτι. Φρόντιζαν από πολύ νωρίς να το αγοράσουν και το τάιζαν μέχρι τα Χριστούγεννα, για να γίνει όσο το δυνατόν πιο παχύ. 

Το εξέτρεφε κάθε οικογένεια στην αυλή του σπιτιού της, σε ειδικό μέρος (στο κουμάσι, ή γουρνοκούμασο), με τυρόγαλο, πίτουρα, βελανίδια, καλαμπόκι, καρπουζόφλουδες, πεπονόφλουδες, πατατόφλουδες, φρούτα, αποφάγια και άλλα. Την τροφή επειδή το γουρούνι έτρωγε άτσαλα και σε μεγάλες ποσότητες, του την  έριχναν συνήθως μέσα σε μεγάλη τσιμεντένια σκάφη, τον κορίτο. Από εδώ πιθανόν βγήκε και η έκφραση «έφαγε έναν κορίτο» που αναφέρεται  στον λιμασμένο άνθρωπο.

Η σφαγή των γουρουνιών γίνονταν απ’ όλους τους χωριανούς, κάτι που αποτελούσε πανηγύρι για τα μικρά παιδιά, τα οποία μάλιστα πολλές φορές μάλωναν μεταξύ τους για το ποιος θα πάρει τη φούσκα του χοίρου, για να την κάνει μπαλόνι. Οι χωρικοί έκοβαν το κρέας του χοίρου και έφτιαχναν: λουκάνικα (σιγοψήνονταν στο τζάκι), πηχτή (από το κεφάλι, τα πόδια και λίγο ψαχνό), παστό (ένα από τα πλέον παραδοσιακά ελληνικά αλλαντικά με κομμάτια από χοιρινό κρέας με μπόλικο αλάτι, με μπαχαρικά, κλπ.), ομαθιές ή οματιές (έντερα χοίρου γεμισμένα με σταφίδες, κομματάκια συκώτι και καρυκεύματα), τσιγαρίδες (κομμάτια μαγειρεμένου-τσιγαρισμένου λίπους με μπαχαρικά).

Ακόμη το τομάρι το χρησιμοποιούσαν για να φτιάξουν τα περίφημα γουρνοτσάρουχα (παπούτσια της παλαιάς εποχής), όπως επίσης και με το λίπος έφτιαχναν σαπούνι!

“ΦΑΡΜΑ Ο ΜΠΙΛΙΑΣ”

Στη φάρμα του Βασίλη Π. Μεγρέμη, θα αναβιώσει λοιπόν το έθιμο της γουρνοσφαγής. Η φάρμα έχει δημιουργηθεί εδώ και ένα χρόνο σε μία έκταση 5 στρεμμάτων περίπου και διαθέτει “άψογες” εγκαταστάσεις, ενώ εκεί θα βρείτε κότες (και αυγά βέβαια), κοκόρια, λαγούς, λαχανικά και ζαρζαβατικά κάθε εποχής και βέβαια  τον χοίρο! Το σφάξιμο γίνεται επί τόπου σε ειδικό χώρο και με όλα τα μέσα. Η επιστροφή του Βασίλη στο χωριό, συνδυάστηκε με την πρωτογενή παραγωγή και την παράδοση.

Στο κτίριο της ΦΑΡΜΑΣ, θα δείτε γύρωθεν κρεμασμένα παλαιά αντικείμενα που χρησιμοποιούσαν οι χωριανοί στις παλαιότερες εποχές: καζάνια, χάλκινες κατσαρόλες, αλέτρια, ραντιστήρες, μέρη αργαλειού, κλπ. αντικείμενα, που αποτελούν πλέον μουσειακά είδη!

ΤΟΥ ΡΟΥΣΑΛΙΟΥ: ΨΥΧΟΣΑΒΒΑΤΟ ΤΗΣ ΠΕΝΤΗΚΟΣΤΗΣ!

Μέσα στο έτος η εκκλησία έχει καθορίσει δύο Σάββατα που είναι αφιερωμένα στη μνήμη των νεκρών. Ονομάζονται και μεγάλα Ψυχοσάββατα. Το πρώτο είναι πριν τη Κυριακή των Αποκρέων (πρώτες απόκριες) και το δεύτερο πριν τη Κυριακή της Πεντηκοστής, το οποίο στα πρώτα χριστιανικά χρόνια ήταν και το μοναδικό. Στην πορεία, με το πέρασμα των χρόνων προστέθηκαν τα ψυχοσάββατα της Τυρινής και των Αγίων Θεοδώρων.

Το μεν πρώτο μεγάλο τελείται τη συγκεκριμένη μέρα διότι η Κυριακή των Αποκρέων είναι αφιερωμένη στη Δευτέρα Παρουσία του Χριστού, από τον οποίο ζητάμε να συγχωρέσει όλους τους κεκοιμημένους και αυτό της Πεντηκοστής διότι εορτάζεται η επί γης γενέθλια ημέρα της Εκκλησίας. Έτσι λοιπόν θριαμβεύουσα (νεκροί) και στρατευομένη (ζώντες) Εκκλησία συνεορτάζουν.

Αξίζει να σημειωθεί ότι στα μνημόσυνα αυτά γίνεται ιδιαίτερη μνεία στους πρόωρα θανόντες, σε αυτούς που πέθαναν σε πόλεμο, σε μεγάλους λοιμούς, σε σεισμούς και άλλες θεομηνίες ή χάθηκαν ή κάηκαν ή δεν τους διαβάστηκε καμία ευχή για την ανάπαυσή τους και σε όλους τους «απ ελπίδι αναστάσεως» από τον πρωτόπλαστο Αδάμ μέχρι και τον τελευταίο νεκρό. Άλλωστε δεν θα είχε κανένα νόημα να λέγεται η εκκλησία, ″εκκλησία της αγάπης″ εάν δεν προσευχόταν για όλους, είτε ζωντανούς είτε νεκρούς.

Γύρω από τα Ψυχοσάββατα ο ελληνικός λαός και οι τοπικές κουλτούρες έρχονται να προσθέσουν και τις λαϊκές δοξασίες που αν και δεν είναι η ουσία δίνουν ωστόσο άλλη χρειά και τόνο στις μέρες αυτές. Συγκεκριμένα το Ψυχοσάββατο της Πεντηκοστής, του Ρουσαλιού όπως το λέμε στη Βλαχέρνα η Ροσαλίων αλλού, σε μερικά μέρη της πατρίδας μας τοποθετούν στα κόλλυβα (σπερνά) τριαντάφυλλα, έθιμο που σώζεται σε ορισμένες περιοχές της Κρήτης. Από δω πήρε και την ονομασία το Σάββατο αυτό, το λατινικό ROSE, τριαντάφυλλο στα ελληνικά.

Στο χωριό μας θέλοντας να τονίσουν τη βαρύτητα των ημερών αυτών και τη μεγάλη σημασία που έδιναν, καταρχήν δεν εργάζονταν κανένα Ψυχοσάββατο και έλεγαν δύο παροιμίες που είναι οι εξής: ″ανάθεμα ποιός δούλευε αυτά τα τρία Σάββατα, το κριάτινο, το τύρινο και των Αγιοθοδώρων″ και ″όλα τα Σάββατα να παν να πάνε και να ‘ρθούνε του Ρουσαλιού το Σάββατο να πάει να μη γυρίσει″. Σύμφωνα με την παράδοση όλες οι ψυχές με την Ανάσταση του Κυρίου ως και την Πεντηκοστή μπορούσαν να βρίσκονται στον Παράδεισο. Μάλιστα έλεγαν οι γιαγιάδες μας ότι ο Χριστός το επέτρεψε χάριν της Παναγίας η οποία έμεινε γονατιστή τρεις μέρες μέχρι που μάτωσαν τα γόνατά της.

Μετά την παρέλευση των πενήντα ημερών οι αμαρτωλές ψυχές πηγαίνουν ανάλογα με τα έργα τους και κλειδώνεται η πόρτα του παραδείσου. Έτσι λοιπόν εξηγείται και η αποφυγή για τη μέρα αυτή, σύμφωνα πάντα με την λαϊκή παράδοση.

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΤΩΝ “ΚΑΡΝΑΒΑΛΙΚΩΝ ΕΚΔΗΛΩΣΕΩΝ” ΣΤΗ ΒΛΑΧΕΡΝΑ ΑΡΚΑΔΙΑΣ!

Από την τοπική κοινότητα της Βλαχέρνας σε συνεργασία με τον Σύλλογο των Απανταχού Βλαχερναίων, τον Σύλλογο Βλαχερναίων Τρίπολης και την Αθλητική Ένωση Βλαχέρνας:

“Καρναβαλικές εκδηλώσεις” ετοιμάζονται στη Βλαχέρνα!!

Η Βλαχέρνα ως πρωτοπόρος των εκδηλώσεων στην ευρύτερη περιοχή μας και φέτος τις Απόκριες ετοιμάζει ¨Καρναβαλικές εκδηλώσεις”! Μετά από πρόταση του συμβούλου κοινότητας Βασίλη Π. Μεγρέμη, θα οργανωθεί στο Σάββατο 29/02, εκδήλωση με καρναβαλιστές που θα γυρίσουν και θα “ξεσηκώσουν” το χωριό! Το κόστος των εκδηλώσεων θα καλυφθεί από ιδιωτικές χορηγίες, ενώ στο τέλος της περιοδείας των καρναβαλιστών θα στηθεί πάρτι στο Πνευματικό κέντρο του χωριού! Την Καθαρά Δευτέρα 02/03, οι χαρταετοί θα απογειωθούν στον ουρανό της Βλαχέρνας από το γήπεδο (στο μπακαλιό), με “ενίσχυση” από λαγάνες!!!

Να θυμηθούμε λίγο από τα προηγούμενα χρόνια:

ΑΠΟΚΡΙΕΣ 2010

ΑΠΟΚΡΙΕΣ 2011

ΑΠΟΚΡΙΕΣ 2012

ΑΠΟΚΡΙΕΣ 2013

ΑΠΟΚΡΙΕΣ 2014

ΑΠΟΚΡΙΕΣ 2015

ΑΠΟΚΡΙΕΣ 2016

ΑΠΟΚΡΙΕΣ 2017

ΑΠΟΚΡΙΕΣ 2018

ΑΠΟΚΡΙΕΣ 2019

και βέβαια και από το εντυπωσιακό παρελθόν:

ΑΠΟΚΡΙΕΣ 1987 !!

Καλούνται όλοι, μικροί – μεγάλοι να συμμετέχουν στο Αποκριάτικο καρναβάλι του χωριού και βέβαια όσοι θέλουν να φτιάξουν την “καρναβαλική τους ομάδα” με το δικό τους θέμα!!

Παπούτσι από…γκουίλα!! (παιδικές ανάγκες και χαρές μιας άλλης εποχής!)

Χαράς τον που τα φόραγε! Απέθαντα!  Σκλίνος! Κυρίως εμείς τα παιδιά. Βαριά μεν, αλλά μπορούσαμε να κλωτσάμε ένα κονσερβοκούτι από το τρίτο γιοφύρι, όταν γυρίζαμε,αφού είχαμε ξεβγάλει τα ζα, μέχρι το χάνι και να μην παθαίνουν τίποτα. Κλωτσάγαμε το τόπι και πήγαινε στα μπεηβάνια. Τώρα με ποια παπούτσια τα συγκρίναμε για να λέμε ότι ήταν καλύτερα; Μα… φυσικά με τα γουρνοτσάρουχα! Αλλά και με τις αρβίλες από βακέτα ,που από το πολύ το φόρεμα καρκουλιάζανε,μισοτριβιάζανε και απάνου ήσαν πλάντρα από τόσες φόλες, πατείς με πατώ σε, που έμοιαζαν σαν ψιχαλισμένο πεζοδρόμιο. Πολλές φορές μάλιστα ραμένες με ράσινη κλονά, με τη σαμαροβελόνα, αφού δεν είχαμε γκιούλι ή παπουτσοκλονά. Δεν ήσανε τότε και πολλοί τσαγκαράδες,που έτσι και είχαν να φτιάσουν γαμπριάτικα παπούτσια από σεβρό ή λουστρίνι, τις φόλες θα τις έραβαν του ρουσαλιώνε.

Παντελόνι ντρίλινο,το γιορτινό από τσελβόλ, σε στιλ βερμούδας, λίγο κάτω από το γόνα. Είχα δει και παντελόνι ράσινο ακόμα και σαϊσματένιο. Όσο για λουρίδα παίρναμε κανά βρακοζώνι ή φτιάχναμε λουρίδα πέτσινη  από κανά άχρηστο μπαλντούμι, ή κολάνι ή από καμιά παλιοκαπιστριάνα. Πολλές φορές οι μεγάλοι για λουρίδα βάνανε ακόμα και την ίγκλα του σαμαριού.

Πρέπει όμως να εξηγήσουμε ορισμένα πράγματα γιατί ίσως μερικοί  να νομίζουν ότι μιλάμε αλαμπουρνέζικα. Να καταλάβουν οι νεότεροι ποιες ήταν οι δικές μας μεγάλες παιδικές χαρές, όταν ακόμα δεν είχαν βγει οι διάσημες μάρκες τα παπούτσια ΝΙΚΕ, adidas, Τiberlant, κ.λ.π. που σήμερα μόλις λίγο ξεθωριάσουν ντρεπόμαστε να τα φορέσουμε!

Και αφού πρέπει να εξηγήσουμε, να πούμε ότι η γκουίλα ήταν ένα κομμάτι από ρόδα αυτοκινήτου, περιζήτητη φυσικά, αφού τα αυτοκίνητα ήσαν λίγα αλλά και κανένας δεν πέταγε ρόδα αυτοκινήτου παρά μόνο αν έπεφτε από κανά στρατιωτικό αυτοκίνητο που δεν τη μάζευαν οι στρατιώτες γιατί δεν θα ήξεραν την αξία της. Ήταν  τυχερός, παρ’  όλα αυτά, όποιος έβρισκε ένα τέτοιο κελεπούρι!

Φαντάζομαι να ξέρετε τι ήσαν τα γουρνοτσάρουχα; Όχι; Για τους νεότερους το λέω. Η λέξη η ίδια το μαρτυράει. Τσαρούχια από τομάρι γουρουνιού. Όταν τα Χριστούγεννα ή τις απόκριες σφάζανε τα γουρούνια δεν πεταγόταν τίποτα. Μαδάγανε όλο το τομάρι, και τα τσιουλιακά, που ήταν και τα μαλακά μέρη του τομαριού, τα έβραζαν, τα έκοβαν κομματάκια, τη σκόρτσα  και τα έριχναν στη λαγίνα μαζί με το σύγκριατο και τις τσιγαρίδες. Το μέρος της ράχης,που ήταν σκληρό και γερό, το κρατάγανε για να φτιάξουνε τσαρούχια.